Isaiah · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Isaiah 10 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
Vamvas Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
RV1909 Reina-Valera 1909
WEB World English Bible (Classic, with Deuterocanon)
1 Ουαί εις τους ψηφίζοντας ψηφίσματα άδικα και εις τους γραμματείς τους γράφοντας καταδυνάστευσιν·
1 ¡AY de los que establecen leyes injustas, y determinando prescriben tiranía,
1 Woe to those who decree unrighteous decrees, and to the writers who write oppressive decrees
2 διά να στερήσωσι τον ενδεή από της κρίσεως, και διά να αρπάσωσι το δίκαιον των πτωχών του λαού μου, διά να γείνωσι λάφυρον αυτών αι χήραι, και να γυμνώσωσι τους ορφανούς.
2 Por apartar del juicio á los pobres, y por quitar el derecho á los afligidos de mi pueblo; por despojar las viudas, y robar los huérfanos!
2 to deprive the needy of justice, and to rob the poor among my people of their rights, that widows may be their plunder, and that they may make the fatherless their prey!
3 Και τι θέλετε κάμει εν τη ημέρα της επισκέψεως και εν τω ολέθρω όστις θέλει ελθεί μακρόθεν; προς τίνα θέλετε προστρέξει διά βοήθειαν; και που θέλετε αφήσει την δόξαν σας,
3 ¿Y qué haréis en el día de la visitación? ¿y á quién os acogeréis que os ayude, cuando viniere de lejos el asolamiento? ¿y en dónde dejaréis vuestra gloria?
3 What will you do in the day of visitation, and in the desolation which will come from afar? To whom will you flee for help? Where will you leave your wealth?
4 ειμή ότι θέλουσιν υποκύψει εις τα δεσμά, και θέλουσι πέσει υποκάτω των πεφονευμένων; Εν πάσι τούτοις ο θυμός αυτού δεν απεστράφη, αλλ' η χειρ αυτού είναι έτι εξηπλωμένη.
4 Sin mí se inclinarán entre los presos, y entre los muertos caerán. Ni con todo esto ha cesado su furor, antes todavía extendida su mano.
4 They will only bow down under the prisoners, and will fall under the slain. For all this his anger is not turned away, but his hand is stretched out still.
5 Ουαί εις τον Ασσύριον, την ράβδον του θυμού μου, αν και η εν τη χειρί αυτού μάστιξ ήναι η οργή μου.
5 Oh Assur, vara y bastón de mi furor: en su mano [he puesto] mi ira.
5 Alas Assyrian, the rod of my anger, the staff in whose hand is my indignation!
6 Θέλω αποστείλει αυτόν επί έθνος υποκριτικόν, και θέλω δώσει εις αυτόν προσταγήν κατά του λαού του θυμού μου, διά να λαφυραγωγήση λάφυρα και να λεηλατήση λεηλασίαν και να καταπατήση αυτούς ως τον πηλόν των οδών.
6 Mandaréle contra una gente fementida, y sobre el pueblo de mi ira le enviaré, para que quite despojos, y arrebate presa, y que lo ponga á ser hollado como lodo de las calles.
6 I will send him against a profane nation, and against the people who anger me I will give him a command to take the plunder and to take the prey, and to tread them down like the mire of the streets.
7 Πλην αυτός δεν εννοεί ούτως και η καρδία αυτού δεν διαλογίζεται ούτως· αλλά τούτο φρονεί εν τη καρδία αυτού, να καταστρέψη και να εξολοθρεύση έθνη ουκ ολίγα.
7 Aunque él no lo pensará así, ni su corazón lo imaginará de esta manera; sino que su pensamiento será desarraigar y cortar gentes no pocas.
7 However, he doesn’t mean so, neither does his heart think so; but it is in his heart to destroy, and to cut off not a few nations.
8 Διότι λέγει, οι άρχοντές μου δεν είναι πάντες βασιλείς;
8 Porque él dice: Mis príncipes ¿no son todos reyes?
8 For he says, “Aren’t all of my princes kings?
9 δεν είναι η Χαλάνη ως η Χαρχεμίς; δεν είναι η Αιμάθ ως η Αρφάδ; δεν είναι η Σαμάρεια ως η Δαμασκός;
9 ¿No es Calno como Carchêmis, Hamath como Arphad, y Samaria como Damasco?
9 Isn’t Calno like Carchemish? Isn’t Hamath like Arpad? Isn’t Samaria like Damascus?”
10 Καθώς η χειρ μου κατεκράτησε τα βασίλεια των ειδώλων, των οποίων τα γλυπτά ίσχυον μάλλον παρά τα της Ιερουσαλήμ και της Σαμαρείας,
10 Como halló mi mano los reinos de los ídolos, [siendo] sus imágenes más que Jerusalem y Samaria;
10 As my hand has found the kingdoms of the idols, whose engraved images exceeded those of Jerusalem and of Samaria,
11 δεν θέλω κάμει, ως έκαμον εις την Σαμάρειαν και εις τα είδωλα αυτής, ούτω και εις την Ιερουσαλήμ και εις τα είδωλα αυτής;
11 Como hice á Samaria y á sus ídolos, ¿no haré también así á Jerusalem y á sus ídolos?
11 shall I not, as I have done to Samaria and her idols, so do to Jerusalem and her idols?
12 Διά τούτο, αφού ο Κύριος εκτελέση άπαν το έργον αυτού επί το όρος Σιών και επί την Ιερουσαλήμ, θέλω παιδεύσει, λέγει, τον καρπόν της επηρμένης καρδίας του βασιλέως της Ασσυρίας και την αλαζονείαν των υψηλών οφθαλμών αυτού.
12 Mas acontecerá que después que el Señor hubiere acabado toda su obra en el monte de Sión, y en Jerusalem, visitaré sobre el fruto de la soberbia del corazón del rey de Asiria, y sobre la gloria de la altivez de sus ojos.
12 Therefore it will happen that when the Lord has performed his whole work on Mount Zion and on Jerusalem, I will punish the fruit of the willful proud heart of the king of Assyria, and the insolence of his arrogant looks.
13 Διότι λέγει, Εν τη δυνάμει της χειρός μου έκαμον τούτο και διά της σοφίας μου, επειδή είμαι συνετός· και μετέστησα τα όρια των λαών και διήρπασα τους θησαυρούς αυτών και καθήρεσα, ως ισχυρός, τους εν ύψει καθημένους·
13 Porque dijo: Con la fortaleza de mi mano [lo] he hecho, y con mi sabiduría; porque he sido prudente: y quité los términos de los pueblos, y saqueé sus tesoros, y derribé como valientes los que estaban sentados:
13 For he has said, “By the strength of my hand I have done it, and by my wisdom, for I have understanding. I have removed the boundaries of the peoples, and have robbed their treasures. Like a valiant man I have brought down their rulers.
14 και η χειρ μου εύρηκεν ως φωλεάν τα πλούτη των λαών· και καθώς συνάγει τις ωά αφειμένα, ούτω συνήγαγον πάσαν την γην εγώ· και ουδείς εκίνησε πτέρυγα ή ήνοιξε στόμα ή εψιθύρισεν.
14 Y halló mi mano como nido las riquezas de los pueblos; y como se cogen los huevos dejados, [así] me apoderé yo de toda la tierra; y no hubo quien moviese ala, ó abriese boca y graznase.
14 My hand has found the riches of the peoples like a nest, and like one gathers eggs that are abandoned, I have gathered all the earth. There was no one who moved their wing, or that opened their mouth, or chirped.”
15 Ήθελε καυχηθή η αξίνη κατά του κόπτοντος δι' αυτής; ήθελε μεγαλαυχήσει το πριόνιον κατά του κινούντος αυτό; ως εάν ήθελε κινηθή η ράβδος κατά των υψούντων αυτήν, ως εάν ήθελεν υψώσει εαυτήν η βακτηρία ως μη ούσα ξύλον.
15 ¿Gloriaráse el hacha contra el que con ella corta? ¿se ensoberbecerá la sierra contra el que la mueve? como si el bordón se levantase contra los que lo levantan; como si se levantase la vara: ¿no [es] leño?
15 Should an ax brag against him who chops with it? Should a saw exalt itself above him who saws with it? As if a rod should lift those who lift it up, or as if a staff should lift up someone who is not wood.
16 Διά τούτο ο Κύριος, ο Κύριος των δυνάμεων, θέλει αποστείλει εις τους παχείς αυτού ισχνότητα· και υπό την δόξαν αυτού θέλει εξαφθή καύσις, ως καύσις πυρός.
16 Por tanto el Señor Jehová de los ejércitos enviará flaqueza sobre sus gordos; y debajo de su gloria encenderá encendimiento, como ardor de fuego.
16 Therefore the Lord, Yahweh of Armies, will send among his fat ones leanness; and under his glory a burning will be kindled like the burning of fire.
17 Και το φως του Ισραήλ θέλει γείνει πυρ και ο Άγιος αυτού φλόξ· και θέλει καύσει και καταφάγει τας ακάνθας αυτού και τους τριβόλους αυτού εν μιά ημέρα·
17 Y la luz de Israel será por fuego, y su Santo por llama que abrase y consuma en un día sus cardos y sus espinas.
17 The light of Israel will be for a fire, and his Holy One for a flame; and it will burn and devour his thorns and his briers in one day.
18 και θέλει αφανίσει την δόξαν του δάσους αυτού και του καρποφόρου αγρού αυτού από ψυχής έως σαρκός· και θέλουσιν είσθαι ως όταν σημαιοφόρος λιποψυχή.
18 La gloria de su bosque y de su campo fértil consumirá, desde el alma hasta la carne: y vendrá á ser como abanderado en derrota.
18 He will consume the glory of his forest and of his fruitful field, both soul and body. It will be as when a standard bearer faints.
19 Το δε υπόλοιπον των δένδρων του δάσους αυτού θέλει είσθαι ευάριθμον, ώστε παιδίον να καταγράψη αυτά.
19 Y los árboles que quedaren en su bosque, serán en número que un niño los pueda contar.
19 The remnant of the trees of his forest shall be few, so that a child could write their number.
20 Και εν εκείνη τη ημέρα, το υπόλοιπον του Ισραήλ και οι διασεσωσμένοι του οίκου Ιακώβ δεν θέλουσι πλέον επιστηρίζεσθαι επί τον πατάξαντα αυτούς, αλλά θέλουσιν επιστηρίζεσθαι επί Κύριον, τον Άγιον του Ισραήλ, κατά αλήθειαν.
20 Y acontecerá en aquel tiempo, que los que hubieren quedado de Israel, y los que hubieren quedado de la casa de Jacob, nunca más estriben sobre el que los hirió; sino que se apoyarán con verdad en Jehová Santo de Israel.
20 It will come to pass in that day that the remnant of Israel, and those who have escaped from the house of Jacob will no more again lean on him who struck them, but shall lean on Yahweh, the Holy One of Israel, in truth.
21 Το υπόλοιπον θέλει επιστρέψει, το υπόλοιπον του Ιακώβ, προς τον ισχυρόν Θεόν.
21 Las reliquias se convertirán, las reliquias de Jacob, al Dios fuerte.
21 A remnant will return, even the remnant of Jacob, to the mighty God.
22 Διότι αν και ο λαός σου, Ισραήλ, ήναι ως η άμμος της θαλάσσης, υπόλοιπον εξ αυτών θέλει επιστρέψει· η αποφασισθείσα κατανάλωσις θέλει συντελεσθή εν δικαιοσύνη.
22 Porque si tu pueblo, oh Israel, fuere como las arenas de la mar, las reliquias de él se convertirán: la destrucción acordada rebosará justicia.
22 For though your people, Israel, are like the sand of the sea, only a remnant of them will return. A destruction is determined, overflowing with righteousness.
23 Διότι Κύριος ο Θεός των δυνάμεων θέλει κάμει κατανάλωσιν, βεβαίως προσδιωρισμένην, εν μέσω πάσης της γής·
23 Pues el Señor Jehová de los ejércitos hará consumación y fenecimiento en medio de la tierra.
23 For the Lord, Yahweh of Armies, will make a full end, and that determined, throughout all the earth.
24 διά τούτο, ούτω λέγει Κύριος ο Θεός των δυνάμεων. Λαέ μου, όστις κατοικείς εν Σιών, μη φοβηθής από του Ασσυρίου· θέλει σε πατάξει εν ράβδω και θέλει σηκώσει την βακτηρίαν αυτού εναντίον σου κατά τον τρόπον της Αιγύπτου·
24 Por tanto el Señor Jehová de los ejércitos dice así: Pueblo mío, morador de Sión, no temas de Assur. Con vara te herirá, y contra ti alzará su palo, á la manera de Egipto:
24 Therefore the Lord, Yahweh of Armies, says, “My people who dwell in Zion, don’t be afraid of the Assyrian, though he strike you with the rod, and lift up his staff against you, as Egypt did.
25 διότι έτι ολίγον και η οργή θέλει παύσει· και ο θυμός μου θέλει είσθαι εις όλεθρον εκείνων.
25 Mas de aquí á muy poco tiempo, se acabará el furor y mi enojo, para fenecimiento de ellos.
25 For yet a very little while, and the indignation against you will be accomplished, and my anger will be directed to his destruction.”
26 Και ο Κύριος των δυνάμεων θέλει σηκώσει επ' αυτόν μάστιγα, κατά την πληγήν της Μαδιάμ εν τω βράχω Ωρήβ· και καθώς η ράβδος αυτού υψώθη επί την θάλασσαν, ούτω θέλει υψώσει αυτήν κατά τον τρόπον της Αιγύπτου.
26 Y levantará Jehová de los ejércitos azote contra él, cual la matanza de Madián en la peña de Oreb: y alzará su vara sobre la mar, [según hizo] por la vía de Egipto.
26 Yahweh of Armies will stir up a scourge against him, as in the slaughter of Midian at the rock of Oreb. His rod will be over the sea, and he will lift it up like he did against Egypt.
27 Και εν εκείνη τη ημέρα το φορτίον αυτού θέλει αφαιρεθή από του ώμου σου και ο ζυγός αυτού από του τραχήλου σου, και ο ζυγός θέλει συντριφθή εξ αιτίας του χρίσματος.
27 Y acaecerá en aquel tiempo, que su carga será quitada de tu hombro, y su yugo de tu cerviz, y el yugo se empodrecerá por causa de la unción.
27 It will happen in that day that his burden will depart from off your shoulder, and his yoke from off your neck, and the yoke shall be destroyed because of the anointing oil.
28 Αυτός ήλθεν εις Αϊάθ, επέρασεν εις Μιγρών. Εν Μιχμάς θέλει αποθέσει τα σκεύη αυτού·
28 Vino hasta Ajad, pasó hasta Migrón; en Michmas contará su ejército:
28 He has come to Aiath. He has passed through Migron. At Michmash he stores his baggage.
29 διέβησαν το πέρασμα· κατέλυσαν εν Γεβά· η Ραμά ετρόμαξεν· η Γαβαά του Σαούλ έφυγεν.
29 Pasaron el vado; alojaron en Geba: Ramá tembló; Gabaa de Saúl huyó.
29 They have gone over the pass. They have taken up their lodging at Geba. Ramah trembles. Gibeah of Saul has fled.
30 Ύψωσον την φωνήν σου, θυγάτηρ της Γαλλείμ· κάμε αυτήν, πτωχή Αναθώθ, να ακουσθή εν Λαισά.
30 Grita en alta voz, hija de Galim; haz que se oiga hacia Lais, pobrecilla Anathoth.
30 Cry aloud with your voice, daughter of Gallim! Listen, Laishah! You poor Anathoth!
31 Η Μαδμηνά μετετοπίσθη· οι κάτοικοι της Γεβείμ έφυγον ομού.
31 Madmena se alborotó: los moradores de Gebim se juntarán.
31 Madmenah is a fugitive. The inhabitants of Gebim flee for safety.
32 Και εν τη ημέρα εκείνη θέλει μείνει εν Νωβ, θέλει σείσει την χείρα αυτού κατά του όρους της θυγατρός της Σιών, κατά του λόφου της Ιερουσαλήμ.
32 Aún [vendrá] día cuando reposará en Nob: alzará su mano al monte de la hija de Sión, al collado de Jerusalem.
32 This very day he will halt at Nob. He shakes his hand at the mountain of the daughter of Zion, the hill of Jerusalem.
33 Ιδού, ο Κύριος, ο Κύριος των δυνάμεων, θέλει κόψει τους κλάδους μετά κρότου τρομερού· και οι υψωμένοι θέλουσι συντριφθή και οι επηρμένοι θέλουσι ταπεινωθή.
33 He aquí el Señor Jehová de los ejércitos desgajará el ramo con fortaleza: y los de grande altura serán cortados, y los altos serán humillados.
33 Behold, the Lord, Yahweh of Armies, will lop the boughs with terror. The tall will be cut down, and the lofty will be brought low.
34 Και τα πυκνά τού δάσους θέλει κόψει εν σιδήρω, και ο Λίβανος θέλει πέσει δι' ισχυρού.
34 Y cortará con hierro la espesura del bosque, y el Líbano caerá con fortaleza.
34 He will cut down the thickets of the forest with iron, and Lebanon will fall by the Mighty One.
Cross references (34)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Luke 11:52; Micah 3:1–4; Matthew 23:23; Psalm 94:20–21; Habakkuk 2:6
- 2 Malachi 3:5; Isaiah 3:14; Ezekiel 22:7; Isaiah 29:21; Isaiah 5:23
- 3 Hosea 9:7; Luke 19:44; Job 31:14; Isaiah 20:6; Isaiah 26:21
- 4 Isaiah 5:25; Jeremiah 37:10; Isaiah 9:12; Deuteronomy 32:30; Leviticus 26:17
- 5 Jeremiah 51:20–24; Isaiah 30:30; Zephaniah 2:13; Isaiah 14:25; Isaiah 10:15
- 6 Isaiah 9:17; Isaiah 10:13–14; Isaiah 37:26–27; Isaiah 19:17; Zechariah 10:5
- 7 Genesis 50:20; Acts 2:23; Micah 4:11–12; Isaiah 36:18–20; Acts 13:27–30
- 8 2 Kings 18:24; 2 Kings 19:10; Daniel 2:37; Ezekiel 26:7; Isaiah 36:8
- 9 2 Kings 16:9; 2 Chronicles 35:20; Genesis 10:10; Jeremiah 46:2; 2 Kings 17:5–6
- 10 2 Chronicles 32:19; 2 Chronicles 32:12–16; 2 Kings 19:12–13; 2 Kings 18:33–35; 2 Kings 19:17–19
- 11 Isaiah 37:10–13; Isaiah 2:8; Isaiah 36:19–20
- 12 Jeremiah 50:18; Daniel 4:37; Isaiah 50:11; Isaiah 30:30–33; Isaiah 31:5–9
- 13 Deuteronomy 8:17; Daniel 4:30; Ezekiel 29:3; Hosea 13:15–16; 2 Kings 16:8
- 14 Job 31:25; Proverbs 18:12; Obadiah 4; Nahum 2:9–3:1; Jeremiah 49:16
- 15 Romans 9:20–21; Isaiah 45:9; Isaiah 10:5; Isaiah 29:16; Jeremiah 51:20–23
- 16 2 Chronicles 32:21; Psalm 106:15; Acts 12:23; Isaiah 37:6–7; Isaiah 33:10–14
- 17 Isaiah 27:4; Isaiah 37:23; Revelation 22:5; Jeremiah 7:20; Numbers 11:1–3
- 18 Isaiah 10:33–34; 2 Kings 19:23; Jeremiah 21:14; Isaiah 9:18; Ezekiel 20:47–48
- 19 Isaiah 37:36; Isaiah 21:17
- 20 Isaiah 37:31–32; 2 Kings 16:7; 2 Chronicles 28:20; Isaiah 17:7–8; Isaiah 1:9
- 21 Isaiah 9:6; 2 Corinthians 3:14–16; Hosea 6:1; Acts 26:20; Isaiah 65:8–9
- 22 Romans 9:27–28; Isaiah 6:13; Romans 11:5–6; Revelation 20:8; Daniel 9:27
- 23 Isaiah 28:22; Isaiah 24:1–23; Romans 9:28; Daniel 4:35; Isaiah 14:26–27
- 24 Hebrews 12:22–24; Isaiah 37:6; Isaiah 61:3; Isaiah 35:4; Isaiah 46:13
- 25 Daniel 11:36; 2 Kings 19:35; Hebrews 10:37; Isaiah 10:5; Isaiah 54:7
- 26 Isaiah 9:4; Judges 7:25; 2 Kings 19:35; Exodus 14:16; Revelation 11:18
- 27 Isaiah 9:4; Luke 4:18; Isaiah 14:25; Psalm 105:15; 1 John 2:20
- 28 1 Samuel 14:2; 1 Samuel 13:2; 1 Samuel 13:5; 1 Samuel 17:22; 1 Samuel 14:31
- 29 1 Samuel 13:23; 1 Samuel 7:17; Joshua 21:17; Jeremiah 31:15; 1 Samuel 11:4
- 30 1 Samuel 25:44; Jeremiah 1:1; Joshua 21:18; Judges 18:29; 1 Kings 2:26
- 31 Joshua 15:31
- 32 1 Samuel 21:1; Isaiah 19:16; Isaiah 37:22; Zechariah 2:9; 1 Samuel 22:19
- 33 Amos 2:9; Isaiah 37:38; Daniel 4:37; Isaiah 37:24–36; 2 Kings 19:21–37
- 34 Isaiah 37:24; 2 Thessalonians 1:7; Nahum 1:12; Daniel 4:23; Psalm 103:20
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… be left of Israel shall fear the name of the Lord." These are the remnant of whom the apostle quotes that which is elsewhere prophesied: "Though the number of the children of Israel be as the sand of the sea, a remnant shall be saved." These are the remnant of that nation who have believed in Christ.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
And very many of them, considering this, even before His passion, but chiefly after His resurrection, believed on Him, of whom it was predicted, "Though the number of the children of Israel be as the sand of the sea, the remnant shall be saved." But the rest are blinded, of whom it was predicted, "Let their table be made before …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)
… of the New Testament, to which pertain not only the remnant of that one nation of which it is elsewhere said, "For though the number of the children of Israel be as the sand of the sea, yet a remnant of them shall be saved," but also the other nations which were promised to their fathers and our fathers; and …
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)