Skip to the text

Judges · Clementine Vulgate

Judges 11 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Fuit illo tempore Jephte Galaadites vir fortissimus atque pugnator, filius mulieris meretricis, qui natus est de Galaad.
1 EXISTÍA entonces Jephté, Galaadita, hombre valiente, hijo de una ramera, al cual había engendrado Galaad.
2 Habuit autem Galaad uxorem, de qua suscepit filios: qui postquam creverant, ejecerunt Jephte, dicentes: Hæres in domo patris nostri esse non poteris, quia de altera matre natus es.
2 Y la mujer de Galaad [también] le había parido hijos; los cuales cuando fueron grandes, echaron fuera á Jephté, diciéndole: No heredarás en la casa de nuestro padre, porque eres bastardo.
3 Quos ille fugiens atque devitans, habitavit in terra Tob: congregatique sunt ad eum viri inopes, et latrocinantes, et quasi principem sequebantur.
3 Huyendo pues Jephté á causa de sus hermanos, habitó en tierra de Tob; y juntáronse con él hombres ociosos, los cuales con él salían.
4 In illis diebus pugnabant filii Ammon contra Israël.
4 Y aconteció que después de días los hijos de Ammón hicieron guerra contra Israel:
5 Quibus acriter instantibus perrexerunt majores natu de Galaad, ut tollerent in auxilium sui Jephte de terra Tob:
5 Y como los hijos de Ammón tenían guerra contra Israel, los ancianos de Galaad fueron para volver á Jephté de tierra de Tob;
6 dixeruntque ad eum: Veni et esto princeps noster, et pugna contra filios Ammon.
6 Y dijeron á Jephté: Ven, y serás nuestro capitán, para que peleemos con los hijos de Ammón.
7 Quibus ille respondit: Nonne vos estis, qui odistis me, et ejecistis de domo patris mei? et nunc venistis ad me necessitate compulsi.
7 Y Jephté respondió á los ancianos de Galaad: ¿No me habéis vosotros aborrecido, y me echasteis de la casa de mi padre? ¿por qué pues venís ahora á mí cuando estáis en aflicción?
8 Dixeruntque principes Galaad ad Jephte: Ob hanc igitur causam nunc ad te venimus, ut proficiscaris nobiscum, et pugnes contra filios Ammon, sisque dux omnium qui habitant in Galaad.
8 Y los ancianos de Galaad respondieron á Jephté: Por esta misma causa tornamos ahora á ti, para que vengas con nosotros, y pelees contra los hijos de Ammón, y nos seas cabeza á todos los que moramos en Galaad.
9 Jephte quoque dixit eis: Si vere venistis ad me, ut pugnem pro vobis contra filios Ammon, tradideritque eos Dominus in manus meas, ego ero vester princeps?
9 Jephté entonces dijo á los ancianos de Galaad: Si me volvéis para que pelee contra los hijos de Ammón, y Jehová los entregare delante de mí, ¿seré yo vuestra cabeza?
10 Qui responderunt ei: Dominus, qui hæc audit, ipse mediator ac testis est quod nostra promissa faciemus.
10 Y los ancianos de Galaad respondieron á Jephté: Jehová oiga entre nosotros, si no hiciéremos como tú dices.
11 Abiit itaque Jephte cum principibus Galaad, fecitque eum omnis populus principem sui. Locutusque est Jephte omnes sermones suos coram Domino in Maspha.
11 Entonces Jephté vino con los ancianos de Galaad, y el pueblo lo eligió por su cabeza y príncipe; y Jephté habló todas sus palabras delante de Jehová en Mizpa.
12 Et misit nuntios ad regem filiorum Ammon, qui ex persona sua dicerent: Quid mihi et tibi est, quia venisti contra me, ut vastares terram meam?
12 Y envió Jephté embajadores al rey de los Ammonitas, diciendo: ¿Qué tienes tú conmigo que has venido á mí para hacer guerra en mi tierra?
13 Quibus ille respondit: Quia tulit Israël terram meam, quando ascendit de Ægypto, a finibus Arnon usque Jaboc atque Jordanem: nunc ergo cum pace redde mihi eam.
13 Y el rey de los Ammonitas respondió á los embajadores de Jephté: Por cuanto Israel tomó mi tierra, cuando subió de Egipto, desde Arnón hasta Jaboc y el Jordán; por tanto, devuélvelas ahora en paz.
14 Per quos rursum mandavit Jephte, et imperavit eis ut dicerent regi Ammon:
14 Y Jephté tornó á enviar otros embajadores al rey de los Ammonitas,
15 Hæc dicit Jephte: Non tulit Israël terram Moab, nec terram filiorum Ammon:
15 Para decirle: Jephté ha dicho así: Israel no tomó tierra de Moab, ni tierra de los hijos de Ammón:
16 sed quando de Ægypto conscenderunt, ambulavit per solitudinem usque ad mare Rubrum, et venit in Cades.
16 Mas subiendo Israel de Egipto, anduvo por el desierto hasta el mar Bermejo, y llegó á Cades.
17 Misitque nuntios ad regem Edom, dicens: Dimitte me ut transeam per terram tuam. Qui noluit acquiescere precibus ejus. Misit quoque ad regem Moab, qui et ipse transitum præbere contempsit. Mansit itaque in Cades,
17 Entonces Israel envió embajadores al rey de Edom, diciendo: Yo te ruego que me dejes pasar por tu tierra. Mas el rey de Edom no los escuchó. Envió también al rey de Moab; el cual tampoco quiso: quedóse por tanto Israel en Cades.
18 et circuivit ex latere terram Edom et terram Moab: venitque contra orientalem plagam terræ Moab, et castrametatus est trans Arnon: nec voluit intrare terminos Moab. (Arnon quippe confinium est terræ Moab.)
18 Después, yendo por el desierto, rodeó la tierra de Edom y la tierra de Moab, y viniendo por el lado oriental de la tierra de Moab, asentó su campo de estotra parte de Arnón, y no entraron por el término de Moab: porque Arnón término es de Moab.
19 Misit itaque Israël nuntios ad Sehon regem Amorrhæorum, qui habitabat in Hesebon, et dixerunt ei: Dimitte ut transeam per terram tuam usque ad fluvium.
19 Y envió Israel embajadores á Sehón rey de los Amorrheos, rey de Hesbón, diciéndole: Ruégote que me dejes pasar por tu tierra hasta mi lugar.
20 Qui et ipse Israël verba despiciens, non dimisit eum transire per terminos suos: sed infinita multitudine congregata, egressus est contra eum in Jasa, et fortiter resistebat.
20 Mas Sehón no se fió de Israel para darle paso por su término; antes juntando Sehón toda su gente, puso campo en Jaas, y peleó contra Israel.
21 Tradiditque eum Dominus in manus Israël cum omni exercitu suo: qui percussit eum, et possedit omnem terram Amorrhæi habitatoris regionis illius,
21 Empero Jehová el Dios de Israel entregó á Sehón y á todo su pueblo en mano de Israel, y venciólos: y poseyó Israel toda la tierra del Amorrheo que habitaba en aquel país.
22 et universos fines ejus, de Arnon usque Jaboc, et de solitudine usque ad Jordanem.
22 Poseyeron también todo el término del Amorrheo desde Arnón hasta Jaboc, y desde el desierto hasta el Jordán.
23 Dominus ergo Deus Israël subvertit Amorrhæum, pugnante contra illum populo suo Israël, et tu nunc vis possidere terram ejus?
23 Así que Jehová el Dios de Israel echó los Amorrheos delante de su pueblo Israel: ¿y lo has de poseer tú?
24 nonne ea quæ possidet Chamos deus tuus, tibi jure debentur? quæ autem Dominus Deus noster victor obtinuit, in nostram cedent possessionem:
24 Si Chêmos tu dios te echase alguno, ¿no lo poseerías tú? Así poseeremos nosotros á todo aquel que echó Jehová nuestro Dios de delante de nosotros.
25 nisi forte melior es Balac filio Sephor rege Moab; aut docere potes, quod jurgatus sit contra Israël, et pugnaverit contra eum,
25 ¿Eres tú ahora en algo mejor que Balac hijo de Sephor, rey de Moab? ¿tuvo él cuestión contra Israel, ó hizo guerra contra ellos?
26 quando habitavit in Hesebon et viculis ejus, et in Aroër et villis illius, vel in cunctis civitatibus juxta Jordanem, per trecentos annos. Quare tanto tempore nihil super hac repetitione tentastis?
26 Cuando Israel ha estado habitando por trescientos años á Hesbón y sus aldeas, á Aroer y sus aldeas, y todas las ciudades que están á los términos de Arnón, ¿por qué no las habéis reclamado en ese tiempo?
27 Igitur non ego pecco in te, sed tu contra me male agis, indicens mihi bella non justa. Judicet Dominus arbiter hujus diei inter Israël, et inter filios Ammon.
27 Así que, yo nada he pecado contra ti, mas tú haces mal conmigo haciéndome guerra: Jehová, que es el juez, juzgue hoy entre los hijos de Israel y los hijos de Ammón.
28 Noluitque acquiescere rex filiorum Ammon verbis Jephte, quæ per nuntios mandaverat.
28 Mas el rey de los hijos de Ammón no atendió las razones de Jephté que le envió.
29 Factus est ergo super Jephte spiritus Domini, et circuiens Galaad et Manasse, Maspha quoque Galaad, et inde transiens ad filios Ammon,
29 Y el espíritu de Jehová fué sobre Jephté: y pasó por Galaad y Manasés; y de allí pasó á Mizpa de Galaad; y de Mizpa de Galaad pasó á los hijos de Ammón.
30 votum vovit Domino, dicens: Si tradideris filios Ammon in manus meas,
30 Y Jephté hizo voto á Jehová, diciendo: Si entregares á los Ammonitas en mis manos,
31 quicumque primus fuerit egressus de foribus domus meæ, mihique occurrerit revertenti cum pace a filiis Ammon, eum holocaustum offeram Domino.
31 Cualquiera que me saliere á recibir de las puertas de mi casa, cuando volviere de los Ammonitas en paz, será de Jehová, y le ofreceré en holocausto.
32 Transivitque Jephte ad filios Ammon, ut pugnaret contra eos: quos tradidit Dominus in manus ejus.
32 Pasó pues Jephté á los hijos de Ammón para pelear contra ellos; y Jehová los entregó en su mano.
33 Percussitque ab Aroër usque dum venias in Mennith, viginti civitates, et usque ad Abel, quæ est vineis consita, plaga magna nimis: humiliatique sunt filii Ammon a filiis Israël.
33 Y los hirió de grandísimo estrago desde Aroer hasta llegar á Minnith, veinte ciudades; y hasta la vega de las viñas. Así fueron domeñados los Ammonitas delante de los hijos de Israel.
34 Revertente autem Jephte in Maspha domum suam, occurrit ei unigenita filia sua cum tympanis et choris: non enim habebat alios liberos.
34 Y volviendo Jephté á Mizpa á su casa, he aquí que su hija le salió á recibir con adufes y danzas, y era la sola, la única suya; no tenía fuera de ella otro hijo ni hija.
35 Qua visa, scidit vestimenta sua, et ait: Heu me, filia mea ! decepisti me, et ipsa decepta es: aperui enim os meum ad Dominum, et aliud facere non potero.
35 Y como él la vió, rompió sus vestidos diciendo: ¡Ay, hija mía! de verdad me has abatido, y tú eres de los que me afligen: porque yo he abierto mi boca á Jehová, y no podré retractarme.
36 Cui illa respondit: Pater mi, si aperuisti os tuum ad Dominum, fac mihi quodcumque pollicitus es, concessa tibi ultione atque victoria de hostibus tuis.
36 Ella entonces le respondió: Padre mío, si has abierto tu boca á Jehová, haz de mí como salió de tu boca, pues que Jehová ha hecho venganza en tus enemigos los hijos de Ammón.
37 Dixitque ad patrem: Hoc solum mihi præsta quod deprecor: dimitte me ut duobus mensibus circumeam montes, et plangam virginitatem meam cum sodalibus meis.
37 Y tornó á decir á su padre: Hágasme esto: déjame por dos meses que vaya y descienda por los montes, y llore mi virginidad, yo y mis compañeras.
38 Cui ille respondit: Vade. Et dimisit eam duobus mensibus. Cumque abiisset cum sociis ac sodalibus suis, flebat virginitatem suam in montibus.
38 El entonces dijo: Ve. Y dejóla por dos meses. Y ella fué con sus compañeras, y lloró su virginidad por los montes.
39 Expletisque duobus mensibus, reversa est ad patrem suum, et fecit ei sicut voverat, quæ ignorabat virum. Exinde mos increbruit in Israël, et consuetudo servata est,
39 Pasados los dos meses volvió á su padre, é hizo de ella conforme á su voto que había hecho. Y ella nunca conoció varón.
40 ut post anni circulum conveniant in unum filiæ Israël, et plangant filiam Jephte Galaaditæ diebus quatuor.
40 De aquí fué la costumbre en Israel que de año en año iban las doncellas de Israel á endechar á la hija de Jephté Galaadita, cuatro días en el año.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Gilead

    Father of Jephthah

    Father of Jephthah by a prostitute, whose other sons by his wife drove Jephthah out of the family.

    Cited in the guide: Judges 11:1; Judges 11:2

  • Jephthah

    Gileadite judge and warrior

    Mighty warrior, son of Gilead and a prostitute, driven out by his half-brothers but recalled by the elders of Gilead to fight the Ammonites; he made a vow that fell on his only…

    Cited in the guide: Judges 11:1; Judges 11:11; Judges 11:30–31

  • Jephthah's daughter

    Jephthah's only child

    Unnamed only child of Jephthah, who came out with tambourines to meet him after the victory over Ammon, accepted his vow, mourned her virginity two months in the mountains, and…

    Cited in the guide: Judges 11:34; Judges 11:35; Judges 11:39–40

Cross references (35)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Hebrews 11:32; Judges 6:12; 2 Kings 5:1
  2. 2 Proverbs 2:16; Genesis 12:10; Deuteronomy 23:2; Proverbs 5:20; Galatians 4:30
  3. 3 Judges 9:4; 1 Samuel 22:2; 2 Samuel 10:8; Job 30:1–10; 1 Samuel 27:2
  4. 4 Judges 10:9
  5. 5 1 Corinthians 1:27–29; Acts 7:35–39; Psalm 118:22–23; 1 Samuel 11:12; Judges 10:17–18
  6. 7 Genesis 45:4–5; Revelation 3:9; Proverbs 17:17; Isaiah 60:14; Acts 7:9–14
  7. 8 Judges 10:18; Exodus 9:28; Exodus 10:17; 1 Kings 13:6; Exodus 8:28
  8. 9 Numbers 32:20–29
  9. 10 Jeremiah 42:5; Genesis 31:50; Genesis 16:5; Jeremiah 29:23; 1 Samuel 24:12
  10. 11 1 Samuel 10:17; Judges 20:1; Judges 10:17; James 1:5; James 1:17
  11. 12 Matthew 18:15–16; Proverbs 25:8–9; Deuteronomy 2:26; Numbers 20:14; 2 Kings 14:8–12
  12. 13 Genesis 32:22; Numbers 21:24–26; Proverbs 19:9; Deuteronomy 2:37; Proverbs 19:5
  13. 14 1 Peter 3:11; Hebrews 12:14; Psalm 120:7; Romans 12:18
  14. 15 Deuteronomy 2:19; Deuteronomy 2:9; 2 Chronicles 20:10; Numbers 21:13–15; Numbers 21:27–30
  15. 16 Numbers 14:25; Deuteronomy 1:40; Numbers 20:1; Numbers 13:26; Joshua 5:6
  16. 17 Numbers 20:14–21; Deuteronomy 2:4–9; Numbers 20:1; Joshua 24:9; Deuteronomy 2:29
  17. 18 Numbers 21:4–13; Deuteronomy 2:1–8; Numbers 22:36; Numbers 33:37–44; Numbers 20:22
  18. 19 Deuteronomy 2:26–36; Numbers 21:21–35; Joshua 13:8–12; Deuteronomy 3:1–17
  19. 20 Psalm 135:10–12; Deuteronomy 2:32–34; Joshua 13:15–32; Numbers 21:23–25; Nehemiah 9:22
  20. 22 Deuteronomy 2:36
  21. 24 Micah 4:5; Numbers 21:29; Psalm 78:55; 1 Kings 11:7; Joshua 3:10
  22. 25 Micah 6:5; Joshua 24:9–10; Deuteronomy 23:3–4; Numbers 22:2–21
  23. 26 Deuteronomy 2:36; Joshua 12:2; Judges 9:22; Judges 5:31; Joshua 11:18
  24. 27 Genesis 18:25; Genesis 16:5; 1 Samuel 24:15; 1 Samuel 24:12; Genesis 31:53
  25. 28 Proverbs 16:18; 2 Kings 14:11
  26. 29 Judges 3:10; Numbers 11:25; Judges 13:25; 1 Samuel 10:10; Judges 10:17
  27. 30 Genesis 28:20; 1 Samuel 1:11; Ecclesiastes 5:4–5; Ecclesiastes 5:1–2; Numbers 30:2–16
  28. 31 Psalm 66:13–14; 1 Samuel 1:28; 1 Samuel 1:11; Leviticus 27:28–29; 1 Samuel 14:44
  29. 32 Judges 1:4; Judges 3:10; Judges 2:18
  30. 33 Ezekiel 27:17; Deuteronomy 2:36
  31. 34 Jeremiah 31:4; Exodus 15:20; Judges 11:11; Judges 10:17; Psalm 150:4
  32. 35 Matthew 14:7–9; Genesis 42:36–38; 2 Samuel 13:30–31; 1 Samuel 14:44–45; Genesis 37:34–35
  33. 36 Acts 21:13; Romans 16:4; Philippians 2:30; 2 Samuel 18:19; 2 Samuel 19:30
  34. 37 Luke 1:25; 1 Samuel 1:6
  35. 39 Isaiah 66:3; Judges 11:31; 1 Samuel 2:18; Leviticus 27:28–29; 1 Samuel 1:24

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences