1 Corinthians · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
1 Corinthians 14 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Ακολουθείτε την αγάπην· και ζητείτε μετά ζήλου τα πνευματικά, μάλλον δε το να προφητεύητε.
1 SEGUID la caridad; y procurad los [dones] espirituales, mas sobre todo que profeticéis.
2 Διότι ο λαλών γλώσσαν αγνώριστον δεν λαλεί προς ανθρώπους, αλλά προς τον Θεόν· διότι ουδείς ακούει αυτόν, αλλά με το πνεύμα αυτού λαλεί μυστήρια·
2 Porque el que habla en lenguas, no habla á los hombres, sino á Dios; porque nadie le entiende, aunque en espíritu hable misterios.
3 ο δε προφητεύων λαλεί προς ανθρώπους εις οικοδομήν και προτροπήν και παρηγορίαν.
3 Mas el que profetiza, habla á los hombres [para] edificación, y exhortación, y consolación.
4 Ο λαλών γλώσσαν αγνώριστον εαυτόν οικοδομεί, ο δε προφητεύων την εκκλησίαν οικοδομεί.
4 El que habla lengua extraña, á sí mismo se edifica; mas el que profetiza, edifica á la iglesia.
5 Θέλω δε πάντες να λαλήτε γλώσσας, μάλλον δε να προφητεύητε· διότι ο προφητεύων είναι μεγαλήτερος παρά ο λαλών γλώσσας, εκτός εάν διερμηνεύη, διά να λάβη οικοδομήν η εκκλησία.
5 Así que, quisiera que todos vosotros hablaseis lenguas, empero más que profetizaseis: porque mayor es el que profetiza que el que habla lenguas, si también no interpretare, para que la iglesia tome edificación.
6 Και τώρα, αδελφοί, εάν έλθω προς εσάς λαλών γλώσσας, τι θέλω σας ωφελήσει, εάν δεν σας λαλήσω ή με αποκάλυψιν ή με γνώσιν ή με προφητείαν ή με διδαχήν;
6 Ahora pues, hermanos, si yo fuere á vosotros hablando lenguas, ¿qué os aprovecharé, si no os hablare, ó con revelación, ó con ciencia, ó con profecía, ó con doctrina?
7 Και τα άψυχα, όσα δίδουσι φωνήν, είτε αυλός είτε κιθάρα, εάν δεν δώσωσι διακεκριμένους τους φθόγγους, πως θέλει γνωρισθή το αυλούμενον ή το κιθαριζόμενον;
7 Ciertamente las cosas inanimadas que hacen sonidos, como la flauta ó la vihuela, si no dieren distinción de voces, ¿cómo se sabrá lo que se tañe con la flauta, ó con la vihuela?
8 Διότι εάν η σάλπιγξ δώση φωνήν ασαφή, τις θέλει ετοιμασθή εις πόλεμον;
8 Y si la trompeta diere sonido incierto, ¿quién se apercibirá á la batalla?
9 Ούτω και σεις, εάν δεν δώσητε διά της γλώσσης φωνήν ευκατάληπτον, πως θέλει γνωρισθή το λαλούμενον; διότι θέλετε λαλεί εις τον αέρα.
9 Así también vosotros, si por la lengua no diereis palabra bien significante, ¿cómo se entenderá lo que se dice? porque hablaréis al aire.
10 Τόσα είδη φωνών είναι τυχόν εν τω κόσμω, και ουδέν εξ αυτών είναι ασήμαντον.
10 Tantos géneros de voces, por ejemplo, hay en el mundo, y nada hay mudo;
11 Εάν λοιπόν δεν γνωρίσω την σημασίαν της φωνής, θέλω είσθαι προς τον λαλούντα βάρβαρος και ο λαλών βάρβαρος προς εμέ.
11 Mas si yo ignorare el valor de la voz, seré bárbaro al que habla, y el que habla será bárbaro para mí.
12 Ούτω και σεις, επειδή είσθε ζηλωταί πνευματικών, ζητείτε να περισσεύητε εν αυτοίς προς την οικοδομήν της εκκλησίας.
12 Así también vosotros; pues que anheláis espirituales [dones], procurad ser excelentes para la edificación de la iglesia.
13 Διά τούτο ο λαλών γλώσσαν αγνώριστον ας προσεύχηται διά να γείνη ικανός να διερμηνεύη,
13 Por lo cual, el que habla lengua [extraña], pida que [la] interprete.
14 διότι εάν προσεύχωμαι με γλώσσαν αγνώριστον, το πνεύμά μου προσεύχεται, αλλ' ο νούς μου είναι ακαρποφόρητος.
14 Porque si yo orare en lengua [desconocida], mi espíritu ora; mas mi entendimiento es sin fruto.
15 Τι πρέπει λοιπόν; Θέλω προσευχηθή με το πνεύμα, θέλω δε προσευχηθή και με τον νούν. Θέλω ψάλλει με το πνεύμα, θέλω δε ψάλλει και με τον νούν.
15 ¿Qué pues? Oraré con el espíritu, mas oraré también con entendimiento; cantaré con el espíritu, mas cantaré también con entendimiento.
16 Διότι εάν δοξολογήσης με το πνεύμα, εκείνος όστις έχει τάξιν ιδιώτου πως θέλει ειπεί το αμήν εις την ευχαριστίαν σου, μη εξεύρων τι λέγεις;
16 Porque si bendijeres con el espíritu, el que ocupa lugar de un mero particular, ¿cómo dirá amén á tu acción de gracias? pues no sabe lo que has dicho.
17 Διότι συ μεν καλώς ευχαριστείς, ο άλλος όμως δεν οικοδομείται.
17 Porque tú, á la verdad, bien haces gracias; mas el otro no es edificado.
18 Ευχαριστώ εις τον Θεόν μου ότι λαλώ πλειοτέρας γλώσσας παρά πάντας υμάς·
18 Doy gracias á Dios que hablo lenguas más que todos vosotros:
19 πλην εν τη εκκλησία πέντε λόγους προτιμώ να λαλήσω διά του νοός μου, διά να κατηχήσω και άλλους, παρά μυρίους λόγους με γλώσσαν αγνώριστον.
19 Pero en la iglesia más quiero hablar cinco palabras con mi sentido, para que enseñe también á los otros, que diez mil palabras en lengua [desconocida].
20 Αδελφοί, μη γίνεσθε παιδία κατά τας φρένας, αλλά γίνεσθε νήπια μεν εις την κακίαν, τέλειοι όμως εις τας φρένας.
20 Hermanos, no seáis niños en el sentido, sino sed niños en la malicia: empero perfectos en el sentido.
21 Εν τω νόμω είναι γεγραμμένον ότι δι' ετερογλώσσων και διά ξένων χειλέων θέλω λαλήσει προς τον λαόν τούτον, και ουδέ ούτω θέλουσι με εισακούσει, λέγει Κύριος.
21 En la ley está escrito: En otras lenguas y en otros labios hablaré á este pueblo; y ni aun así me oirán, dice el Señor.
22 Ώστε αι γλώσσαι είναι διά σημείον ουχί προς τους πιστεύοντας, αλλά προς τους απίστους· η προφητεία όμως είναι ουχί προς τους απίστους, αλλά προς τους πιστεύοντας.
22 Así que, las lenguas por señal son, no á los fieles, sino á los infieles: mas la profecía, no á los infieles, sino á los fieles.
23 Εάν λοιπόν συνέλθη η εκκλησία όλη επί το αυτό και λαλώσι πάντες γλώσσας αγνωρίστους, εισέλθωσι δε ιδιώται ή άπιστοι, δεν θέλουσιν ειπεί ότι είσθε μαινόμενοι;
23 De manera que, si toda la iglesia se juntare en uno, y todos hablan lenguas, y entran indoctos ó infieles, ¿no dirán que estáis locos?
24 Αλλ' εάν πάντες προφητεύωσιν, εισέλθη δε τις άπιστος η ιδιώτης, ελέγχεται υπό πάντων, ανακρίνεται υπό πάντων,
24 Mas si todos profetizan, y entra algún infiel ó indocto, de todos es convencido, de todos es juzgado;
25 και ούτω τα κρυπτά της καρδίας αυτού γίνονται φανερά· και ούτω πεσών κατά πρόσωπον θέλει προσκυνήσει τον Θεόν, κηρύττων ότι ο Θεός είναι τωόντι εν μέσω υμών.
25 Lo oculto de su corazón se hace manifiesto: y así, postrándose sobre el rostro, adorará á Dios, declarando que verdaderamente Dios está en vosotros.
26 Τι πρέπει λοιπόν, αδελφοί; Όταν συνέρχησθε, έκαστος υμών ψαλμόν έχει, διδαχήν έχει, γλώσσαν έχει, αποκάλυψιν έχει, ερμηνείαν έχει· πάντα ας γίνωνται προς οικοδομήν.
26 ¿Qué hay pues, hermanos? Cuando os juntáis, cada uno de vosotros tiene salmo, tiene doctrina, tiene lengua, tiene revelación, tiene interpretación: hágase todo para edificación.
27 Εάν τις λαλή γλώσσαν αγνώριστον, ας κάμωσι τούτο ανά δύο ή το περισσότερον ανά τρεις και εκ διαδοχής, και εις ας διερμηνεύη·
27 Si hablare alguno en lengua [extraña], [sea esto] por dos, ó á lo más tres, y por turno; mas uno interprete.
28 αλλ' εάν δεν ήναι διερμηνευτής, ας σιωπά εν τη εκκλησία, ας λαλή δε προς εαυτόν και προς τον Θεόν.
28 Y si no hubiere intérprete, calle en la iglesia, y hable á sí mismo y á Dios.
29 Προφήται δε ας λαλώσι δύο ή τρεις, και οι άλλοι ας διακρίνωσιν·
29 Asimismo, los profetas hablen dos ó tres, y los demás juzguen.
30 εάν δε έλθη αποκάλυψις εις άλλον καθήμενον, ο πρώτος ας σιωπά.
30 Y si á otro que estuviere sentado, fuere revelado, calle el primero.
31 Διότι δύνασθε ο εις μετά τον άλλον να προφητεύητε πάντες, διά να μανθάνωσι πάντες και πάντες να παρηγορώνται·
31 Porque podéis todos profetizar uno por uno, para que todos aprendan, y todos sean exhortados.
32 και τα πνεύματα των προφητών υποτάσσονται εις τους προφήτας·
32 Y los espíritus de los que profetizaren, sujétense á los profetas;
33 διότι ο Θεός δεν είναι ακαταστασίας, αλλ' ειρήνης. Καθώς εν πάσαις ταις εκκλησίαις των αγίων.
33 Porque Dios no es Dios de disensión, sino de paz; como en todas las iglesias de los santos.
34 Αι γυναίκές σας ας σιωπώσιν εν ταις εκκλησίαις· διότι δεν είναι συγκεχωρημένον εις αυτάς να λαλώσιν, αλλά να υποτάσσωνται, καθώς και ο νόμος λέγει.
34 Vuestras mujeres callen en las congregaciones; porque no les es permitido hablar, sino que estén sujetas, como también la ley dice.
35 Αλλ' εάν θέλωσι να μάθωσι τι, ας ερωτώσιν εν τω οίκω τους άνδρας αυτών· διότι αισχρόν είναι εις γυναίκας να λαλώσιν εν εκκλησία.
35 Y si quieren aprender alguna cosa, pregunten en casa á sus maridos; porque deshonesta cosa es hablar una mujer en la congregación.
36 Μήπως από σας εξήλθεν ο λόγος του Θεού, ή εις σας μόνους κατήντησεν;
36 Qué, ¿ha salido de vosotros la palabra de Dios? ¿ó á vosotros solos ha llegado?
37 Εάν τις νομίζη ότι είναι προφήτης ή πνευματικός, ας μάθη εκείνα τα οποία γράφω προς εσάς, ότι είναι εντολαί του Κυρίου.
37 Si alguno á su parecer, es profeta, ó espiritual, reconozca lo que os escribo, porque son mandamientos del Señor.
38 αλλ' εάν τις αγνοή, ας αγνοή.
38 Mas el que ignora, ignore.
39 Ώστε, αδελφοί, ζητείτε μετά ζήλου το προφητεύειν, και το λαλείν γλώσσας μη εμποδίζετε·
39 Así que, hermanos, procurad profetizar; y no impidáis el hablar lenguas.
40 πάντα ας γίνωνται ευσχημόνως και κατά τάξιν.
40 Empero hágase todo decentemente y con orden.
Cross references (38)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 1 Timothy 4:14; 1 Corinthians 14:39; 1 Corinthians 16:14; 1 Thessalonians 5:20; 1 Corinthians 12:1
- 2 Mark 16:17; Acts 19:6; Acts 10:46; Acts 2:4–11; 1 Corinthians 13:2
- 3 1 Timothy 4:13; 1 Corinthians 14:12; Jude 20; 2 Timothy 4:2; Ephesians 6:22
- 4 1 Corinthians 14:22; 1 Corinthians 14:26; Mark 16:17; 1 Corinthians 14:17–19; 1 Corinthians 14:3
- 5 1 Corinthians 12:10; 1 Corinthians 12:28–30; 1 Corinthians 13:1; Numbers 11:28–29; Mark 16:17
- 6 Ephesians 1:17; 2 Timothy 3:16; Romans 6:17; 1 Corinthians 14:1; 2 John 9
- 7 1 Corinthians 13:1; 1 Corinthians 14:8; Numbers 10:2–10; Matthew 11:17; Luke 7:32
- 8 Numbers 10:9; Ezekiel 33:3–6; Jeremiah 4:19; Joel 2:1; Amos 3:6
- 9 1 Corinthians 9:26
- 11 Acts 28:2; Romans 1:14; Acts 28:4; 1 Corinthians 14:21; Colossians 3:11
- 12 1 Corinthians 14:26; 1 Corinthians 12:31; 1 Corinthians 14:3–4; 1 Corinthians 14:1; 1 Corinthians 12:7
- 13 Mark 11:24; John 14:13–14; 1 Corinthians 12:30; Acts 1:14; 1 Corinthians 14:27–28
- 14 1 Corinthians 14:2; 1 Corinthians 14:15–16; 1 Corinthians 14:19
- 15 Colossians 3:16; Ephesians 6:18; John 4:23–24; Ephesians 5:17–20; Jude 20
- 16 1 Chronicles 16:36; Psalm 106:48; Revelation 5:14; Deuteronomy 27:15–26; Nehemiah 8:6
- 17 1 Corinthians 14:4; 1 Corinthians 14:6
- 18 1 Corinthians 1:4–6; 1 Corinthians 4:7
- 19 1 Corinthians 14:21–22; 1 Corinthians 14:4
- 20 1 Peter 2:2; 1 Corinthians 13:11; Romans 16:19; Matthew 18:3; 2 Peter 3:18
- 21 Isaiah 28:11–12; Jeremiah 5:15; Deuteronomy 28:49
- 22 Acts 2:6–12; Mark 16:17; 1 Timothy 1:9; 1 Corinthians 14:1; Acts 2:32–36
- 23 Acts 2:13; 1 Corinthians 11:18; John 10:20; Acts 26:24; Hosea 9:7
- 24 Hebrews 4:12–13; Acts 2:37; 1 Corinthians 2:15; John 4:29; John 1:47–49
- 25 Isaiah 45:14; Zechariah 8:23; Psalm 72:11; Luke 17:16; Revelation 5:8
- 26 Ephesians 5:19; Romans 14:19; 1 Corinthians 12:7–10; 1 Thessalonians 5:11; Ephesians 4:16
- 27 1 Corinthians 14:26
- 29 1 Corinthians 12:10; 1 Thessalonians 5:19–21; 1 John 4:1–3; 1 Corinthians 14:39
- 30 1 Thessalonians 5:19–20; Job 33:31–33; Job 32:11; 1 Corinthians 14:26; Job 32:15–20
- 31 1 Corinthians 14:3; 1 Thessalonians 5:14; 1 Thessalonians 5:11; Proverbs 1:5; 1 Corinthians 14:35
- 32 1 John 4:1; Acts 4:19–20; 1 Corinthians 14:29–30; 2 Kings 2:5; 1 Samuel 10:10–13
- 33 James 3:17–18; 1 Corinthians 14:40; 2 Thessalonians 3:16; Galatians 5:22; 1 Corinthians 11:16
- 34 1 Timothy 2:11–12; Genesis 3:16; Numbers 30:3–13; Colossians 3:18; 1 Corinthians 14:35
- 35 1 Peter 3:7; Ephesians 5:12; Ephesians 5:25–27; 1 Corinthians 11:14; 1 Corinthians 11:6
- 36 Zechariah 14:8; Acts 18:1–17; 1 Thessalonians 1:8; Isaiah 2:3; Acts 17:1
- 37 1 John 4:6; 2 Corinthians 10:7; 2 Peter 3:2; Jude 17; 1 Thessalonians 4:1–8
- 38 2 Timothy 4:3–4; 1 Timothy 6:3–5; Matthew 7:6; Revelation 22:11–12; Hosea 4:17
- 39 1 Corinthians 12:31; 1 Corinthians 14:1; 1 Thessalonians 5:20; 1 Corinthians 14:24–25; 1 Corinthians 14:5
- 40 Colossians 2:5; Titus 1:5; 1 Corinthians 14:26–33; 1 Corinthians 11:34; Romans 13:13
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
Thus, inasmuch as he had with exactness rehearsed unto them all the excellence of love, he exhorts them in what follows, with alacrity to lay hold of it.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 12 (1889)
Is it not those who love God, and who believe His promises, and who "in malice have become as little children?"
… is from heaven;" and calleth upon this lower deep, saying, "Be not conformed to this world, but be ye transformed by the renewing of your mind." And, "Be not children in understanding, howbeit in malice be ye children," that in "understanding ye may be perfect;" and "O foolish Galatians, who hath bewitched you?" But now not in his own voice, …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
For signs are "not for them that believe, but for them that believe not." But why in the fashion of a dove?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
For the clouds which are the Prophets were removed from them, and are for the future in the Church; as Paul says, Let the Prophets speak two or three, and let the others judge; and again, God gave in the Church, some, Apostles, and some, Prophets.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)