Isaiah · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Isaiah 64 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Είθε να έσχιζες τους ουρανούς, να κατέβαινες, να διελύοντο τα όρη εν τη παρουσία σου,
1 ¡OH si rompieses los cielos, [y] descendieras, [y] á tu presencia se escurriesen los montes,
2 ως πυρ καίον θάμνους, ως πυρ κάμνον το ύδωρ να κοχλάζη, διά να γείνη το όνομά σου γνωστόν εις τους εναντίους σου, να λάβη τρόμος τα έθνη εν τη παρουσία σου.
2 Como fuego abrasador de fundiciones, fuego que hace hervir las aguas, para que hicieras notorio tu nombre á tus enemigos, y las gentes temblasen á tu presencia!
3 Ότε έκαμες τρομερά πράγματα, οποία δεν επροσμέναμεν, κατέβης, και τα όρη διελύθησαν εν τη παρουσία σου.
3 Cuando, haciendo terriblezas cuales nunca esperábamos, descendiste, fluyeron los montes delante de ti.
4 Διότι εκ του αιώνος δεν έμαθον οι άνθρωποι, τα ώτα αυτών δεν ήκουσαν, οι οφθαλμοί αυτών δεν είδον Θεόν εκτός σου, όστις να έκαμε τοιαύτα εις τους επικαλουμένους αυτόν.
4 Ni nunca oyeron, ni oídos percibieron, ni ojo ha visto Dios fuera de ti, que hiciese por el que en él espera.
5 Έρχεσαι εις συνάντησιν του ευφραινομένου και εργαζομένου δικαιοσύνην, των ενθυμουμένων σε εν ταις οδοίς σου· ιδού, συ ωργίσθης, διότι ημείς ημαρτήσαμεν· εάν διεμένομεν εν αυταίς, ηθέλομεν σωθή;
5 Saliste al encuentro al que con alegría obraba justicia, á los que se acordaban de ti en tus caminos: he aquí, tú te enojaste porque pecamos; en esos hay perpetuidad, y seremos salvos.
6 Πάντες τωόντι εγείναμεν ως ακάθαρτον πράγμα, και πάσα η δικαιοσύνη ημών είναι ως ρυπαρόν ιμάτιον· διά τούτο επέσαμεν πάντες ως το φύλλον, και αι ανομίαι ημών αφήρπασαν ημάς ως ο άνεμος.
6 Si bien todos nosotros somos como suciedad, y todas nuestras justicias como trapo de inmundicia; y caímos todos nosotros como la hoja, y nuestras maldades nos llevaron como viento.
7 Και δεν υπάρχει ο επικαλούμενος το όνομά σου, ο εγειρόμενος διά να πιασθή από σού· διότι έκρυψας το πρόσωπόν σου αφ' ημών και ηφάνισας ημάς διά της χειρός των ανομιών ημών.
7 Y nadie hay que invoque tu nombre, que se despierte para tenerte; por lo cual escondiste de nosotros tu rostro, y nos dejaste marchitar en poder de nuestras maldades.
8 Αλλά τώρα, Κύριε, συ είσαι ο Πατήρ ημών· ημείς είμεθα ο πηλός και συ ο Πλάστης ημών· και πάντες είμεθα το έργον της χειρός σου.
8 Ahora pues, Jehová, tú [eres] nuestro padre; nosotros lodo, y tú el que nos formaste; así que obra de tus manos, todos nosotros.
9 Μη οργίζου σφόδρα, Κύριε, μηδέ ενθυμού πάντοτε την ανομίαν· και τώρα επίβλεψον, δεόμεθα· λαός σου είμεθα πάντες.
9 No te aires, oh Jehová, sobremanera, ni tengas perpetua memoria de la iniquidad: he aquí mira ahora, pueblo tuyo [somos] todos nosotros.
10 Αι άγιαι πόλεις σου έγειναν έρημοι, η Σιών έγεινεν έρημος, η Ιερουσαλήμ ηρημωμένη.
10 Tus santas ciudades están desiertas, Sión es un desierto, Jerusalem una soledad.
11 Ο άγιος ημών και ο ώραίος ημών οίκος, εν ω οι πατέρες ημών σε εδοξολόγουν, κατεκάη εν πυρί· και πάντα τα εις ημάς αγαπητά ηφανίσθησαν.
11 La casa de nuestro santuario y de nuestra gloria, en la cual te alabaron nuestros padres, fué consumida al fuego; y todas nuestras cosas preciosas han sido destruídas.
12 Θέλεις, Κύριε, κρατήσει σεαυτόν εν τούτοις; θέλεις σιωπήσει και θέλεις θλίψει ημάς έως σφόδρα;
12 ¿Te estarás quieto, oh Jehová, sobre estas cosas? ¿callarás, y nos afligirás sobremanera?
Cross references (12)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Micah 1:3–4; Mark 1:10; Exodus 19:18–19; Nahum 1:5–6; Revelation 20:11
- 2 Psalm 99:1; Jeremiah 33:9; Isaiah 37:20; Jeremiah 5:22; Daniel 6:25–27
- 3 Exodus 34:10; Psalm 65:5–6; Psalm 66:5; Deuteronomy 10:21; Psalm 106:22
- 4 1 Corinthians 2:9–10; Psalm 31:19; James 5:7; Isaiah 25:9; Psalm 130:5
- 5 Hebrews 4:16; Acts 10:35; Philippians 3:13–15; Psalm 90:7–9; Exodus 29:42–43
- 6 Romans 7:18; Romans 7:24; Ephesians 2:1–2; Revelation 3:17–18; Zechariah 3:3
- 7 Ezekiel 22:30; Isaiah 50:2; Isaiah 59:16; Hosea 7:14; Hosea 7:7
- 8 Ephesians 2:10; Psalm 119:73; Jeremiah 18:2–6; Psalm 138:8; Psalm 100:3
- 9 Psalm 74:1–2; Psalm 79:13; Micah 7:18–20; Lamentations 5:20; Isaiah 63:19
- 10 Isaiah 1:7; Luke 21:24; Revelation 11:1–2; Psalm 79:1–7; Daniel 12:7
- 11 2 Kings 25:9; Psalm 74:5–7; Lamentations 1:7; 2 Chronicles 36:19; Lamentations 1:10–11
- 12 Isaiah 42:14; Psalm 74:10–11; Psalm 83:1; Zechariah 1:12; Psalm 74:18–19
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… of our sanctuary has become a curse, and the glory which our fathers blessed is burned up with fire, and all its glorious things are laid waste: and Thou refrainest Thyself at these things, and hast held Thy peace, and hast humbled us very sore." And ye are convinced that Jerusalem has been laid waste, as was predicted.
… the resurrection of the just, and fulfils the promises for the kingdom of His Son; subsequently bestowing in a paternal manner those things which neither the eye has seen, nor the ear has heard, nor has [thought concerning them] arisen within the heart of man, For there is the one Son, who accomplished His Father's will; and one human race …
… things which are before," we were seeking between ourselves in the presence of the Truth, which Thou art, of what nature the eternal life of the saints would be, which eye hath not seen, nor ear heard, neither hath entered into the heart of man. But yet we opened wide the mouth of our heart, after those supernal streams of …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)
Thou art our Father: and we all are clay, the works of Thine hands.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)
For what we shall yet know, neither eye hath seen, nor ear heard, nor hath it entered the heart of man. For what is faith, but believing what you see not?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)