Saltar al texto

Marcos · Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Marcos 12 Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)

Read in English
Sobre DK latinica
  • Traductor individual
  • AT: Texto masorético (hebreo) (no verificado)
  • NT: Textus Receptus
  • Protestante (66 libros)
  • Formal (palabra por palabra)
  • 1868
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

Notas sobre este texto (3)
DK latinica Biblia serbia Daničić–Karadžić (alfabeto latino)
RV1909 Reina-Valera 1909
1 I poče im govoriti u pričama: Posadi čovek vinograd, i ogradi plotom, i iskopa pivnicu, i načini kulu, i dade ga vinogradarima, pa ode.
1 Y COMENZÓ á hablarles por parábolas: Plantó un hombre una viña, y la cercó con seto, y cavó un lagar, y edificó una torre, y la arrendó á labradores, y se partió lejos.
2 I kad dođe vreme, posla k vinogradarima slugu da primi od vinogradara od roda vinogradskog.
2 Y envió un siervo á los labradores, al tiempo, para que tomase de los labradores del fruto de la viña.
3 A oni uhvativši slugu izbiše ga, i poslaše prazna.
3 Mas ellos, tomándole, le hirieron, y le enviaron vacío.
4 I opet posla k njima drugog slugu; i onog biše kamenjem i razbiše mu glavu, i poslaše ga sramotnog.
4 Y volvió á enviarles otro siervo; mas apedreándole, le hirieron en la cabeza, y volvieron á enviarle afrentado.
5 I opet posla drugog; i onog ubiše; i mnoge druge, jedne izbiše, a druge pobiše.
5 Y volvió á enviar otro, y á aquél mataron; y á otros muchos, hiriendo á unos y matando á otros.
6 Još dakle imaše jedinog svog milog sina, posla i njega najposle k njima govoreći: Postideće se sina mog.
6 Teniendo pues aún un hijo suyo amado, enviólo también á ellos el postrero, diciendo: Tendrán en reverencia á mi hijo.
7 A vinogradari rekoše u sebi: Ovo je naslednik, hodite da ga ubijemo, i nama će ostati očevina njegova.
7 Mas aquellos labradores dijeron entre sí: Este es el heredero; venid, matémosle, y la heredad será nuestra.
8 I uhvatiše ga, i ubiše, i izbaciše ga napolje iz vinograda.
8 Y prendiéndole, le mataron, y echaron fuera de la viña.
9 Šta će dakle učiniti gospodar od vinograda? Doći će i pogubiće vinogradare, i daće vinograd drugima.
9 ¿Qué, pues, hará el señor de la viña? Vendrá, y destruirá á estos labradores, y dará su viña á otros.
10 Zar niste čitali u pismu ovo: Kamen koji odbaciše zidari, onaj posta glava od ugla;
10 ¿Ni aun esta Escritura habéis leído: La piedra que desecharon los que edificaban, ésta es puesta por cabeza de esquina;
11 To bi od Gospoda i divno je u našim očima?
11 Por el Señor es hecho esto, y es cosa maravillosa en nuestros ojos?
12 I gledahu da Ga uhvate, ali se pobojaše naroda; jer razumeše da za njih govori priču; i ostavivši Ga odoše.
12 Y procuraban prenderle, porque entendían que decía á ellos aquella parábola; mas temían á la multitud; y dejándole, se fueron.
13 I poslaše k Njemu neke od fariseja i Irodovaca da bi Ga uhvatili u reči.
13 Y envían á él algunos de los Fariseos y de los Herodianos, para que le sorprendiesen en [alguna] palabra.
14 A oni došavši rekoše Mu: Učitelju! Znamo da si istinit, i da ne mariš ni za koga; jer ne gledaš ko je ko, nego zaista putu Božjem učiš; treba li ćesaru davati harač ili ne? Hoćemo li dati, ili da ne damo?
14 Y viniendo ellos, le dicen: Maestro, sabemos que eres hombre de verdad, y [que] no te cuidas de nadie; porque no miras á la apariencia de hombres, antes con verdad enseñas el camino de Dios: ¿Es lícito dar tributo á César, ó no? ¿Daremos, ó no daremos?
15 A On, znajući njihovo licemerje, reče im: Što me kušate? Donesite mi novac da vidim.
15 Entonces él, como entendía la hipocresía de ellos, les dijo: ¿Por qué me tentáis? Traedme la moneda para que la vea.
16 A oni donesoše. I reče im: Čiji je ovo obraz i natpis? A oni Mu rekoše: Ćesarev.
16 Y ellos se la trajeron y les dice: ¿Cúya es esta imagen y esta inscripción? Y ellos le dijeron: De César.
17 I odgovarajući Isus reče im: Podajte ćesarevo ćesaru, a Božje Bogu. I čudiše Mu se.
17 Y respondiendo Jesús, les dijo: Dad lo que es de César á César; y lo que es de Dios, á Dios. Y se maravillaron de ello.
18 I dođoše k Njemu sadukeji koji kažu da nema vaskrsenja, i zapitaše Ga govoreći:
18 Entonces vienen á él los Saduceos, que dicen que no hay resurrección, y le preguntaron, diciendo:
19 Učitelju! Mojsije nam napisa: Ako kome brat umre i ostavi ženu a dece ne ostavi, da brat njegov uzme ženu njegovu i da podigne seme bratu svom.
19 Maestro, Moisés nos escribió, que si el hermano de alguno muriese, y dejase mujer, y no dejase hijos, que su hermano tome su mujer, y levante linaje á su hermano.
20 Sedam braće beše: i prvi uze ženu, i umre bez poroda.
20 Fueron siete hermanos: y el primero tomó mujer, y muriendo, no dejó simiente;
21 I drugi uze je, i umre, i ni on ne ostavi poroda; tako i treći.
21 Y la tomó el segundo, y murió, y ni aquél tampoco dejó simiente; y el tercero, de la misma manera.
22 I uzeše je sedmorica, i ne ostaviše poroda. A posle svih umre i žena.
22 Y la tomaron los siete, y tampoco dejaron simiente: á la postre murió también la mujer.
23 O vaskrsenju dakle kad ustanu koga će od njih biti žena? Jer je za sedmoricom bila.
23 En la resurrección, pues, cuando resucitaren, ¿de cuál de ellos será mujer? porque los siete la tuvieron por mujer.
24 I odgovarajući Isus reče im: Zato li se vi varate što ne znate pisma ni sile Božje?
24 Entonces respondiendo Jesús, les dice: ¿No erráis por eso, porque no sabéis las Escrituras, ni la potencia de Dios?
25 Jer kad iz mrtvih ustanu, niti će se ženiti ni udavati, nego su kao anđeli na nebesima.
25 Porque cuando resucitarán de los muertos, ni se casarán, ni serán dados en casamiento, mas son como los ángeles que [están] en los cielos.
26 A za mrtve da ustaju niste li čitali u knjigama Mojsijevim kako mu reče Bog kod kupine govoreći: Ja sam Bog Avraamov, i Bog Isakov, i Bog Jakovljev?
26 Y de que los muertos hayan de resucitar, ¿no habéis leído en el libro de Moisés cómo le habló Dios en la zarza, diciendo: Yo [soy] el Dios de Abraham, y el Dios de Isaac, y el Dios de Jacob?
27 Nije Bog Bog mrtvih, nego Bog živih. Vi se dakle vrlo varate.
27 No es Dios de muertos, mas Dios de vivos; así que vosotros mucho erráis.
28 I pristupi jedan od književnika koji ih slušaše kako se prepiru, i vide da im dobro odgovara, i zapita Ga: Koja je prva zapovest od svih?
28 Y llegándose uno de los escribas, que los había oído disputar, y sabía que les había respondido bien, le preguntó: ¿Cuál es el primer mandamiento de todos?
29 A Isus odgovori mu: Prva je zapovest od svih: Čuj Izrailju, Gospod je Bog naš Gospod jedini;
29 Y Jesús le respondió: El primer mandamiento de todos es: Oye, Israel, el Señor nuestro Dios, el Señor uno es.
30 i ljubi Gospoda Boga svog svim srcem svojim i svom dušom svojom i svim umom svojim i svom snagom svojom. Ovo je prva zapovest.
30 Amarás pues al Señor tu Dios de todo tu corazón, y de toda tu alma, y de toda tu mente, y de todas tus fuerzas; este es el principal mandamiento.
31 I druga je kao i ova: Ljubi bližnjeg svog kao samog sebe. Druge zapovesti veće od ovih nema.
31 Y el segundo es semejante á él: Amarás á tu prójimo como á ti mismo. No hay otro mandamiento mayor que éstos.
32 I reče Mu književnik: Dobro, učitelju! Pravo si kazao da je jedan Bog, i nema drugog osim Njega;
32 Entonces el escriba le dijo: Bien, Maestro, verdad has dicho, que uno es Dios, y no hay otro fuera de él;
33 i ljubiti Ga svim srcem i svim razumom i svom dušom i svom snagom, i ljubiti bližnjeg kao samog sebe, veće je od svih žrtava i priloga.
33 Y que amarle de todo corazón, y de todo entendimiento, y de toda el alma, y de todas las fuerzas, y amar al prójimo como á sí mismo, más es que todos los holocaustos y sacrificios.
34 A Isus videvši kako pametno odgovori reče mu: Nisi daleko od carstva Božjeg. I niko više ne smeše da Ga zapita.
34 Jesús entonces, viendo que había respondido sabiamente, le dice: No estás lejos del reino de Dios. Y ya ninguno osaba preguntarle.
35 I odgovori Isus i reče učeći u crkvi: Kako govore književnici da je Hristos sin Davidov?
35 Y respondiendo Jesús decía, enseñando en el templo: ¿Cómo dicen los escribas que el Cristo es hijo de David?
36 Jer sam David kaza Duhom Svetim: Reče Gospod Gospodu mom: Sedi meni s desne strane, dok položim neprijatelje Tvoje podnožje nogama Tvojim.
36 Porque el mismo David dijo por el Espíritu Santo: Dijo el Señor á mi Señor: Siéntate á mi diestra, hasta que ponga tus enemigos por estrado de tus pies.
37 Sam dakle David naziva Ga Gospodom, i otkuda mu je sin? I mnogi narod slušaše Ga s radošću.
37 Luego llamándole el mismo David Señor, ¿de dónde, pues, es su hijo? Y los [que eran] del común del pueblo le oían de buena gana.
38 I govoraše im u nauci svojoj: Čuvajte se književnika koji idu u dugačkim haljinama, i traže da im se klanja po ulicama,
38 Y les decía en su doctrina: Guardaos de los escribas, que quieren andar con ropas largas, y aman las salutaciones en las plazas,
39 i prvih mesta po zbornicama, i začelja na gozbama.
39 Y las primeras sillas en las sinagogas, y los primeros asientos en las cenas;
40 Ovi što jedu kuće udovičke, i lažno se mole Bogu dugo, biće još više osuđeni.
40 Que devoran las casas de las viudas, y por pretexto hacen largas oraciones. Estos recibirán mayor juicio.
41 I sedavši Isus prema Božjoj hazni gledaše kako narod meće novce u Božju haznu. I mnogi bogati metahu mnogo.
41 Y estando sentado Jesús delante del arca de la ofrenda, miraba cómo el pueblo echaba dinero en el arca: y muchos ricos echaban mucho.
42 I došavši jedna siromašna udovica metnu dve lepte, koje čine jedan kodrant.
42 Y como vino una viuda pobre, echó dos blancas, que son un maravedí.
43 I dozvavši učenike svoje reče im: Zaista vam kažem: ova siromašna udovica metnu više od svih koji meću u Božju haznu.
43 Entonces llamando á sus discípulos, les dice: De cierto os digo que esta viuda pobre echó más que todos los que han echado en el arca:
44 Jer svi metnuše od suviška svog; a ona od sirotinje svoje metnu sve što imaše, svu hranu svoju.
44 Porque todos han echado de lo que les sobra; mas ésta, de su pobreza echó todo lo que tenía, todo su alimento.
Referencias cruzadas (39)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Isaías 5:1–4; Marcos 13:34; Cantar de los Cantares 8:11–12; Marcos 4:2; Salmo 80:8–16
  2. 2 Juan 15:1–8; Hebreos 1:1; Miqueas 7:1; Jeremías 25:4–5; Jeremías 44:4
  3. 3 2 Crónicas 36:16; Jeremías 26:20–24; Hebreos 11:36–37; Nehemías 9:26; 1 Tesalonicenses 2:15
  4. 5 Mateo 5:12; Marcos 9:13; Lucas 6:22–23; Jeremías 7:25–28; Mateo 22:6
  5. 6 Hebreos 1:1–2; Mateo 3:17; Juan 1:34; Salmo 2:12; 1 Juan 5:11–12
  6. 7 Juan 11:47–50; Hechos 5:28; Mateo 2:3–13; Isaías 49:7; Salmo 2:2–3
  7. 8 Lucas 20:15; Mateo 21:39; Mateo 21:33; Hebreos 13:11–13
  8. 9 Romanos 10:20–11:12; Mateo 21:43; Lucas 19:27; Romanos 9:30–33; Jeremías 17:3
  9. 10 Salmo 118:22–23; Lucas 20:17–18; 1 Pedro 2:7–8; Isaías 28:16; Hechos 4:11–12
  10. 11 Salmo 118:23; Habacuc 1:5; Hechos 2:32–36; Hechos 3:12–16; Efesios 3:8–11
  11. 12 Marcos 11:18; Marcos 11:32; Juan 7:30; Juan 7:25; Juan 7:44
  12. 13 Lucas 20:20–26; Marcos 3:6; Lucas 11:54; Marcos 8:15; Salmo 38:12
  13. 14 Gálatas 1:10; 2 Corintios 2:17; 2 Corintios 5:11; 2 Corintios 2:2; 2 Corintios 5:16
  14. 15 Apocalipsis 2:23; Ezequiel 17:2; Mateo 22:18; Hechos 5:9; Hebreos 4:13
  15. 16 Lucas 20:24–26; Mateo 22:19–22; Apocalipsis 3:12; 2 Timoteo 2:19
  16. 17 Romanos 13:7; 2 Corintios 5:14–15; 1 Corintios 14:24–25; 1 Pedro 2:17; Hechos 4:19–20
  17. 18 Mateo 22:23–33; Hechos 4:1–2; 2 Timoteo 2:18; Hechos 23:6–9; Lucas 20:27–40
  18. 19 Deuteronomio 25:5–10; Rut 1:11–13; Génesis 38:8; Rut 4:5
  19. 20 Mateo 22:25–28; Lucas 20:29–33
  20. 24 2 Timoteo 3:15–17; Juan 20:9; Mateo 22:29; Efesios 1:19; Isaías 25:8
  21. 25 Lucas 20:35–36; Mateo 22:30; 1 Juan 3:2; Hebreos 12:22–23; 1 Corintios 15:42–54
  22. 26 Éxodo 3:2–6; Lucas 20:37; Génesis 17:7–8; Génesis 33:20; Éxodo 3:16
  23. 27 Romanos 14:9; Marcos 12:24; Romanos 4:17; Hebreos 11:13–16; Hebreos 3:10
  24. 28 Mateo 22:34–40; Lucas 10:25–28; Lucas 20:39; Mateo 19:18; Mateo 5:19
  25. 29 Lucas 10:27; Deuteronomio 6:4; Gálatas 3:20; Romanos 3:30; Judas 25
  26. 30 Deuteronomio 6:5
  27. 31 Romanos 13:8–9; Mateo 22:39; Levítico 19:18; Lucas 10:27; 1 Corintios 13:4–8
  28. 32 Deuteronomio 4:39; Isaías 46:9; Deuteronomio 4:35; Isaías 45:5–6; Isaías 45:18
  29. 33 Miqueas 6:6–8; Oseas 6:6; Mateo 9:13; 1 Samuel 15:22; Mateo 12:7
  30. 34 Colosenses 4:6; Lucas 20:40; Mateo 22:46; Tito 1:9–11; Mateo 12:20
  31. 35 Lucas 20:41–44; Mateo 22:41–45; Mateo 26:55; Lucas 19:47; Mateo 9:27
  32. 36 Salmo 110:1; Mateo 22:43–45; Hebreos 1:13; Hebreos 10:12–13; 1 Corintios 15:25
  33. 37 Romanos 1:3–4; Lucas 21:38; Mateo 11:25; Romanos 9:5; Santiago 2:5
  34. 38 Lucas 20:45–47; Mateo 23:1–7; Lucas 11:43; Mateo 6:5; Marcos 4:2
  35. 39 Santiago 2:2–3
  36. 40 Lucas 20:47; Mateo 23:33; Mateo 23:13; Mateo 6:7; Ezequiel 22:25
  37. 41 Lucas 21:1–4; 2 Reyes 12:9; Juan 8:20; Mateo 27:6
  38. 43 2 Corintios 9:6–8; 2 Corintios 8:2; Hechos 11:29; 2 Corintios 8:12; Mateo 10:42
  39. 44 2 Corintios 8:2–3; 1 Juan 3:17; Lucas 21:2–4; Esdras 2:68–69; Marcos 14:8

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 12:30 Justin Martyr, First Apology (Chapters XIII–XVI)

    … evil." And that we ought to worship God alone, He thus persuaded us: "The greatest commandment is, Thou shalt worship the Lord thy God, and Him only shall thou serve, with all thy heart, and with all thy strength, the Lord God that made thee." And when a certain man came to Him and said, "Good Master," He answered and …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 12:30 Augustine of Hippo, Confessions (Book XII, Chapters XXIV–XXVII)

    Let us not, then, "be puffed up for one against the other," above that which is written; let us love the Lord our God with all our heart, with all our soul, and with all our mind, and our neighbour as ourself. As to which two precepts of charity, unless we believe that Moses meant whatever in these books he …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 12:34 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXXI)

    "For when Jesus," he saith, "saw that he answered discreetly, He said unto him, Thou art not far from the kingdom of God." They are not contradicting each other, but indeed fully agreeing.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 12:39 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon XLI)

    And so the Lord in reference to their pride said immediately, "Beware of the Scribes which love the chief seats in the synagogues, and the first rooms at feasts." Not because they hold them, but because they love them.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  5. Cita 12:7 Augustine of Hippo, Expositions on the Psalms (Psalm XXXVIII)

    "Come, let us kill Him, and the inheritance shall be ours." Fools!

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 8 (1888)