Skip to the text

2 Chronicles · Clementine Vulgate

2 Chronicles 33 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

1 Duodecim annorum erat Manasses cum regnare cœpisset, et quinquaginta quinque annis regnavit in Jerusalem. 2 Fecit autem malum coram Domino, juxta abominationes gentium quas subvertit Dominus coram filiis Israël: 3 et conversus instauravit excelsa quæ demolitus fuerat Ezechias pater ejus: construxitque aras Baalim, et fecit lucos, et adoravit omnem militiam cæli, et coluit eam. 4 Ædificavit quoque altaria in domo Domini, de qua dixerat Dominus: In Jerusalem erit nomen meum in æternum. 5 Ædificavit autem ea cuncto exercitui cæli in duobus atriis domus Domini. 6 Transireque fecit filios suos per ignem in valle Benennom: observabat somnia, sectabatur auguria, maleficis artibus inserviebat, habebat secum magos et incantatores, multaque mala operatus est coram Domino ut irritaret eum. 7 Sculptile quoque et conflatile signum posuit in domo Dei, de qua locutus est Deus ad David, et ad Salomonem filium ejus, dicens: In domo hac, et in Jerusalem quam elegi de cunctis tribubus Israël, ponam nomen meum in sempiternum. 8 Et moveri non faciam pedem Israël de terra quam tradidi patribus eorum: ita dumtaxat si custodierint facere quæ præcepi eis, cunctamque legem, et cæremonias atque judicia, per manum Moysi. 9 Igitur Manasses seduxit Judam, et habitatores Jerusalem, ut facerent malum super omnes gentes quas subverterat Dominus a facie filiorum Israël. 10 Locutusque est Dominus ad eum, et ad populum illius, et attendere noluerunt. 11 Idcirco superinduxit eis principes exercitus regis Assyriorum: ceperuntque Manassen, et vinctum catenis atque compedibus duxerunt in Babylonem. 12 Qui postquam coangustatus est, oravit Dominum Deum suum: et egit pœnitentiam valde coram Deo patrum suorum. 13 Deprecatusque est eum, et obsecravit intente: et exaudivit orationem ejus, reduxitque eum Jerusalem in regnum suum, et cognovit Manasses quod Dominus ipse esset Deus. 14 Post hæc ædificavit murum extra civitatem David ad occidentem Gihon in convalle, ab introitu portæ piscium per circuitum usque ad Ophel, et exaltavit illum vehementer: constituitque principes exercitus in cunctis civitatibus Juda munitis: 15 et abstulit deos alienos, et simulacrum de domo Domini: aras quoque, quas fecerat in monte domus Domini et in Jerusalem: et projecit omnia extra urbem. 16 Porro instauravit altare Domini, et immolavit super illud victimas, et pacifica, et laudem: præcepitque Judæ ut serviret Domino Deo Israël. 17 Attamen adhuc populus immolabat in excelsis Domino Deo suo. 18 Reliqua autem gestorum Manasse, et obsecratio ejus ad Deum suum, verba quoque videntium qui loquebantur ad eum in nomine Domini Dei Israël, continentur in sermonibus regum Israël. 19 Oratio quoque ejus et exauditio, et cuncta peccata atque contemptus, loca etiam in quibus ædificavit excelsa, et fecit lucos et statuas antequam ageret pœnitentiam, scripta sunt in sermonibus Hozai. 20 Dormivit ergo Manasses cum patribus suis, et sepelierunt eum in domo sua: regnavitque pro eo filius ejus Amon. 21 Viginti duorum annorum erat Amon cum regnare cœpisset, et duobus annis regnavit in Jerusalem. 22 Fecitque malum in conspectu Domini, sicut fecerat Manasses pater ejus: et cunctis idolis quæ Manasses fuerat fabricatus, immolavit atque servivit. 23 Et non est reveritus faciem Domini, sicut reveritus est Manasses pater ejus, et multo majora deliquit. 24 Cumque conjurassent adversus eum servi sui, interfecerunt eum in domo sua. 25 Porro reliqua populi multitudo, cæsis iis qui Amon percusserant, constituit regem Josiam filium ejus pro eo.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Amon

    King of Judah

    A short-lived wicked king, assassinated by his own officials.

    Cited in the guide: 2 Kings 21:19-26; 2 Chron. 33:21-25; Matt. 1:10

  • Manasseh

    King of Judah

    Judah's longest-reigning and most wicked king — who finally repented in exile.

    Cited in the guide: 2 Kings 21:1-18; 2 Chron. 33:1-20; Matt. 1:10

Cross references (25)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 2 Kings 21:1–18; 1 Chronicles 3:13; Isaiah 3:4; 2 Chronicles 32:33; Matthew 1:10
  2. 2 2 Chronicles 28:3; Deuteronomy 18:9; 2 Kings 21:2; Deuteronomy 12:31; Ezekiel 11:12
  3. 3 Deuteronomy 16:21; Deuteronomy 17:3; 2 Chronicles 31:1; 2 Chronicles 30:14; 2 Kings 18:4
  4. 4 2 Chronicles 7:16; 2 Chronicles 6:6; 1 Kings 8:29; Deuteronomy 12:11; Jeremiah 7:30
  5. 5 2 Chronicles 4:9; Jeremiah 32:34–35; Ezekiel 8:7–18
  6. 6 Leviticus 20:6; Leviticus 19:26; 2 Kings 21:6; Leviticus 19:31; Leviticus 18:21
  7. 7 2 Chronicles 33:4; 2 Chronicles 7:16; 2 Chronicles 33:15; 1 Kings 11:13; 1 Kings 8:48
  8. 8 2 Samuel 7:10; Deuteronomy 8:1; Deuteronomy 4:40; 1 Chronicles 17:9; Ezekiel 33:25–26
  9. 9 2 Chronicles 33:2; 2 Kings 24:3–4; Proverbs 29:12; 2 Kings 21:9–11; Deuteronomy 2:21
  10. 10 2 Chronicles 36:15–16; Jeremiah 44:4–5; Zechariah 1:4; Nehemiah 9:29–30; Acts 7:51–52
  11. 11 Deuteronomy 28:36; 2 Chronicles 36:6; Isaiah 36:9; 1 Samuel 13:6; Nehemiah 9:32
  12. 12 Exodus 10:3; Psalm 50:15; 2 Chronicles 32:26; Luke 18:14–15; Acts 9:11
  13. 13 1 Chronicles 5:20; Matthew 7:7–8; Matthew 6:33; Daniel 4:25; Jeremiah 29:12–13
  14. 14 1 Kings 1:33; 2 Chronicles 27:3; Nehemiah 3:3; Nehemiah 12:39; Zephaniah 1:10
  15. 15 2 Chronicles 33:3–7; Matthew 3:8; Hosea 14:1–3; 2 Kings 21:7; Isaiah 2:17–21
  16. 16 2 Chronicles 33:9; 2 Chronicles 30:12; Leviticus 3:1–17; 2 Chronicles 29:18; 2 Chronicles 14:4
  17. 17 2 Chronicles 32:12; 2 Chronicles 15:17; 1 Kings 22:43; 2 Kings 15:4
  18. 18 2 Chronicles 33:19; 2 Chronicles 33:12–13; 2 Chronicles 20:34; Amos 7:12; Isaiah 30:10
  19. 19 1 John 1:9; Acts 9:11; Daniel 5:22; Romans 5:16; Jeremiah 44:10
  20. 20 Matthew 1:10; 2 Kings 21:18–25; 1 Chronicles 3:14; 2 Chronicles 32:33
  21. 21 James 4:13–15; Luke 12:19–20; 2 Kings 21:19–24; 2 Chronicles 33:1
  22. 22 2 Chronicles 34:3–4; 2 Chronicles 33:1–10; Ezekiel 20:18; Isaiah 44:13–20; 2 Kings 21:20
  23. 23 2 Chronicles 33:12; 2 Chronicles 33:19; 2 Timothy 3:13; Jeremiah 7:26; 2 Chronicles 33:1
  24. 24 Romans 11:22; 2 Samuel 4:5–12; 2 Chronicles 24:25–26; 2 Kings 21:23–26; 2 Chronicles 25:27–28
  25. 25 2 Chronicles 36:1; Numbers 35:31; 2 Chronicles 34:1; 2 Chronicles 26:1; Genesis 9:5–6

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 33:12 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture II)

    Manasses also was utterly wicked, who sawed Isaiah asunder, and was defiled with all kinds of idolatries, and filled Jerusalem with innocent blood; but having been led captive to Babylon he used his experience of misfortune for a healing course of repentance: for the Scripture saith that Manasses humbled himself before the Lord, and prayed, and the Lord heard …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)