Skip to the text

Isaiah · Clementine Vulgate

Isaiah 41 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 [Taceant ad me insulæ, et gentes mutent fortitudinem: accedant, et tunc loquantur; simul ad judicium propinquemus.
1 ESCUCHADME, islas, y esfuércense los pueblos; alléguense, y entonces hablen: estemos juntamente á juicio.
2 Quis suscitavit ab oriente Justum, vocavit eum ut sequeretur se? Dabit in conspectu ejus gentes, et reges obtinebit: dabit quasi pulverem gladio ejus, sicut stipulam vento raptam arcui ejus.
2 ¿Quién despertó del oriente al justo, lo llamó para que le siguiese, entregó delante de él naciones, é hízolo enseñorear de reyes; entrególos á su espada como polvo, y á su arco como hojarascas arrebatadas?
3 Persequetur eos, transibit in pace: semita in pedibus ejus non apparebit.
3 Siguiólos, pasó en paz por camino por donde sus pies nunca habían entrado.
4 Quis hæc operatus est, et fecit, vocans generationes ab exordio? Ego Dominus: primus et novissimus ego sum.
4 ¿Quién obró é hizo esto? ¿Quién llama las generaciones desde el principio? Yo Jehová, el primero, y yo mismo con los postreros.
5 Viderunt insulæ, et timuerunt; extrema terræ obstupuerunt: appropinquaverunt, et accesserunt.
5 Las islas vieron, y tuvieron temor; los términos de la tierra se espantaron: congregáronse, y vinieron.
6 Unusquisque proximo suo auxiliabitur, et fratri suo dicet: Confortare.
6 Cada cual ayudó á su cercano; y á su hermano dijo: Esfuérzate.
7 Confortavit faber ærarius percutiens malleo eum, qui cudebat tunc temporis, dicens: Glutino bonum est; et confortavit eum clavis, ut non moveretur.]
7 El carpintero animó al platero, y el que alisa con martillo al que batía en el yunque, diciendo, Buena está la soldadura; y afirmólo con clavos, porque no se moviese.
8 [Et tu, Israël, serve meus, Jacob quem elegi, semen Abraham amici mei:
8 Mas tú, Israel, siervo mío eres; [tú], Jacob, á quien yo escogí, simiente de Abraham mi amigo.
9 in quo apprehendi te ab extremis terræ, et a longinquis ejus vocavi te, et dixi tibi: Servus meus es tu: elegi te, et non abjeci te.
9 Porque te tomé de los extremos de la tierra, y de sus principales te llamé, y te dije: Mi siervo eres tú; te escogí, y no te deseché.
10 Ne timeas, quia ego tecum sum; ne declines, quia ego Deus tuus: confortavi te, et auxiliatus sum tibi, et suscepit te dextera Justi mei.
10 No temas, que yo soy contigo; no desmayes, que yo soy tu Dios que te esfuerzo: siempre te ayudaré, siempre te sustentaré con la diestra de mi justicia.
11 Ecce confundentur et erubescent omnes qui pugnant adversum te; erunt quasi non sint, et peribunt viri qui contradicunt tibi.
11 He aquí que todos los que se airan contra ti, serán avergonzados y confundidos: serán como nada y perecerán, los que contienden contigo.
12 Quæres eos, et non invenies, viros rebelles tuos; erunt quasi non sint, et veluti consumptio homines bellantes adversum te.
12 Los buscarás, y no los hallarás, los que tienen contienda contigo; serán como nada, y como cosa que no es, aquellos que te hacen guerra.
13 Quia ego Dominus Deus tuus, apprehendens manum tuam, dicensque tibi: Ne timeas: ego adjuvi te.
13 Porque yo Jehová [soy] tu Dios, que te ase de tu mano derecha, y te dice: No temas, yo te ayudé.
14 Noli timere, vermis Jacob, qui mortui estis ex Israël: ego auxiliatus sum tibi, dicit Dominus, et redemptor tuus Sanctus Israël.
14 No temas, gusano de Jacob, oh vosotros los pocos de Israel; yo te socorrí, dice Jehová, y tu Redentor el Santo de Israel.
15 Ego posui te quasi plaustrum triturans novum, habens rostra serrantia; triturabis montes, et comminues, et colles quasi pulverem pones.
15 He aquí que yo te he puesto por trillo, trillo nuevo, lleno de dientes: trillarás montes y los molerás, y collados tornarás en tamo.
16 Ventilabis eos, et ventus tollet, et turbo disperget eos; et tu exsultabis in Domino, in Sancto Israël lætaberis.
16 Los aventarás, y los llevará el viento, y esparcirálos el torbellino. Tú empero te regocijarás en Jehová, te gloriarás en el Santo de Israel.
17 Egeni et pauperes quærunt aquas, et non sunt; lingua eorum siti aruit. Ego Dominus exaudiam eos, Deus Israël, non derelinquam eos.
17 Los afligidos y menesterosos buscan las aguas, que no hay; secóse de sed su lengua; yo Jehová los oiré, yo el Dios de Israel no los desampararé.
18 Aperiam in supinis collibus flumina, et in medio camporum fontes: ponam desertum in stagna aquarum, et terram inviam in rivos aquarum.
18 En los altos abriré ríos, y fuentes en mitad de los llanos: tornaré el desierto en estanques de aguas, y en manaderos de aguas la tierra seca.
19 Dabo in solitudinem cedrum, et spinam, et myrtum, et lignum olivæ; ponam in deserto abietem, ulmum, et buxum simul:
19 Daré en el desierto cedros, espinos, arrayanes, y olivas; pondré en la soledad hayas, olmos, y álamos juntamente;
20 ut videant, et sciant, et recogitent, et intelligant pariter, quia manus Domini fecit hoc, et Sanctus Israël creavit illud.
20 Porque vean y conozcan, y adviertan y entiendan todos, que la mano de Jehová hace esto, y que el Santo de Israel lo crió.
21 Prope facite judicium vestrum, dicit Dominus; Afferte, si quid forte habetis, dicit rex Jacob.
21 Alegad por vuestra causa, dice Jehová: exhibid vuestros fundamentos, dice el Rey de Jacob.
22 Accedant, et nuntient nobis quæcumque ventura sunt; priora quæ fuerunt, nuntiate, et ponemus cor nostrum, et sciemus novissima eorum; et quæ ventura sunt, indicate nobis.
22 Traigan, y anúnciennos lo que ha de venir: dígannos lo que ha pasado desde el principio, y pondremos nuestro corazón en ello: sepamos también su postrimería, y hacednos entender lo que ha de venir.
23 Annuntiate quæ ventura sunt in futurum, et sciemus quia dii estis vos; bene quoque aut male, si potestis, facite, et loquamur et videamus simul.
23 Dadnos nuevas de lo que ha de ser después, para que sepamos que vosotros sois dioses; ó á lo menos haced bien, ó mal, para que tengamos qué contar, y juntamente nos maravillemos.
24 Ecce vos estis ex nihilo, et opus vestrum ex eo quod non est: abominatio est qui elegit vos.
24 He aquí que vosotros sois de nada, y vuestras obras de vanidad; abominación el que os escogió.
25 Suscitavi ab aquilone, et veniet ab ortu solis: vocabit nomen meum, et adducet magistratus quasi lutum, et velut plastes conculcans humum.
25 Del norte desperté uno, y vendrá; del nacimiento del sol llamará en mi nombre: y hollará príncipes como lodo, y como pisa el barro el alfarero.
26 Quis annuntiavit ab exordio ut sciamus, et a principio ut dicamus: Justus es? Non est neque annuntians, neque prædicens, neque audiens sermones vestros.
26 ¿Quién lo anunció desde el principio, para que sepamos; ó de tiempo atrás, y diremos: [Es] justo? Cierto, no hay quien anuncie, sí, no hay quien enseñe, ciertamente no hay quien oiga vuestras palabras.
27 Primus ad Sion dicet: Ecce adsunt, et Jerusalem evangelistam dabo.
27 [Yo soy] el primero que he enseñado estas cosas á Sión, y á Jerusalem daré un portador de alegres nuevas.
28 Et vidi, et non erat neque ex istis quisquam qui iniret consilium, et interrogatus responderet verbum.
28 Miré, y no había ninguno; y [pregunté] de estas cosas, y ningún consejero hubo: preguntéles, y no respondieron palabra.
29 Ecce omnes injusti, et vana opera eorum; ventus et inane simulacra eorum.]
29 He aquí, todos iniquidad, y las obras de ellos nada: viento y vanidad son sus vaciadizos.
Cross references (29)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Isaiah 1:18; Habakkuk 2:20; Zechariah 2:13; Psalm 46:10; Isaiah 41:6–7
  2. 2 Isaiah 45:1; 2 Samuel 22:43; Ezra 1:2; Isaiah 46:11; Isaiah 40:24
  3. 3 Isaiah 57:2; Job 5:24
  4. 4 Isaiah 48:12; Revelation 22:13; Revelation 1:17; Isaiah 46:10; Isaiah 44:6–7
  5. 5 Ezekiel 26:15–16; Psalm 67:7; Joshua 5:1; Psalm 65:8; Psalm 66:3
  6. 6 1 Samuel 4:7–9; Isaiah 35:4; Isaiah 40:19; Isaiah 44:12; Daniel 3:1–7
  7. 7 Isaiah 40:19–20; Daniel 3:1–7; Isaiah 44:12–15; Judges 18:24; Jeremiah 10:3–5
  8. 8 James 2:23; Exodus 19:5–6; Deuteronomy 14:2; 2 Chronicles 20:7; John 15:14–15
  9. 9 1 Samuel 12:22; Psalm 94:14; Deuteronomy 7:6–7; James 2:5; Joshua 24:2–4
  10. 10 Joshua 1:9; Isaiah 43:1–2; Romans 8:31; Deuteronomy 31:6–8; Philippians 4:13
  11. 11 Exodus 23:22; Isaiah 45:24; Revelation 3:9; Isaiah 54:17; Acts 16:39
  12. 12 Psalm 37:35–36; Job 20:7–9; Isaiah 17:14
  13. 13 Isaiah 41:10; Psalm 73:23; Psalm 63:8; Psalm 109:31; Isaiah 42:6
  14. 14 Isaiah 54:5; Isaiah 43:14; Psalm 22:6; Jeremiah 50:34; Job 25:6
  15. 15 Micah 4:13; 2 Corinthians 10:4–5; Zechariah 4:7; Habakkuk 3:12; Isaiah 21:10
  16. 16 Jeremiah 51:2; Isaiah 61:10–11; Isaiah 45:24–25; Habakkuk 3:18; Jeremiah 9:23–24
  17. 17 Isaiah 55:1; Isaiah 44:3; Isaiah 30:19; Matthew 5:6; Psalm 72:12–13
  18. 18 Isaiah 35:6–7; Psalm 107:35; Isaiah 58:11; Isaiah 30:25; Revelation 7:17
  19. 19 Isaiah 55:13; Isaiah 37:31–32; Isaiah 35:1; Isaiah 60:13; Isaiah 60:21
  20. 20 Job 12:9; Psalm 109:27; Isaiah 43:21; Isaiah 44:23; Exodus 9:16
  21. 21 Job 23:3–4; Job 38:3; Micah 6:1–2
  22. 22 Isaiah 45:21; Isaiah 46:10; Isaiah 44:7; Isaiah 48:14; Isaiah 42:9
  23. 23 John 13:19; Isaiah 42:9; Jeremiah 10:5; Isaiah 44:7–8; Isaiah 46:9–10
  24. 24 1 Corinthians 8:4; Psalm 115:8; Isaiah 41:29; Jeremiah 10:14; Jeremiah 10:8
  25. 25 Isaiah 41:2; 2 Samuel 22:43; Isaiah 10:6; Isaiah 46:10–11; Zechariah 10:5
  26. 26 Isaiah 44:7; Isaiah 41:22; Isaiah 45:21; Habakkuk 2:18–20; Isaiah 43:9
  27. 27 Isaiah 40:9; Isaiah 52:7; Isaiah 44:28; Nahum 1:15; Isaiah 48:3
  28. 28 Isaiah 63:5; Isaiah 50:2; Daniel 2:10–11; Isaiah 40:13–14; Daniel 5:8
  29. 29 Jeremiah 5:13; Isaiah 41:24; Isaiah 44:9–20; Psalm 115:4–8; Habakkuk 2:18

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 41:4 Gregory of Nazianzus, Theological Orations (The Third Theological Oration)

    "In the Beginning was The Word, and the Word was with God, and the Word was God," and "With Thee is the Beginning," and "He who calleth her The Beginning from generations." Then the Son is Only-begotten: The only "begotten Son which is in the bosom of the Father, it says, He hath declared Him." The Way, the Truth, the …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)