Saltar al texto

Génesis · Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Génesis 37 Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Read in English
Sobre DK latinica
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
DK latinica Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 A Jakov živeše u zemlji gde mu je otac bio došljak, u zemlji hananskoj.
1 Y HABITÓ Jacob en la tierra donde peregrinó su padre, en la tierra de Canaán.
2 Ovo su događaji Jakovljevi. Josif kad beše momak od sedamnaest godina, pasaše stoku s braćom svojom, koju rodiše Vala i Zelfa žene oca njegovog; i donošaše Josif zle glasove o njima ocu svom.
2 Estas fueron las generaciones de Jacob. José, siendo de edad de diez y siete años apacentaba las ovejas con sus hermanos; y el joven estaba con los hijos de Bilha, y con los hijos de Zilpa, mujeres de su padre: y noticiaba José á su padre la mala fama de ellos.
3 A Izrailj ljubljaše Josifa najvećma izmeću svih sinova svojih, jer mu se rodio pod starost; i načini mu šarenu haljinu.
3 Y amaba Israel á José más que á todos sus hijos, porque le había tenido en su vejez: y le hizo una ropa de diversos colores.
4 A braća videći gde ga otac ljubi najvećma između sve braće njegove, stadoše mrzeti na nj tako da mu ne mogahu lepu reč progovoriti.
4 Y viendo sus hermanos que su padre lo amaba más que á todos sus hermanos, aborrecíanle, y no le podían hablar pacíficamente.
5 Uz to usni Josif san i pripovedi braći svojoj, te oni još većma omrznu na nj.
5 Y soñó José un sueño, y contólo á sus hermanos; y ellos vinieron á aborrecerle más todavía.
6 Jer im reče: Da čujete san što sam snio:
6 Y él les dijo: Oíd ahora este sueño que he soñado:
7 Vezasmo snoplje u polju, pa moj snop usta i ispravi se, a vaši snopovi iđahu unaokolo i klanjahu se snopu mom.
7 He aquí que atábamos manojos en medio del campo, y he aquí que mi manojo se levantaba, y estaba derecho, y que vuestros manojos estaban alrededor, y se inclinaban al mío.
8 Tada mu braća rekoše: Da nećeš još biti car nad nama i zapovedati nam? Stoga još većma stadoše mrzeti na nj radi snova njegovih i radi reči njegovih.
8 Y respondiéronle sus hermanos: ¿Has de reinar tú sobre nosotros, ó te has de enseñorear sobre nosotros? Y le aborrecieron aún más á causa de sus sueños y de sus palabras.
9 Posle opet usni drugi san, i pripovedi braći svojoj govoreći: Usnih opet san, a to se sunce i mesec i jedanaest zvezda klanjahu meni.
9 Y soñó aún otro sueño, y contólo á sus hermanos, diciendo: He aquí que he soñado otro sueño, y he aquí que el sol y la luna y once estrellas se inclinaban á mí.
10 A pripovedi i ocu svom i braći svojoj; ali ga otac prekori i reče mu: Kakav je to san što si snio? Eda li ćemo doći ja i mati tvoja i braća tvoja da se klanjamo tebi do zemlje?
10 Y contólo á su padre y á sus hermanos: y su padre le reprendió, y díjole: ¿Qué sueño es este que soñaste? ¿Hemos de venir yo y tu madre, y tus hermanos, á inclinarnos á ti á tierra?
11 I zaviđahu mu braća; ali otac njegov čuvaše ove reči.
11 Y sus hermanos le tenían envidia, mas su padre paraba la consideración en ello.
12 A kad braća njegova otidoše da pasu stoku oca svog kod Sihema,
12 Y fueron sus hermanos á apacentar las ovejas de su padre en Sichêm.
13 reče Izrailj Josifu: Ne pasu li braća tvoja stoku kod Sihema? Hajde da te pošaljem k njima. A on reče: Evo me.
13 Y dijo Israel á José: Tus hermanos apacientan las ovejas en Sichêm: ven, y te enviaré á ellos. Y él respondió: Heme aquí.
14 A on mu reče: Idi, vidi kako su braća tvoja i kako je stoka, pa dođi da mi javiš. I opravi ga iz doline hevronske, i on otide put Sihema.
14 Y él le dijo: Ve ahora, mira cómo están tus hermanos y cómo están las ovejas, y tráeme la respuesta. Y enviólo del valle de Hebrón, y llegó á Sichêm.
15 I čovek jedan nađe ga a on luta po polju; te ga zapita govoreći: Šta tražiš?
15 Y hallólo un hombre, andando él perdido por el campo, y preguntóle aquel hombre, diciendo: ¿Qué buscas?
16 A on reče: Tražim braću svoju; kaži mi, molim te, gde su sa stokom?
16 Y él respondió: Busco á mis hermanos: ruégote que me muestres dónde pastan.
17 A čovek reče: Otišli su odavde, jer čuh gde rekoše: Hajdemo u Dotaim. I otide Josif za braćom svojom, i nađe ih u Dotaimu.
17 Y aquel hombre respondió: Ya se han ido de aquí; y yo les oí decir: Vamos á Dothán. Entonces José fué tras de sus hermanos, y hallólos en Dothán.
18 A oni ga ugledaše iz daleka; i dok još ne dođe blizu njih, stadoše se dogovarati da ga ubiju,
18 Y como ellos lo vieron de lejos, antes que cerca de ellos llegara, proyectaron contra él para matarle.
19 i rekoše među sobom: Gle, evo onog što sne sanja.
19 Y dijeron el uno al otro: He aquí viene el soñador;
20 Hajde sada da ga ubijemo i da ga bacimo u koju od ovih jama, pa ćemo kazati: Ljuta ga je zverka izjela. Onda ćemo videti šta će biti od njegovih snova.
20 Ahora pues, venid, y matémoslo y echémosle en una cisterna, y diremos: Alguna mala bestia le devoró: y veremos qué serán sus sueños.
21 Ali Ruvim kad ču to, izbavi ga iz ruku njihovih rekavši: Nemojte da ga ubijemo.
21 Y como Rubén oyó esto, librólo de sus manos, y dijo: No lo matemos.
22 I još im reče Ruvim: Nemojte krv prolivati; bacite ga u ovu jamu u pustinji, a ne dižite ruke na nj. A on ga htede izbaviti iz ruku njihovih i odvesti k ocu.
22 Y díjoles Rubén: No derraméis sangre; echadlo en esta cisterna que está en el desierto, y no pongáis mano en él; por librarlo [así] de sus manos, para hacerlo volver á su padre.
23 I kad Josif dođe k braći svojoj, svukoše s njega haljinu njegovu, haljinu šarenu, koju imaše na sebi.
23 Y sucedió que, cuando llegó José á sus hermanos, ellos hicieron desnudar á José su ropa, la ropa de colores que tenía sobre sí;
24 I uhvativši ga baciše ga u jamu; a jama beše prazna, ne beše vode u njoj.
24 Y tomáronlo, y echáronle en la cisterna; mas la cisterna estaba vacía, no había en ella agua.
25 Posle sedoše da jedu. I podigavši oči ugledaše, a to gomila Ismailjaca iđaše od Galada s kamilama natovarenim mirisavog korenja i tamjana i smirne, te nošahu u Misir.
25 Y sentáronse á comer pan: y alzando los ojos miraron, y he aquí una compañía de Ismaelitas que venía de Galaad, y sus camellos traían aromas y bálsamo y mirra, é iban á llevarlo á Egipto.
26 I reče Juda braći svojoj: Kakva će biti korist što ćemo ubiti brata svog i zatajiti krv njegovu?
26 Entonces Judá dijo á sus hermanos: ¿Qué provecho el que matemos á nuestro hermano y encubramos su muerte?
27 Hajde da ga prodamo ovim Ismailjcima pa da ne dižemo ruke svoje na nj, jer nam je brat, naše je telo. I poslušaše ga braća njegova.
27 Venid, y vendámosle á los Ismaelitas, y no sea nuestra mano sobre él; que nuestro hermano es nuestra carne. Y sus hermanos acordaron con él.
28 Pa kad trgovci madijanski behu pored njih, oni izvukoše i izvadiše Josifa iz jame, i prodadoše Josifa Ismailjcima za dvadeset srebrnika; i oni odvedoše Josifa u Misir.
28 Y como pasaban los Midianitas mercaderes, sacaron ellos á José de la cisterna, y trajéronle arriba, y le vendieron á los Ismaelitas por veinte piezas de plata. Y llevaron á José á Egipto.
29 A kad se Ruvim vrati k jami, a to nema Josifa u jami; tada razdre haljine svoje,
29 Y Rubén volvió á la cisterna, y no halló á José dentro, y rasgó sus vestidos.
30 pa se vrati k braći svojoj, i reče: Nema deteta; a ja kuda ću?
30 Y tornó á sus hermanos, y dijo: El mozo no parece; y yo, ¿adónde iré yo?
31 Tada uzeše haljinu Josifovu, i zaklavši jare zamočiše haljinu u krv,
31 Entonces tomaron ellos la ropa de José, y degollaron un cabrito de las cabras, y tiñeron la ropa con la sangre;
32 pa onda poslaše šarenu haljinu ocu njegovom poručivši: Nađosmo ovu haljinu, vidi je li haljina sina tvog ili nije.
32 Y enviaron la ropa de colores y trajéronla á su padre, y dijeron: Esta hemos hallado, reconoce ahora si es ó no la ropa de tu hijo.
33 A on je pozna i reče: Sina je mog haljina; ljuta ga je zverka izjela; Josif je doista raskinut.
33 Y él la conoció, y dijo: La ropa de mi hijo es; alguna mala bestia le devoró; José ha sido despedazado.
34 I razdre Jakov haljine svoje, i veza kostret oko sebe, i tužaše za sinom svojim dugo vremena.
34 Entonces Jacob rasgó sus vestidos, y puso saco sobre sus lomos, y enlutóse por su hijo muchos días.
35 I svi sinovi njegovi i sve kćeri njegove ustadoše oko njega tešeći ga, ali se on ne dade utešiti, nego govoraše: S tugom ću u grob leći za sinom svojim. Pa i njegov otac plakaše za njim.
35 Y levantáronse todos sus hijos y todas sus hijas para consolarlo; mas él no quiso tomar consolación, y dijo: Porque yo tengo de descender á mi hijo enlutado hasta la sepultura. Y llorólo su padre.
36 A Madijani prodadoše ga u Misir Petefriju, dvoraninu Faraonovom, zapovedniku stražarskom.
36 Y los Midianitas lo vendieron en Egipto á Potiphar, eunuco de Faraón, capitán de los de la guardia.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Joseph

    Ruler in Egypt

    Betrayed and enslaved, he rose to rule Egypt and saved his family from famine.

    Citado en la guía: Genesis 37; 39–50

  • Potiphar

    Pharaoh's captain of the guard

    An Egyptian officer of Pharaoh and captain of the guard who bought Joseph from the Ishmaelites, put him in charge of his household, and had him thrown into prison after his wife's…

    Citado en la guía: Genesis 37:36; Genesis 39:1; Genesis 39:4

Referencias cruzadas (36)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Génesis 17:8; Génesis 23:4; Hebreos 11:9–16; Génesis 36:7; Génesis 28:4
  2. 2 Génesis 35:25–26; 1 Samuel 2:22–24; Génesis 35:22; 1 Corintios 11:18; Génesis 10:1
  3. 3 Juan 3:35; Génesis 37:32; 2 Samuel 13:18; Juan 13:22–23; Génesis 37:23
  4. 4 Génesis 27:41; 1 Juan 4:20; 1 Juan 3:12; 1 Juan 2:11; Salmo 69:4
  5. 5 Génesis 28:12; Génesis 42:9; Juan 17:14; Daniel 4:5; Amós 3:7
  6. 6 Génesis 44:18
  7. 7 Génesis 42:6; Génesis 44:14; Génesis 43:26; Génesis 42:9; Colosenses 1:18
  8. 8 1 Samuel 10:27; Hechos 7:35; Génesis 49:26; Hechos 4:27–28; Éxodo 2:14
  9. 9 Hechos 7:9–14; Génesis 46:29; Génesis 37:7; Daniel 8:10; Génesis 43:28
  10. 10 Génesis 27:29; Isaías 60:14; Filipenses 2:10–11; Génesis 37:7
  11. 11 Hechos 7:9; Lucas 2:51; Lucas 2:19; Daniel 7:28; Isaías 11:13
  12. 12 Génesis 37:1; Génesis 33:18; Génesis 34:25–31
  13. 13 Efesios 6:1–3; 1 Samuel 17:17–20; Mateo 10:16; 1 Samuel 3:16; Génesis 27:18
  14. 14 Génesis 35:27; Salmo 125:5; Lucas 19:42; Génesis 13:18; 2 Samuel 18:32
  15. 15 Jueces 4:22; Juan 4:27; Génesis 21:14; Juan 20:15; Juan 18:4
  16. 16 Lucas 19:10; Cantar de los Cantares 1:7
  17. 17 2 Reyes 6:13
  18. 18 Hechos 23:12; Salmo 37:32; 1 Samuel 19:1; Salmo 37:12; Marcos 14:1
  19. 19 Génesis 28:12; Génesis 37:5; Génesis 49:23; Génesis 37:11
  20. 20 Tito 3:3; Proverbios 27:4; 2 Reyes 2:24; Mateo 2:2–16; Proverbios 1:11–12
  21. 21 Génesis 42:22; Josué 10:28; Génesis 35:22; Mateo 10:28; Génesis 9:5
  22. 22 Éxodo 24:11; Mateo 27:24; Génesis 42:22; Génesis 22:12; Hechos 12:1
  23. 23 Génesis 37:31–33; Mateo 27:28; Génesis 37:3; Génesis 42:21; Salmo 22:18
  24. 24 Jeremías 38:6; Zacarías 9:11; Salmo 130:1–2; Salmo 40:2; Salmo 88:8
  25. 25 Génesis 43:11; Jeremías 8:22; Génesis 37:28; Jeremías 46:11; Génesis 16:11–12
  26. 26 Génesis 37:20; Génesis 4:10; Ezequiel 24:7; Jeremías 41:8; Romanos 6:21
  27. 27 Mateo 16:26; Génesis 42:21; 1 Samuel 18:17; Génesis 29:14; 2 Samuel 12:9
  28. 28 Hechos 7:9; Salmo 105:17; Génesis 25:2; Génesis 45:4–5; Génesis 37:25
  29. 29 Génesis 37:34; Job 1:20; Joel 2:13; Hechos 14:14; Génesis 44:13
  30. 30 Génesis 42:13; Génesis 42:32; Jeremías 31:15; Génesis 42:35–36; Génesis 37:20
  31. 31 Génesis 37:23; Génesis 37:3; Proverbios 28:13
  32. 32 Lucas 15:30; Génesis 44:20–23; Génesis 37:3
  33. 33 Génesis 44:28; Génesis 37:20; 1 Reyes 13:24; 2 Reyes 2:24; Proverbios 14:15
  34. 34 Génesis 37:29; Job 1:20; 2 Samuel 3:31; Ester 4:1–3; Nehemías 9:1
  35. 35 Génesis 42:38; Job 2:11; 2 Samuel 12:17; Génesis 42:31; Génesis 35:22–26
  36. 36 Génesis 40:4; Génesis 37:28; 2 Reyes 25:8; Génesis 39:1–23; Génesis 25:1–2

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 37:28 Augustine of Hippo, Expositions on the Psalms (Psalm LXXVII)

    Because Joseph was sold into Egypt by his brethren. That Joseph whom the brethren envied, and sold him into Egypt, when sold into Egypt, toiled, was humbled; when made known and exalted, flourished, reigned.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)