Skip to the text

Ezekiel · Clementine Vulgate

Ezekiel 36 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Tu autem, fili hominis, propheta super montes Israël, et dices: [Montes Israël, audite verbum Domini.
1 Y TÚ, hijo del hombre, profetiza sobre los montes de Israel, y di: Montes de Israel, oid palabra de Jehová:
2 Hæc dicit Dominus Deus: Eo quod dixerit inimicus de vobis: Euge, altitudines sempiternæ in hæreditatem datæ sunt nobis:
2 Así ha dicho el Señor Jehová: Por cuanto el enemigo dijo sobre vosotros: ¡Ea! también las alturas perpetuas nos han sido por heredad;
3 propterea vaticinare, et dic: Hæc dicit Dominus Deus: Pro eo quod desolati estis, et conculcati per circuitum, et facti in hæreditatem reliquis gentibus, et ascendistis super labium linguæ et opprobrium populi,
3 Profetiza por tanto, y di: Así ha dicho el Señor Jehová: Pues por cuanto asolándoos y tragándoos de todas partes, para que fueseis heredad á las otras gentes, se os ha hecho andar en boca de lenguas, y [ser] el oprobio de los pueblos,
4 propterea, montes Israël, audite verbum Domini Dei. Hæc dicit Dominus Deus montibus et collibus, torrentibus, vallibusque et desertis, parietinis et urbibus derelictis, quæ depopulatæ sunt et subsannatæ a reliquis gentibus per circuitum.
4 Por tanto, montes de Israel, oid palabra del Señor Jehová: Así ha dicho el Señor Jehová á los montes y á los collados, á los arroyos y á los valles, á las ruinas y asolamientos, y á las ciudades desamparadas, que fueron puestas á saco y en escarnio á las otras gentes alrededor;
5 Propterea hæc dicit Dominus Deus: Quoniam in igne zeli mei locutus sum de reliquis gentibus, et de Idumæa universa, quæ dederunt terram meam sibi in hæreditatem cum gaudio, et toto corde et ex animo, et ejecerunt eam ut vastarent:
5 Por eso, así ha dicho el Señor Jehová: He hablado por cierto en el fuego de mi celo contra las demás gentes, y contra toda Idumea, que se disputaron mi tierra por heredad con alegría de todo corazón, con enconamiento de ánimo, para que sus expelidos fuesen presa.
6 idcirco vaticinare super humum Israël, et dices montibus et collibus, jugis et vallibus: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego in zelo meo et in furore meo locutus sum, eo quod confusionem gentium sustinueritis.
6 Por tanto, profetiza sobre la tierra de Israel, y di á los montes y á los collados, y á los arroyos y á los valles: Así ha dicho el Señor Jehová: He aquí, en mi celo y en mi furor he hablado, por cuanto habéis llevado el oprobio de las gentes.
7 Idcirco hæc dicit Dominus Deus: Ego levavi manum meam, ut gentes quæ in circuitu vestro sunt, ipsæ confusionem suam portent.
7 Por lo cual así ha dicho el Señor Jehová: Yo he alzado mi mano, que las gentes que os están alrededor han de llevar su afrenta.
8 Vos autem, montes Israël, ramos vestros germinetis, et fructum vestrum afferatis populo meo Israël: prope enim est ut veniat.
8 Mas vosotros, oh montes de Israel, daréis vuestros ramos, y llevaréis vuestro fruto á mi pueblo Israel; porque cerca están para venir.
9 Quia ecce ego ad vos, et convertar ad vos: et arabimini, et accipietis sementem.
9 Porque heme aquí á vosotros, y á vosotros me volveré, y seréis labrados y sembrados.
10 Et multiplicabo in vobis homines, omnemque domum Israël: et habitabuntur civitates, et ruinosa instaurabuntur.
10 Y haré multiplicar sobre vosotros hombres, á toda la casa de Israel, toda ella; y las ciudades han de ser habitadas, y serán edificadas las ruinas.
11 Et replebo vos hominibus et jumentis, et multiplicabuntur, et crescent: et habitare vos faciam sicut a principio, bonisque donabo majoribus quam habuistis ab initio: et scietis quia ego Dominus.
11 Y multiplicaré sobre vosotros hombres y bestias, y serán multiplicados y crecerán: y os haré morar como solíais antiguamente, y os haré más bien que en vuestros principios; y sabréis que yo soy Jehová.
12 Et adducam super vos homines, populum meum Israël, et hæreditate possidebunt te: et eris eis in hæreditatem, et non addes ultra ut absque eis sis.
12 Y haré andar hombres sobre vosotros, á mi pueblo Israel; y te poseerán, y les serás por heredad, y nunca más les matarás los hijos.
13 Hæc dicit Dominus Deus: Pro eo quod dicunt de vobis: Devoratrix hominum es, et suffocans gentem tuam:
13 Así ha dicho el Señor Jehová: Por cuanto dicen de vosotros: Comedora de hombres, y matadora de los hijos de tus gentes has sido:
14 propterea homines non comedes amplius, et gentem tuam non necabis ultra, ait Dominus Deus.
14 Por tanto, no devorarás más hombres, y nunca más matarás los hijos á tus gentes, dice el Señor Jehová.
15 Nec auditam faciam in te amplius confusionem gentium, et opprobrium populorum nequaquam portabis: et gentem tuam non amittes amplius, ait Dominus Deus.]
15 Y nunca más te haré oir injuria de gentes, ni más llevarás denuestos de pueblos, ni harás más morir los hijos á tus gentes, dice el Señor Jehová.
16 Et factum est verbum Domini ad me, dicens:
16 Y fué á mí palabra de Jehová, diciendo:
17 [Fili hominis, domus Israël habitaverunt in humo sua, et polluerunt eam in viis suis et in studiis suis: juxta immunditiam menstruatæ facta est via eorum coram me.
17 Hijo del hombre, morando en su tierra la casa de Israel, la contaminaron con sus caminos y con sus obras: como inmundicia de menstruosa fué su camino delante de mí.
18 Et effudi indignationem meam super eos pro sanguine quem fuderunt super terram, et in idolis suis polluerunt eam.
18 Y derramé mi ira sobre ellos por las sangres que derramaron sobre la tierra; porque con sus ídolos la contaminaron.
19 Et dispersi eos in gentes, et ventilati sunt in terras: juxta vias eorum et adinventiones eorum judicavi eos.
19 Y esparcílos por las gentes, y fueron aventados por las tierras: conforme á sus caminos y conforme á sus obras los juzgué.
20 Et ingressi sunt ad gentes ad quas introierunt: et polluerunt nomen sanctum meum, cum diceretur de eis: Populus Domini iste est, et de terra ejus egressi sunt.
20 Y entrados á las gentes á donde fueron, profanaron mi santo nombre, diciéndose de ellos: Estos son pueblo de Jehová, y de su tierra de él han salido.
21 Et peperci nomini sancto meo, quod polluerat domus Israël in gentibus ad quas ingressi sunt.
21 Y he tenido lástima en atención á mi santo nombre, el cual profanó la casa de Israel entre las gentes á donde fueron.
22 Idcirco dices domui Israël: Hæc dicit Dominus Deus: Non propter vos ego faciam, domus Israël, sed propter nomen sanctum meum, quod polluistis in gentibus ad quas intrastis.
22 Por tanto, di á la casa de Israel: Así ha dicho el Señor Jehová: No lo hago por vosotros, oh casa de Israel, sino por causa de mi santo nombre, el cual profanasteis vosotros entre las gentes á donde habéis llegado.
23 Et sanctificabo nomen meum magnum quod pollutum est inter gentes, quod polluistis in medio earum: ut sciant gentes quia ego Dominus, ait Dominus exercituum, cum sanctificatus fuero in vobis coram eis.
23 Y santificaré mi grande nombre profanado entre las gentes, el cual profanasteis vosotros en medio de ellas; y sabrán las gentes que yo soy Jehová, dice el Señor Jehová, cuando fuere santificado en vosotros delante de sus ojos.
24 Tollam quippe vos de gentibus, et congregabo vos de universis terris, et adducam vos in terram vestram.
24 Y yo os tomaré de las gentes, y os juntaré de todas las tierras, y os traeré á vuestro país.
25 Et effundam super vos aquam mundam, et mundabimini ab omnibus inquinamentis vestris, et ab universis idolis vestris mundabo vos.
25 Y esparciré sobre vosotros agua limpia, y seréis limpiados de todas vuestras inmundicias; y de todos vuestros ídolos os limpiaré.
26 Et dabo vobis cor novum, et spiritum novum ponam in medio vestri: et auferam cor lapideum de carne vestra, et dabo vobis cor carneum.
26 Y os daré corazón nuevo, y pondré espíritu nuevo dentro de vosotros; y quitaré de vuestra carne el corazón de piedra, y os daré corazón de carne.
27 Et spiritum meum ponam in medio vestri: et faciam ut in præceptis meis ambuletis, et judicia mea custodiatis et operemini.
27 Y pondré dentro de vosotros mi espíritu, y haré que andéis en mis mandamientos, y guardéis mis derechos, y los pongáis por obra.
28 Et habitabitis in terra quam dedi patribus vestris: et eritis mihi in populum, et ego ero vobis in Deum.
28 Y habitaréis en la tierra que dí á vuestros padres; y vosotros me seréis por pueblo, y yo seré á vosotros por Dios.
29 Et salvabo vos ex universis inquinamentis vestris: et vocabo frumentum et multiplicabo illud, et non imponam vobis famem.
29 Y os guardaré de todas vuestras inmundicias; y llamaré al trigo, y lo multiplicaré, y no os daré hambre.
30 Et multiplicabo fructum ligni, et genimina agri, ut non portetis ultra opprobrium famis in gentibus.
30 Multiplicaré asimismo el fruto de los árboles, y el fruto de los campos, porque nunca más recibáis oprobio de hambre entre las gentes.
31 Et recordabimini viarum vestrarum pessimarum, studiorumque non bonorum: et displicebunt vobis iniquitates vestræ et scelera vestra.
31 Y os acordaréis de vuestros malos caminos, y de vuestras obras que no fueron buenas; y os avergonzaréis de vosotros mismos por vuestras iniquidades, y por vuestras abominaciones.
32 Non propter vos ego faciam, ait Dominus Deus, notum sit vobis: confundimini, et erubescite super viis vestris, domus Israël.]
32 No lo hago por vosotros, dice el Señor Jehová, séaos notorio: avergonzaos y confundíos de vuestras iniquidades, casa de Israel.
33 [Hæc dicit Dominus Deus: In die qua mundavero vos ex omnibus iniquitatibus vestris, et inhabitari fecero urbes, et instauravero ruinosa,
33 Así ha dicho el Señor Jehová: El día que os limpiaré de todas vuestras iniquidades, haré también habitar las ciudades, y las asoladas serán edificadas.
34 et terra deserta fuerit exculta, quæ quondam erat desolata in oculis omnis viatoris,
34 Y la tierra asolada será labrada, en lugar de haber sido asolada en ojos de todos los que pasaron;
35 dicent: Terra illa inculta facta est ut hortus voluptatis: et civitates desertæ, et destitutæ atque suffossæ, munitæ sederunt.
35 Los cuales dijeron: Esta tierra asolada fué como huerto de Edén; y estas ciudades desiertas y asoladas y arruinadas, fortalecidas estuvieron.
36 Et scient gentes quæcumque derelictæ fuerint in circuitu vestro, quia ego Dominus ædificavi dissipata, plantavique inculta: ego Dominus locutus sim, et fecerim.
36 Y las gentes que fueron dejadas en vuestros alrededores, sabrán que yo edifiqué las derribadas, y planté las asoladas: yo Jehová he hablado, y harélo.
37 Hæc dicit Dominus Deus: Adhuc in hoc invenient me domus Israël, ut faciam eis: multiplicabo eos sicut gregem hominum,
37 Así ha dicho el Señor Jehová: Aun seré solicitado de la casa de Israel, para hacerles esto: multiplicarélos de hombres á modo de rebaños.
38 ut gregem sanctum, ut gregem Jerusalem in solemnitatibus ejus: sic erunt civitates desertæ, plenæ gregibus hominum: et scient quia ego Dominus.]
38 Como las ovejas santas, como las ovejas de Jerusalem en sus solemnidades, así las ciudades desiertas serán llenas de rebaños de hombres; y sabrán que yo soy Jehová.
Cross references (37)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Ezekiel 6:2–3; Jeremiah 22:29; Ezekiel 37:22; Ezekiel 36:4; Ezekiel 36:8
  2. 2 Deuteronomy 32:13; Ezekiel 25:3; Ezekiel 35:10; Habakkuk 3:19; Psalm 78:69
  3. 3 Psalm 44:13–14; Lamentations 2:15–16; Jeremiah 18:16; Jeremiah 41:1–18; Ezekiel 13:10
  4. 4 Deuteronomy 11:11; Ezekiel 34:28; Ezekiel 36:1; Psalm 79:4; Ezekiel 36:6
  5. 5 Micah 7:8; Ezekiel 36:3; Psalm 83:4–12; Psalm 137:7; Zechariah 1:15
  6. 6 Psalm 123:3–4; Ezekiel 34:29; Psalm 74:10; Psalm 74:23; Psalm 74:18
  7. 7 Ezekiel 20:5; Amos 1:1–15; Ezekiel 25:1–17; Jeremiah 25:15–29; Jeremiah 47:1–7
  8. 8 Isaiah 27:6; Hebrews 10:37; Ezekiel 34:26–29; Isaiah 4:2; Hosea 2:21–23
  9. 9 Psalm 46:11; Ezekiel 36:34; Hosea 2:21–23; Romans 8:31; Zechariah 8:12
  10. 10 Ezekiel 36:33; Jeremiah 30:19; Jeremiah 33:12; Isaiah 27:6; Ezekiel 36:37
  11. 11 Jeremiah 33:12; Jeremiah 23:5–8; Micah 7:14; Ezekiel 37:13; Jeremiah 31:27
  12. 12 Jeremiah 15:7; Ezekiel 47:14; Obadiah 17–21; Numbers 13:32; Ezekiel 36:13
  13. 13 Numbers 13:32
  14. 14 Ezekiel 37:25–28; Isaiah 60:21; Amos 9:15
  15. 15 Psalm 89:50; Ezekiel 34:29; Isaiah 54:4; Isaiah 60:14; Ezekiel 36:6
  16. 17 Jeremiah 2:7; Numbers 35:33–34; Micah 2:10; Jeremiah 16:18; Leviticus 15:19–33
  17. 18 Ezekiel 7:8; 2 Chronicles 34:21; Lamentations 4:11; Lamentations 2:4; Nahum 1:6
  18. 19 Deuteronomy 28:64; Ezekiel 39:24; Romans 2:6; Ezekiel 18:30; Ezekiel 5:12
  19. 20 Isaiah 52:5; Romans 2:24; Jeremiah 33:24; Daniel 3:15; Exodus 32:11–13
  20. 21 Isaiah 48:9; Psalm 74:18; Ezekiel 20:9; Ezekiel 20:22; Isaiah 37:35
  21. 22 Psalm 106:8; Ezekiel 36:32; Psalm 115:1–2; Deuteronomy 7:7–8; Deuteronomy 9:5–7
  22. 23 Ezekiel 20:41; Ezekiel 39:7; 1 Peter 2:9; Psalm 46:10; Isaiah 5:16
  23. 24 Ezekiel 37:21; Ezekiel 34:13; Amos 9:14–15; Psalm 107:2–3; Jeremiah 30:3
  24. 25 Hebrews 10:22; John 3:5; Jeremiah 33:8; 1 John 1:7; Titus 3:5–6
  25. 26 Ezekiel 11:19–20; Psalm 51:10; 2 Corinthians 5:17; Deuteronomy 30:6; John 3:3–5
  26. 27 Titus 3:3–6; Hebrews 13:21; Ezekiel 39:29; 1 Corinthians 3:16; Jeremiah 31:33
  27. 28 Jeremiah 31:33; Jeremiah 32:38; Ezekiel 37:27; Ezekiel 11:20; Ezekiel 37:23
  28. 29 Matthew 1:21; Hosea 2:21–23; John 1:7–9; Romans 11:26; Hosea 14:4
  29. 30 Ezekiel 34:27; Joel 2:26; Deuteronomy 29:23–28; Leviticus 26:4; Joel 2:17
  30. 31 Ezekiel 6:9; Nehemiah 9:26–35; Ezekiel 20:43; Job 42:6; Isaiah 6:5
  31. 32 Deuteronomy 9:5; Ezekiel 36:22; Titus 3:3–6; 2 Timothy 1:9; Daniel 9:18–19
  32. 33 Isaiah 58:12; Ezekiel 36:10; Jeremiah 33:10; Zechariah 8:7–8; Jeremiah 32:43
  33. 34 Ezekiel 6:14; Jeremiah 25:9–11; Deuteronomy 29:23–28; 2 Chronicles 36:21
  34. 35 Isaiah 51:3; Joel 2:3; Jeremiah 33:9; Psalm 58:11; Psalm 64:9
  35. 36 Matthew 24:35; Ezekiel 17:24; Ezekiel 37:14; Numbers 23:19; Hosea 14:4–9
  36. 37 Hebrews 10:21–22; 1 John 5:14; Ezekiel 14:3; Zechariah 10:6; Zechariah 10:9
  37. 38 Acts 2:5–11; John 10:16; 1 Kings 8:63; 2 Chronicles 35:7–19; 2 Chronicles 7:8

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 36:26 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Chapter XXXII)

    And those of them who declare that God would make a new covenant with men, not such as that which He made with the fathers at Mount Horeb, and would give to men a new heart and a new spirit; and again, "And remember ye not the things of old: behold, I make new things which shall now arise, and …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Quotes verse 36:17–19 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book III, Chapters 31–34)

    … for the blood that they had shed upon the land, and for their idols wherewith they had polluted it: and I scattered them among the heathen, and they were dispersed through the countries: according to their way, and according to their doings, I judged them." Now it is easy to understand that this applies to that house of Israel of …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  3. Quotes verse 36:22 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily III)

    For this cause, though thou shouldest work but the eleventh hour of the day, He gives thy wages entire; and though thou afford no ground of salvation, He saith, "I do it for mine own sake, that my name be not profaned:" though thou shouldest sigh only, though thou shouldest only weep, all these things He quickly catches hold of, …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Quotes verse 36:25 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture III)

    He will sprinkle clean water upon you, and ye shall be cleansed from all your sin.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Quotes verse 36:23 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book III, Chapters 31–34)

    But when the prophet begins to say, "And I will sanctify my great name, which was profaned among the heathen, which ye have profaned in the midst of them; and the heathen shall know that I am the Lord," the reader ought now carefully to observe the way in which the species is overstepped and the genus taken in.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)