Skip to the text

1 Kings · Clementine Vulgate

1 Kings 18 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

1 Post dies multos factum est verbum Domini ad Eliam, in anno tertio, dicens: Vade, et ostende te Achab, ut dem pluviam super faciem terræ. 2 Ivit ergo Elias, ut ostenderet se Achab: erat autem fames vehemens in Samaria. 3 Vocavitque Achab Abdiam dispensatorem domus suæ: Abdias autem timebat Dominum valde. 4 Nam cum interficeret Jezabel prophetas Domini, tulit ille centum prophetas, et abscondit eos quinquagenos et quinquagenos in speluncis, et pavit eos pane et aqua. 5 Dixit ergo Achab ad Abdiam: Vade in terram ad universos fontes aquarum, et in cunctas valles, si forte possimus invenire herbam, et salvare equos et mulos, et non penitus jumenta intereant. 6 Diviseruntque sibi regiones ut circuirent eas: Achab ibat per viam unam, et Abdias per viam alteram seorsum. 7 Cumque esset Abdias in via, Elias occurrit ei: qui cum cognovisset eum, cecidit super faciem suam, et ait: Num tu es, domine mi, Elias? 8 Cui ille respondit: Ego. Vade, et dic domino tuo: Adest Elias. 9 Et ille: Quid peccavi, inquit, quoniam tradis me servum tuum in manu Achab, ut interficiat me? 10 Vivit Dominus Deus tuus, quia non est gens aut regnum quo non miserit dominus meus te requirens: et respondentibus cunctis: Non est hic: adjuravit regna singula et gentes, eo quod minime reperireris. 11 Et nunc tu dicis mihi: Vade, et dic domino tuo: Adest Elias. 12 Cumque recessero a te, spiritus Domini asportabit te in locum quem ego ignoro: et ingressus nuntiabo Achab, et non inveniens te, interficiet me: servus autem tuus timet Dominum ab infantia sua. 13 Numquid non indicatum est tibi domino meo quid fecerim cum interficeret Jezabel prophetas Domini, quod absconderim de prophetis Domini centum viros, quinquagenos et quinquagenos, in speluncis, et paverim eos pane et aqua? 14 et nunc tu dicis: Vade, et dic domino tuo: Adest Elias: ut interficiat me? 15 Et dixit Elias: Vivit Dominus exercituum, ante cujus vultum sto, quia hodie apparebo ei. 16 Abiit ergo Abdias in occursum Achab, et indicavit ei: venitque Achab in occursum Eliæ. 17 Et cum vidisset eum, ait: Tune es ille, qui conturbas Israël? 18 Et ille ait: Non ego turbavi Israël, sed tu, et domus patris tui, qui dereliquistis mandata Domini, et secuti estis Baalim. 19 Verumtamen nunc mitte, et congrega ad me universum Israël in monte Carmeli, et prophetas Baal quadringentos quinquaginta, prophetasque lucorum quadringentos, qui comedunt de mensa Jezabel. 20 Misit Achab ad omnes filios Israël, et congregavit prophetas in monte Carmeli. 21 Accedens autem Elias ad omnem populum, ait: Usquequo claudicatis in duas partes? si Dominus est Deus, sequimini eum: si autem Baal, sequimini illum. Et non respondit ei populus verbum. 22 Et ait rursus Elias ad populum: Ego remansi propheta Domini solus: prophetæ autem Baal quadringenti et quinquaginta viri sunt. 23 Dentur nobis duo boves, et illi eligant sibi bovem unum, et in frusta cædentes ponant super ligna, ignem autem non supponant: et ego faciam bovem alterum, et imponam super ligna, ignem autem non supponam. 24 Invocate nomina deorum vestrorum, et ego invocabo nomen Domini mei: et Deus qui exaudierit per ignem, ipse sit Deus. Respondens omnis populus ait: Optima propositio. 25 Dixit ergo Elias prophetis Baal: Eligite vobis bovem unum, et facite primi, quia vos plures estis: et invocate nomina deorum vestrorum, ignemque non supponatis. 26 Qui cum tulissent bovem quem dederat eis, fecerunt: et invocabant nomen Baal de mane usque ad meridiem, dicentes: Baal, exaudi nos. Et non erat vox, nec qui responderet: transiliebantque altare quod fecerant. 27 Cumque esset jam meridies, illudebat illis Elias, dicens: Clamate voce majore: deus enim est, et forsitan loquitur, aut in diversorio est, aut in itinere, aut certe dormit, ut excitetur. 28 Clamabant ergo voce magna, et incidebant se juxta ritum suum cultris et lanceolis, donec perfunderentur sanguine. 29 Postquam autem transiit meridies, et illis prophetantibus venerat tempus quo sacrificium offerri solet, nec audiebatur vox, nec aliquis respondebat, nec attendebat orantes, 30 dixit Elias omni populo: Venite ad me. Et accedente ad se populo, curavit altare Domini quod destructum fuerat. 31 Et tulit duodecim lapides juxta numerum tribuum filiorum Jacob, ad quem factus est sermo Domini, dicens: Israël erit nomen tuum. 32 Et ædificavit de lapidibus altare in nomine Domini: fecitque aquæductum, quasi per duas aratiunculas in circuitu altaris, 33 et composuit ligna: divisitque per membra bovem, et posuit super ligna, 34 et ait: Implete quatuor hydrias aqua, et fundite super holocaustum et super ligna. Rursumque dixit: Etiam secundo hoc facite. Qui cum fecissent secundo, ait: Etiam tertio idipsum facite. Feceruntque tertio, 35 et currebant aquæ circum altare, et fossa aquæductus repleta est. 36 Cumque jam tempus esset ut offerretur holocaustum, accedens Elias propheta ait: Domine Deus Abraham, et Isaac, et Israël, ostende hodie quia tu es Deus Israël, et ego servus tuus, et juxta præceptum tuum feci omnia verba hæc. 37 Exaudi me, Domine, exaudi me: ut discat populus iste quia tu es Dominus Deus, et tu convertisti cor eorum iterum. 38 Cecidit autem ignis Domini, et voravit holocaustum, et ligna, et lapides, pulverem quoque, et aquam quæ erat in aquæductu lambens. 39 Quod cum vidisset omnis populus, cecidit in faciem suam, et ait: Dominus ipse est Deus, Dominus ipse est Deus. 40 Dixitque Elias ad eos: Apprehendite prophetas Baal, et ne unus quidem effugiat ex eis. Quos cum apprehendissent, duxit eos Elias ad torrentem Cison, et interfecit eos ibi. 41 Et ait Elias ad Achab: Ascende, comede, et bibe, quia sonus multæ pluviæ est. 42 Ascendit Achab ut comederet et biberet: Elias autem ascendit in verticem Carmeli, et pronus in terram posuit faciem suam inter genua sua, 43 et dixit ad puerum suum: Ascende, et prospice contra mare. Qui cum ascendisset, et contemplatus esset, ait: Non est quidquam. Et rursum ait illi: Revertere septem vicibus. 44 In septima autem vice, ecce nubecula parva quasi vestigium hominis ascendebat de mari. Qui ait: Ascende, et dic Achab: Junge currum tuum et descende, ne occupet te pluvia. 45 Cumque se verteret huc atque illuc, ecce cæli contenebrati sunt, et nubes, et ventus, et facta est pluvia grandis. Ascendens itaque Achab, abiit in Jezrahel: 46 et manus Domini facta est super Eliam, accinctisque lumbis currebat ante Achab, donec veniret in Jezrahel.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Ahab

    King of Israel, husband of Jezebel

    Son of Omri, who reigned twenty-two years in Samaria, married Jezebel and served Baal, took Naboth's vineyard, fought Ben-hadad of Aram, and died of an arrow wound at…

    Cited in the guide: 1 Kings 16:29; 1 Kings 16:30; 1 Kings 18:17

  • Elijah the Tishbite

    Prophet taken up in a whirlwind

    A prophet among the settlers of Gilead who announced a drought to Ahab, was fed by ravens, revived the widow's son at Zarephath, defeated Baal's prophets on Mount Carmel, heard…

    Cited in the guide: 1 Kings 17:1; 1 Kings 18:36; 1 Kings 19:9

  • Jezebel

    Queen of Israel, wife of Ahab

    Daughter of Ethbaal king of the Sidonians and wife of Ahab, who slaughtered the LORD's prophets, threatened Elijah, had Naboth stoned on false testimony, and was thrown down from…

    Cited in the guide: 1 Kings 16:31; 1 Kings 18:4; 1 Kings 19:2

  • Obadiah

    Ahab's palace steward who hid prophets

    The man in charge of Ahab's palace who greatly feared the LORD, hid a hundred prophets in caves when Jezebel slaughtered the LORD's prophets, and brought Elijah's message to Ahab.

    Cited in the guide: 1 Kings 18:3; 1 Kings 18:4; 1 Kings 18:7

Places

  • Mount Carmel

    Today: Northern Israel (near Haifa)

    A fertile ridge jutting into the sea near Haifa. Elijah's contest with the prophets of Baal here vindicated the Lord as the God who answers by fire.

    Cited in the guide: 1 Kings 18:20; 1 Kings 18:38

Cross references (43)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Luke 4:25; James 5:17; 1 Kings 18:15–40; Deuteronomy 28:12; 1 Kings 17:1
  2. 2 Joel 1:15–20; Leviticus 26:26; Psalm 27:1; Psalm 51:4; Isaiah 51:12
  3. 3 Nehemiah 7:2; 1 Kings 16:9; Matthew 10:28; Malachi 3:16; Genesis 41:40
  4. 4 1 Kings 18:13; Matthew 10:40–42; Matthew 25:35; Revelation 17:4–6; Matthew 21:35
  5. 5 Jeremiah 14:5–6; Joel 1:18; Joel 2:22; Habakkuk 3:17; Romans 8:20–22
  6. 6 Jeremiah 14:3
  7. 7 2 Kings 1:6–8; Isaiah 60:14; Genesis 44:16; Matthew 11:8; Genesis 50:18
  8. 8 1 Kings 18:3; Romans 13:7; 1 Peter 2:17–18
  9. 9 Exodus 5:21; 1 Kings 17:18; 1 Kings 18:12
  10. 10 1 Kings 17:1; Psalm 10:2; 1 Kings 18:15; 1 Samuel 29:6; 1 Kings 17:9
  11. 11 1 Kings 18:8; 1 Kings 18:14
  12. 12 Acts 8:39; 2 Kings 2:16; Ezekiel 8:3; Ezekiel 11:24; Ezekiel 40:1–2
  13. 13 1 Kings 18:4; Matthew 25:35; Acts 20:34; Matthew 10:41–42; Genesis 20:4–5
  14. 14 Matthew 10:28
  15. 15 1 Kings 17:1; 1 Kings 18:10; Job 25:3; Psalm 148:2–3; Jeremiah 8:2
  16. 17 Joshua 7:25; 1 Kings 21:20; Acts 16:20; Acts 17:6; Amos 7:10
  17. 18 2 Chronicles 15:2; 1 Kings 9:9; 1 Kings 16:31; Jeremiah 2:19; 1 Kings 21:25
  18. 19 Joshua 19:26; 1 Kings 16:33; 2 Peter 2:1; 2 Kings 2:25; 1 Samuel 15:12
  19. 20 1 Kings 22:9
  20. 21 Matthew 6:24; Joshua 24:15; 1 Corinthians 10:21–22; 2 Corinthians 6:14–16; 1 Samuel 7:3
  21. 22 1 Kings 19:10; 1 Kings 19:14; 1 Kings 20:13; 2 Timothy 4:3–4; 2 Peter 2:1–3
  22. 24 1 Kings 18:38; 1 Chronicles 21:26; Leviticus 9:24; 2 Chronicles 7:3; 2 Chronicles 7:1
  23. 26 Jeremiah 10:5; 1 Corinthians 8:4; Matthew 6:7; 1 Corinthians 12:2; Isaiah 44:17
  24. 27 Isaiah 41:23; Psalm 78:65–66; Ecclesiastes 11:9; Mark 4:38–39; 2 Chronicles 25:8
  25. 28 Leviticus 19:28; Deuteronomy 14:1; Mark 5:5; Mark 9:22; Micah 6:7
  26. 29 1 Kings 22:10; Exodus 29:39; 1 Corinthians 11:4–5; 1 Samuel 18:10; Galatians 4:8
  27. 30 2 Chronicles 33:16; 1 Kings 19:14; 1 Kings 19:10; Romans 11:3
  28. 31 2 Kings 17:34; Genesis 35:10; Genesis 32:28; Joshua 4:3–4; Joshua 4:20
  29. 32 Colossians 3:17; Exodus 20:24–25; 1 Corinthians 10:31; Judges 21:4; 1 Samuel 7:17
  30. 33 Genesis 22:9; Judges 6:20; John 11:39–40; Daniel 3:25; Daniel 3:19
  31. 34 2 Corinthians 4:2; 2 Corinthians 8:21
  32. 35 1 Kings 18:32; 1 Kings 18:38
  33. 36 1 Kings 18:29; 2 Kings 19:19; Exodus 3:6; 1 Kings 8:43; Matthew 22:32
  34. 37 Daniel 9:17–19; Luke 1:16–17; Ezekiel 36:25–27; Malachi 4:5–6; 1 Kings 18:24
  35. 38 Leviticus 9:24; 1 Chronicles 21:26; 2 Chronicles 7:1; Judges 6:21; 1 Kings 18:24
  36. 39 1 Kings 18:24; 2 Chronicles 7:3; 1 Kings 18:21; Judges 13:20; 1 Chronicles 21:16
  37. 40 Judges 4:7; Deuteronomy 18:20; Deuteronomy 13:5; Zechariah 13:2–3; Judges 5:21
  38. 41 1 Kings 18:1; Ecclesiastes 9:7; 1 Kings 17:1; Acts 27:34
  39. 42 Luke 6:12; 1 Kings 19:13; Genesis 24:52; 1 Kings 18:19–20; Ezra 9:6
  40. 43 Habakkuk 2:3; Luke 18:1; Luke 18:7; Genesis 32:26; Ephesians 6:18
  41. 44 Luke 12:54; Job 8:7; Micah 1:13; Zechariah 4:10; 1 Samuel 6:10
  42. 45 2 Kings 9:16; 1 Kings 21:23; 1 Kings 18:39–40; 2 Samuel 21:14; 1 Kings 21:1
  43. 46 Ezekiel 3:14; Ezekiel 1:3; 2 Kings 3:15; 2 Kings 9:1; Matthew 22:21

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 18:31 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book I, Chapters XVIII–XIX)

    … foot of the mountain, --the same number which was placed by Joshua in the river, and again, on the other side, the bearers of the ark of the covenant, --those stones which were set up by Elijah when the heifer was offered as a burnt-offering; the number, too, of the apostles; and, in fine, every event which embraces in it …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Quotes verse 18:18 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LVII)

    … is not lawful for thee to have thy brother Philip's wife;" such as he was possessed of, who before him was like him, and after him shall be so again; who said to Ahab, "I do not trouble Israel, but thou, and thy father's house;" such as the prophets had, such as all the apostles.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Quotes verse 18:21 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter VI)

    Elias, too, when all Israel was assembled at Mount Carmel, wishing to turn them from idolatry, says to them, "How long halt ye between two opinions? If the Lord be God, follow Him." And again, at the burnt-offering, he thus addresses the idolatrous priests: "Ye shall call upon the name of your gods, and I will call on the name …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  4. Quotes verse 18:36 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter VI)

    … directed them to that God upon whom he believed, and who was truly God; whom invoking, he exclaimed, "Lord God of Abraham, God of Isaac, and God of Jacob, hear me to-day, and let all this people know that Thou art the God of Israel."

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)