Skip to the text

1 Samuel · Clementine Vulgate

1 Samuel 2 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

1 [Exultavit cor meum in Domino, et exaltatum est cornu meum in Deo meo; dilatatum est os meum super inimicos meos: quia lætata sum in salutari tuo. 2 Non est sanctus, ut est Dominus, neque enim est alius extra te, et non est fortis sicut Deus noster. 3 Nolite multiplicare loqui sublimia gloriantes; recedant vetera de ore vestro: quia Deus scientiarum Dominus est, et ipsi præparantur cogitationes. 4 Arcus fortium superatus est, et infirmi accincti sunt robore. 5 Repleti prius, pro panibus se locaverunt: et famelici saturati sunt, donec sterilis peperit plurimos: et quæ multos habebat filios, infirmata est. 6 Dominus mortificat et vivificat; deducit ad inferos et reducit. 7 Dominus pauperem facit et ditat, humiliat et sublevat. 8 Suscitat de pulvere egenum, et de stercore elevat pauperem: ut sedeat cum principibus, et solium gloriæ teneat. Domini enim sunt cardines terræ, et posuit super eos orbem. 9 Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent: quia non in fortitudine sua roborabitur vir. 10 Dominum formidabunt adversarii ejus: et super ipsos in cælis tonabit. Dominus judicabit fines terræ, et dabit imperium regi suo, et sublimabit cornu christi sui.] 11 Et abiit Elcana Ramatha, in domum suam: puer autem erat minister in conspectu Domini ante faciem Heli sacerdotis. 12 Porro filii Heli, filii Belial, nescientes Dominum, 13 neque officium sacerdotum ad populum: sed quicumque immolasset victimam, veniebat puer sacerdotis, dum coquerentur carnes, et habebat fuscinulam tridentem in manu sua, 14 et mittebat eam in lebetem, vel in caldariam, aut in ollam, sive in cacabum: et omne quod levabat fuscinula, tollebat sacerdos sibi: sic faciebant universo Israëli venientium in Silo. 15 Etiam antequam adolerent adipem, veniebat puer sacerdotis, et dicebat immolanti: Da mihi carnem, ut coquam sacerdoti: non enim accipiam a te carnem coctam, sed crudam. 16 Dicebatque illi immolans: Incendatur primum juxta morem hodie adeps, et tolle tibi quantumcumque desiderat anima tua. Qui respondens aiebat ei: Nequaquam: nunc enim dabis, alioquin tollam vi. 17 Erat ergo peccatum puerorum grande nimis coram Domino: quia retrahebant homines a sacrificio Domini. 18 Samuel autem ministrabat ante faciem Domini, puer accinctus ephod lineo. 19 Et tunicam parvam faciebat ei mater sua, quam afferebat statutis diebus, ascendens cum viro suo, ut immolaret hostiam solemnem. 20 Et benedixit Heli Elcanæ et uxori ejus: dixitque ei: Reddat tibi Dominus semen de muliere hac, pro fœnore quod commodasti Domino. Et abierunt in locum suum. 21 Visitavit ergo Dominus Annam, et concepit, et peperit tres filios, et duas filias: et magnificatus est puer Samuel apud Dominum. 22 Heli autem erat senex valde, et audivit omnia quæ faciebant filii sui universo Israëli, et quomodo dormiebant cum mulieribus quæ observabant ad ostium tabernaculi: 23 et dixit eis: Quare facitis res hujuscemodi quas ego audio, res pessimas, ab omni populo? 24 Nolite, filii mei: non enim est bona fama quam ego audio, ut transgredi faciatis populum Domini. 25 Si peccaverit vir in virum, placari ei potest Deus: si autem in Dominum peccaverit vir, quis orabit pro eo? Et non audierunt vocem patris sui: quia voluit Dominus occidere eos. 26 Puer autem Samuel proficiebat atque crescebat, et placebat tam Domino quam hominibus. 27 Venit autem vir Dei ad Heli, et ait ad eum: Hæc dicit Dominus: Numquid non aperte revelatus sum domui patris tui, cum essent in Ægypto in domo Pharaonis? 28 Et elegi eum ex omnibus tribubus Israël mihi in sacerdotem, ut ascenderet ad altare meum, et adoleret mihi incensum, et portaret ephod coram me: et dedi domui patris tui omnia de sacrificiis filiorum Israël. 29 Quare calce abjecistis victimam meam, et munera mea quæ præcepi ut offerrentur in templo: et magis honorasti filios tuos quam me, ut comederetis primitias omnis sacrificii Israël populi mei? 30 Propterea ait Dominus Deus Israël: Loquens locutus sum, ut domus tua, et domus patris tui, ministraret in conspectu meo usque in sempiternum. Nunc autem dicit Dominus: Absit hoc a me: sed quicumque glorificaverit me, glorificabo eum: qui autem contemnunt me, erunt ignobiles. 31 Ecce dies veniunt, et præcidam brachium tuum, et brachium domus patris tui, ut non sit senex in domo tua. 32 Et videbis æmulum tuum in templo, in universis prosperis Israël: et non erit senex in domo tua omnibus diebus. 33 Verumtamen non auferam penitus virum ex te ab altari meo: sed ut deficiant oculi tui, et tabescat anima tua: et pars magna domus tuæ morietur cum ad virilem ætatem venerit. 34 Hoc autem erit tibi signum, quod venturum est duobus filiis tuis, Ophni et Phinees: in die uno morientur ambo. 35 Et suscitabo mihi sacerdotem fidelem, qui juxta cor meum et animam meam faciet: et ædificabo ei domum fidelem, et ambulabit coram christo meo cunctis diebus. 36 Futurum est autem, ut quicumque remanserit in domo tua, veniat ut oretur pro eo, et offerat nummum argenteum, et tortam panis, dicatque: Dimitte me, obsecro, ad unam partem sacerdotalem, ut comedam buccellam panis.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Eli

    Priest and judge at Shiloh

    The priest at Shiloh who judged Israel forty years, blessed Hannah, took in the boy Samuel, failed to restrain his wicked sons, and died at ninety-eight when he heard the ark of…

    Cited in the guide: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 1:9; 1 Samuel 2:22

  • Hophni

    Wicked son of Eli

    A priest at Shiloh and son of Eli, who treated the LORD's offering with contempt and died the same day as his brother Phinehas when the ark of God was captured.

    Cited in the guide: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 2:34; 1 Samuel 4:4

  • Phinehas

    Wicked son of Eli

    A priest at Shiloh and son of Eli, who died on the day the ark of God was captured; his wife died in childbirth after naming their son Ichabod.

    Cited in the guide: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 2:34; 1 Samuel 4:4

Cross references (36)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Luke 1:46–56; Psalm 13:5; Isaiah 12:2–3; Philippians 4:6; Psalm 92:10
  2. 2 2 Samuel 22:32; Isaiah 44:6; Psalm 86:8; Exodus 15:11; Psalm 89:8
  3. 3 1 Kings 8:39; Proverbs 8:13; Proverbs 24:12; Jude 15–16; Hebrews 4:12
  4. 4 Psalm 76:3; Psalm 37:15; Philippians 4:13; Psalm 46:9; Hebrews 11:34
  5. 5 Psalm 113:9; Jeremiah 15:9; Luke 1:53; Psalm 34:10; Isaiah 54:1
  6. 6 Deuteronomy 32:39; Isaiah 26:19; Jonah 2:2–6; 2 Kings 5:7; Job 5:18
  7. 7 Psalm 75:7; Job 5:11; Deuteronomy 8:17–18; Job 1:21; James 4:10
  8. 8 Psalm 113:7–8; James 2:5; Daniel 2:48; Daniel 6:3; 1 Samuel 15:17
  9. 9 Psalm 91:11–12; Psalm 121:3; Psalm 33:16–17; 1 Peter 1:5; Job 5:24
  10. 10 Psalm 2:9; Psalm 89:24; Psalm 18:13–14; Psalm 96:13; Exodus 15:6
  11. 11 1 Samuel 2:18; 1 Samuel 3:1; 1 Samuel 1:28; 1 Samuel 1:19; 1 Samuel 3:15
  12. 12 Romans 1:28–30; Jeremiah 2:8; Romans 1:21; Judges 2:10; 2 Corinthians 6:15
  13. 13 Leviticus 7:29–34
  14. 14 Exodus 29:27–28; 1 Samuel 2:29; Isaiah 56:11; 2 Peter 2:13–15; Malachi 1:10
  15. 15 Leviticus 3:16; Romans 16:18; Leviticus 3:3–5; Philippians 3:19; Jude 12
  16. 16 Leviticus 7:23–25; Leviticus 3:16; 1 Peter 5:2–3; Judges 18:25; Nehemiah 5:15
  17. 17 Malachi 2:7–9; Genesis 13:13; Malachi 2:13; Genesis 6:11; 2 Kings 21:6
  18. 18 Exodus 28:4; 1 Samuel 3:1; 1 Samuel 2:11; 2 Samuel 6:14; 1 Samuel 22:18
  19. 19 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 1:21; Exodus 23:14
  20. 20 1 Samuel 1:27–28; Luke 2:34; Ruth 4:11; Genesis 27:27–29; Ruth 2:12
  21. 21 Luke 2:40; Genesis 21:1; 1 Samuel 3:19; 1 Samuel 2:26; Judges 13:24
  22. 22 Exodus 38:8; Jeremiah 7:9–10; 1 Samuel 2:13–17; Hosea 4:9–11; Ezekiel 22:26
  23. 23 Isaiah 3:9; Jeremiah 3:3; Acts 9:4; Jeremiah 8:12; Acts 14:15
  24. 24 1 Kings 15:30; 2 Corinthians 6:8; Acts 6:3; 1 Timothy 3:7; Matthew 18:7
  25. 25 Joshua 11:20; Numbers 15:30; Hebrews 10:26; 1 Samuel 3:14; 1 Timothy 2:5
  26. 26 Luke 2:52; Luke 2:40; Acts 2:47; Luke 1:80; 1 Samuel 2:21
  27. 27 Judges 13:6; 1 Kings 13:1; Deuteronomy 33:1; Exodus 4:14–16; Exodus 4:27
  28. 28 Exodus 28:1; Leviticus 8:7–8; Numbers 18:19; Leviticus 2:3; Leviticus 7:34–35
  29. 29 Matthew 10:37; Deuteronomy 32:15; 1 Samuel 2:13–17; Malachi 1:12–13; Luke 14:26
  30. 30 John 12:26; Jeremiah 18:9–10; Proverbs 3:9–10; Malachi 1:6; Psalm 91:14
  31. 31 1 Samuel 22:17–20; 1 Kings 2:26–27; 1 Samuel 4:11–20; 1 Samuel 14:3; 1 Samuel 4:2
  32. 32 Zechariah 8:4; 1 Samuel 4:11; Psalm 78:59–64; 1 Kings 2:26–27; 1 Samuel 4:22
  33. 33 1 Kings 2:26–27; 1 Samuel 22:21–23; 1 Kings 1:19; 1 Kings 1:7; Matthew 2:16–18
  34. 34 1 Samuel 4:11; 1 Kings 13:3; 1 Samuel 4:17; 1 Samuel 3:12; 1 Kings 14:12
  35. 35 2 Samuel 7:27; 2 Samuel 7:11; 1 Kings 11:38; 1 Samuel 25:28; Psalm 18:50
  36. 36 1 Kings 2:27; Ezekiel 44:10–12; Malachi 1:13; 1 Samuel 2:29–30

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 2:1–10 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVII, Chapter 4)

    The Lord hath ascended into the heavens, and hath thundered: He shall judge the ends of the earth, for He is righteous: and He giveth strength to our kings, and shall exalt the horn of His Christ." Do you say that these are the words of a single weak woman giving thanks for the birth of a son?

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  2. Quotes verse 2:30 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXIX)

    "For them that glorify me," saith He, "I will glorify; and they that despise me, shall be lightly esteemed." Let us, I say, do all things unto His glory; that we may attain unto that blessed portion, unto which God grant we may all attain, by the grace and love towards man of our Lord Jesus Christ, to whom be …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Quotes verse 2:6 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture VI)

    If thou findest fault with Him who saith, The Lord killeth, and maketh alive, why dost thou honour Peter, who raised up Tabitha, but struck Sapphira dead?

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  4. Quotes verse 2:5 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXI)

    For even as ten thousand times signifies often, so here too. For by saying, "The barren hath borne seven," the Scripture means many.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)