Mark · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Mark 7 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Και συνάγονται προς αυτόν οι Φαρισαίοι και τινές των γραμματέων, ελθόντες από Ιεροσολύμων·
1 Y SE juntaron á él los Fariseos, y algunos de los escribas, que habían venido de Jerusalem;
2 και ιδόντες τινάς των μαθητών αυτού τρώγοντας άρτους με χείρας μεμολυσμένας, τουτέστιν ανίπτους, εμέμφθησαν αυτούς·
2 Los cuales, viendo á algunos de sus discípulos comer pan con manos comunes, es á saber, no lavadas, [los] condenaban.
3 διότι οι Φαρισαίοι και πάντες οι Ιουδαίοι, εάν δεν νίψωσι μέχρι του αγκώνος τας χείρας, δεν τρώγουσι, κρατούντες την παράδοσιν των πρεσβυτέρων·
3 (Porque los Fariseos y todos los Judíos, teniendo la tradición de los ancianos, si muchas veces no se lavan las manos, no comen.
4 και επιστρέψαντες από της αγοράς, εάν δεν νιφθώσι, δεν τρώγουσιν· είναι και άλλα πολλά, τα οποία παρέλαβον να φυλάττωσι, πλύματα ποτηρίων και ξεστών και σκευών χαλκίνων και κλινών·
4 Y [volviendo] de la plaza, si no se lavaren, no comen. Y otras muchas cosas hay, que tomaron para guardar, como las lavaduras de los vasos [de beber], y de los jarros, y de los vasos de metal, y de los lechos.)
5 έπειτα ερωτώσιν αυτόν οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς· Διατί οι μαθηταί σου δεν περιπατούσι κατά την παράδοσιν των πρεσβυτέρων, αλλά με χείρας ανίπτους τρώγουσι τον άρτον;
5 Y le preguntaron los Fariseos y los escribas: ¿Por qué tus discípulos no andan conforme á la tradición de los ancianos, sino que comen pan con manos comunes?
6 Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς· ότι καλώς προεφήτευσεν ο Ησαΐας περί υμών των υποκριτών, ως είναι γεγραμμένον· Ούτος ο λαός διά των χειλέων με τιμά, η δε καρδία αυτών μακράν απέχει απ' εμού.
6 Y respondiendo él, les dijo: Hipócritas, bien profetizó de vosotros Isaías, como está escrito: Este pueblo con los labios me honra, mas su corazón lejos está de mí.
7 Εις μάτην δε με σέβονται, διδάσκοντες διδασκαλίας εντάλματα ανθρώπων.
7 Y en vano me honran, enseñando [como] doctrinas mandamientos de hombres.
8 Διότι αφήσαντες την εντολήν του Θεού, κρατείτε την παράδοσιν των ανθρώπων, πλύματα ξεστών και ποτηρίων, και άλλα παρόμοια τοιαύτα πολλά κάμνετε.
8 Porque dejando el mandamiento de Dios, tenéis la tradición de los hombres; las lavaduras de los jarros y de los vasos [de beber]: y hacéis otras muchas cosas semejantes.
9 Και έλεγε προς αυτούς· Καλώς αθετείτε την εντολήν του Θεού, διά να φυλάττητε την παράδοσίν σας.
9 Les decía también: Bien invalidáis el mandamiento de Dios para guardar vuestra tradición.
10 Διότι ο Μωϋσής είπε· Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου. καί· Ο κακολογών πατέρα ή μητέρα εξάπαντος να θανατόνηται·
10 Porque Moisés dijo: Honra á tu padre y á tu madre, y: El que maldijere al padre ó á la madre, morirá de muerte.
11 σεις όμως λέγετε· Εάν άνθρωπος είπη προς τον πατέρα ή προς την μητέρα, Κορβάν, τουτέστι δώρον, είναι ό,τι ήθελες ωφεληθή εξ εμού, αρκεί,
11 Y vosotros decís: [Basta] si dijere un hombre al padre ó la madre: [Es] Corbán (quiere decir, don [mío á Dios]) todo aquello con que pudiera valerte;
12 και δεν αφίνετε πλέον αυτόν να κάμη ουδέν εις τον πατέρα αυτού ή εις την μητέρα αυτού,
12 Y no le dejáis hacer más por su padre ó por su madre,
13 ακυρούντες τον λόγον του Θεού χάριν της παραδόσεώς σας, την οποίαν παρεδώκατε· και κάμνετε παρόμοια τοιαύτα πολλά.
13 Invalidando la palabra de Dios con vuestra tradición que disteis: y muchas cosas hacéis semejantes á éstas.
14 Και προσκαλέσας πάντα τον όχλον, έλεγε προς αυτούς· Ακούετέ μου πάντες και νοείτε.
14 Y llamando á toda la multitud, les dijo: Oidme todos, y entended:
15 Δεν είναι ουδέν εισερχόμενον έξωθεν του ανθρώπου εις αυτόν, το οποίον δύναται να μολύνη αυτόν, αλλά τα εξερχόμενα απ' αυτού, εκείνα είναι τα μολύνοντα τον άνθρωπον.
15 Nada hay fuera del hombre que entre en él, que le pueda contaminar: mas lo que sale de él, aquello es lo que contamina al hombre.
16 Ο έχων ώτα διά να ακούη, ας ακούη.
16 Si alguno tiene oídos para oir, oiga.
17 Και ότε εισήλθεν εις οίκον από του όχλου, ηρώτων αυτόν οι μαθηταί αυτού περί της παραβολής.
17 Y [apartado] de la multitud, habiendo entrado en casa, le preguntaron sus discípulos sobre la parábola.
18 Και λέγει προς αυτούς· Ούτω και σεις ασύνετοι είσθε; δεν καταλαμβάνετε ότι παν το έξωθεν εισερχόμενον εις τον άνθρωπον δεν δύναται να μολύνη αυτόν;
18 Y díjoles: ¿También vosotros estáis así sin entendimiento? ¿No entendéis que todo lo de fuera que entra en el hombre, no le puede contaminar;
19 διότι δεν εισέρχεται εις την καρδίαν αυτού, αλλ' εις την κοιλίαν, και εξέρχεται εις τον αφεδρώνα, καθαρίζον πάντα τα φαγητά.
19 Porque no entra en su corazón, sino en el vientre, y sale á la secreta? [Esto decía], haciendo limpias todas las viandas.
20 Έλεγε δε ότι το εξερχόμενον εκ του ανθρώπου, εκείνο μολύνει τον άνθρωπον.
20 Mas decía, que lo que del hombre sale, aquello contamina al hombre.
21 Διότι έσωθεν εκ της καρδίας των ανθρώπων εξέρχονται οι διαλογισμοί οι κακοί, μοιχείαι, πορνείαι, φόνοι,
21 Porque de dentro, del corazón de los hombres, salen los malos pensamientos, los adulterios, las fornicaciones, los homicidios,
22 κλοπαί, πλεονεξίαι, πονηρίαι, δόλος, ασέλγεια, βλέμμα πονηρόν· βλασφημία, υπερηφανία, αφροσύνη·
22 Los hurtos, las avaricias, las maldades, el engaño, las desvergüenzas, el ojo maligno, las injurias, la soberbia, la insensatez.
23 πάντα ταύτα τα πονηρά έσωθεν εξέρχονται και μολύνουσι τον άνθρωπον.
23 Todas estas maldades de dentro salen, y contaminan al hombre.
24 Και σηκωθείς εκείθεν υπήγεν εις τα μεθόρια Τύρου και Σιδώνος. Και εισελθών εις την οικίαν, δεν ήθελε να μάθη τούτο μηδείς, δεν ηδυνήθη όμως να κρυφθή.
24 Y levantándose de allí, se fué á los términos de Tiro y de Sidón; y entrando en casa, quiso que nadie [lo] supiese; mas no pudo esconderse.
25 Διότι ακούσασα περί αυτού γυνή τις, της οποίας το θυγάτριον είχε πνεύμα ακάθαρτον, ήλθε και προσέπεσεν εις τους πόδας αυτού·
25 Porque una mujer, cuya hija tenía un espíritu inmundo, luego que oyó de él, vino y se echó á sus pies.
26 ήτο δε η γυνή Ελληνίς, Συροφοίνισσα το γένος· και παρεκάλει αυτόν να εκβάλη το δαιμόνιον εκ της θυγατρός αυτής.
26 Y la mujer era Griega, Sirofenisa de nación; y le rogaba que echase fuera de su hija al demonio.
27 Ο δε Ιησούς είπε προς αυτήν· Άφες πρώτον να χορτασθώσι τα τέκνα· διότι δεν είναι καλόν να λάβη τις τον άρτον των τέκνων και να ρίψη εις τα κυνάρια.
27 Mas Jesús le dijo: Deja primero hartarse los hijos, porque no es bien tomar el pan de los hijos y echarlo á los perrillos.
28 Η δε απεκρίθη και λέγει προς αυτόν· Ναι, Κύριε· αλλά και τα κυνάρια υποκάτω της τραπέζης τρώγουσιν από των ψιχίων των παιδίων.
28 Y respondió ella, y le dijo: Sí, Señor; pero aun los perrillos debajo de la mesa, comen de las migajas de los hijos.
29 Και είπε προς αυτήν· Διά τούτον τον λόγον ύπαγε· εξήλθε το δαιμόνιον από της θυγατρός σου.
29 Entonces le dice: Por esta palabra, ve; el demonio ha salido de tu hija.
30 Και ότε υπήγεν εις τον οίκον αυτής, εύρεν ότι το δαιμόνιον εξήλθε και την θυγατέρα κειμένην επί της κλίνης.
30 Y como fué á su casa, halló que el demonio había salido, y á la hija echada sobre la cama.
31 Και πάλιν εξελθών εκ των ορίων Τύρου και Σιδώνος ήλθε προς την θάλασσαν της Γαλιλαίας ανά μέσον των ορίων της Δεκαπόλεως.
31 Y volviendo á salir de los términos de Tiro, vino por Sidón á la mar de Galilea, por mitad de los términos de Decápolis.
32 Και φέρουσι προς αυτόν κωφόν μογιλάλον και παρακαλούσιν αυτόν να επιθέση την χείρα επ' αυτόν.
32 Y le traen un sordo y tartamudo, y le ruegan que le ponga la mano encima.
33 Και παραλαβών αυτόν κατ' ιδίαν από του όχλου έβαλε τους δακτύλους αυτού εις τα ώτα αυτού, και πτύσας ήγγισε την γλώσσαν αυτού,
33 Y tomándole aparte de la gente, metió sus dedos en las orejas de él, y escupiendo, tocó su lengua;
34 και αναβλέψας εις τον ουρανόν, εστέναξε και λέγει προς αυτόν· Εφφαθά, τουτέστιν Ανοίχθητι.
34 Y mirando al cielo, gimió, y le dijo: Ephphatha: que es [decir]: Sé abierto.
35 Και ευθύς ηνοίχθησαν τα ώτα αυτού και ελύθη ο δεσμός της γλώσσης αυτού, και ελάλει ορθώς.
35 Y luego fueron abiertos sus oídos, y fué desatada la ligadura de su lengua, y hablaba bien.
36 Και παρήγγειλεν εις αυτούς να μη είπωσι τούτο εις μηδένα· πλην όσον αυτός παρήγγελλεν εις αυτούς, τόσον περισσότερον εκείνοι εκήρυττον.
36 Y les mandó que no lo dijesen á nadie; pero cuanto más les mandaba, tanto más y más lo divulgaban.
37 Και εξεπλήττοντο καθ' υπερβολήν, λέγοντες· Καλώς έπραξε τα πάντα· και τους κωφούς κάμνει να ακούωσι και τους αλάλους να λαλώσι.
37 Y en gran manera se maravillaban, diciendo: Bien lo ha hecho todo: hace á los sordos oir, y á los mudos hablar.
Cross references (35)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Matthew 15:1–20; Mark 3:22; Luke 11:53–54; Luke 5:17
- 2 Acts 10:28; Matthew 7:3–5; Romans 14:14; Acts 11:8; Acts 10:14–15
- 3 Galatians 1:14; Mark 7:13; Colossians 2:8; Colossians 2:21–23; Mark 7:7–10
- 4 Matthew 23:25; Luke 11:38–39; Hebrews 9:10; Isaiah 1:16; Jeremiah 4:14
- 5 Acts 21:21; 2 Thessalonians 3:6; Galatians 1:14; Matthew 15:2; Acts 21:24
- 6 Isaiah 29:13; Titus 1:16; Matthew 15:7–9; Ezekiel 33:31; 2 Timothy 3:5
- 7 Isaiah 29:13; Matthew 15:9; James 1:26; Colossians 2:22; Matthew 6:7
- 8 Mark 7:3–4; Isaiah 1:12
- 9 Isaiah 29:13; Jeremiah 44:16–17; Galatians 2:21; Isaiah 24:5; Matthew 15:3–6
- 10 Exodus 21:17; Exodus 20:12; Deuteronomy 5:16; Leviticus 20:9; Matthew 15:4
- 11 Matthew 23:18; 1 Timothy 5:4–8; Matthew 15:5
- 13 Mark 7:9; Titus 1:14; Isaiah 8:20; Matthew 5:17–20; Matthew 15:6
- 14 Matthew 15:10; Proverbs 8:5; Isaiah 6:9; Acts 8:30; Psalm 94:8
- 15 Proverbs 4:23; Titus 1:15; Leviticus 11:42–47; Hebrews 13:9; Matthew 12:34
- 17 Matthew 15:15; Matthew 13:36; Mark 9:28; Mark 4:10; Mark 4:34
- 18 Matthew 15:16–17; Hebrews 5:11; Luke 24:25; Isaiah 28:9–10; Matthew 16:11
- 19 Matthew 15:17; 1 Corinthians 6:13; Luke 11:41; Colossians 2:21–22; Acts 11:9
- 20 James 3:6; James 1:14–15; James 4:1; Mark 7:15; Matthew 12:34–37
- 21 Jeremiah 17:9; James 4:1–3; Romans 8:7–8; Galatians 5:19–21; Matthew 15:19
- 22 Matthew 20:15; Obadiah 3–4; Matthew 6:23; 2 Corinthians 10:5; Ecclesiastes 7:25
- 23 Mark 7:15; Titus 1:15; 1 Corinthians 3:17; Jude 8; Mark 7:18
- 24 Matthew 15:21–28; Matthew 11:21; Ezekiel 28:2; Mark 6:31–32; Mark 3:7–8
- 25 Matthew 15:22; Mark 5:22–23; Mark 9:17–23; Mark 5:33; Mark 1:40
- 26 Matthew 15:22; Galatians 3:28; Isaiah 49:12; Colossians 3:11
- 27 Matthew 15:23–28; Matthew 7:6; Acts 22:21; Matthew 10:5; Ephesians 2:12
- 28 Romans 10:12; Romans 3:29; Luke 15:30–32; Acts 11:17–18; Isaiah 45:22
- 29 Matthew 5:3; Matthew 8:9–13; Isaiah 66:2; 1 John 3:8; Isaiah 57:15–16
- 30 John 4:50–52; 1 John 3:8
- 31 Mark 5:20; Matthew 4:25; Matthew 15:29–31; Mark 7:24; Matthew 4:18
- 32 Luke 11:14; Mark 5:23; Matthew 9:32–33
- 33 Mark 8:23; John 9:6–7; Mark 5:40; 1 Kings 17:19–22; 2 Kings 4:33–34
- 34 John 11:41; Mark 5:41; Mark 6:41; Acts 9:34; John 11:33
- 35 Isaiah 35:5–6; Psalm 33:9; Matthew 11:5; Mark 2:12; Isaiah 32:3–4
- 36 Matthew 8:4; Mark 1:44–45; Mark 5:43; Mark 3:12; Mark 8:26
- 37 Mark 6:51; Exodus 4:10–11; Mark 5:42; Mark 4:41; Mark 2:12
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
For [the Scripture] saith in a certain place, "This people honoureth Me with their lips, but their heart is far from Me." And again: "They bless with their mouth, but curse with their heart." And again it saith, "They loved Him with their mouth, and lied to Him with their tongue; but their heart was not right with Him, neither …
Have ye not heard the prophet, saying (or rather God by the prophet), "This people honoreth me with their lips, but their heart is far from me?" Therefore, lest this be our case too, wipe thou out the letters, or rather the impressions, which the devil hath engraven in thy soul; and bring me a heart set free from worldly …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)
And further, the divine Gospel says, The Lord came into the borders of Tyre and Sidon and entered into a house, and would have no man know it; but He could not be hid.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 9 (1899)
And Mark again makes this plainer, by saying, "It is Corban, by whatsoever thou mightest be profited by me;" which means, not a gift and present, but properly an offering.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)