1 Et factum est cum complesset loqui ad Saul, anima Jonathæ conglutinata est animæ David, et dilexit eum Jonathas quasi animam suam. 2 Tulitque eum Saul in die illa, et non concessit ei ut reverteretur in domum patris sui. 3 Inierunt autem David et Jonathas fœdus: diligebat enim eum quasi animam suam. 4 Nam expoliavit se Jonathas tunica qua erat indutus, et dedit eam David, et reliqua vestimenta sua, usque ad gladium et arcum suum, et usque ad balteum. 5 Egrediebatur quoque David ad omnia quæcumque misisset eum Saul, et prudenter se agebat: posuitque eum Saul super viros belli, et acceptus erat in oculis universi populi, maximeque in conspectu famulorum Saul. 6 Porro cum reverteretur percusso Philisthæo David, egressæ sunt mulieres de universis urbibus Israël, cantantes, chorosque ducentes in occursum Saul regis, in tympanis lætitiæ, et in sistris. 7 Et præcinebant mulieres, ludentes, atque dicentes: [Percussit Saul mille, et David decem millia.] 8 Iratus est autem Saul nimis, et displicuit in oculis ejus sermo iste: dixitque: Dederunt David decem millia, et mihi mille dederunt: quid ei superest, nisi solum regnum? 9 Non rectis ergo oculis Saul aspiciebat David a die illa et deinceps. 10 Post diem autem alteram, invasit spiritus Dei malus Saul, et prophetabat in medio domus suæ: David autem psallebat manu sua, sicut per singulos dies. Tenebatque Saul lanceam, 11 et misit eam, putans quod configere posset David cum pariete: et declinavit David a facie ejus secundo. 12 Et timuit Saul David, eo quod Dominus esset cum eo, et a se recessisset. 13 Amovit ergo eum Saul a se, et fecit eum tribunum super mille viros: et egrediebatur, et intrabat in conspectu populi. 14 In omnibus quoque viis suis David prudenter agebat, et Dominus erat cum eo. 15 Vidit itaque Saul quod prudens esset nimis, et cœpit cavere eum. 16 Omnis autem Israël et Juda diligebat David: ipse enim ingrediebatur et egrediebatur ante eos. 17 Dixitque Saul ad David: Ecce filia mea major Merob: ipsam dabo tibi uxorem: tantummodo esto vir fortis, et præliare bella Domini. Saul autem reputabat, dicens: Non sit manus mea in eum, sed sit super eum manus Philisthinorum. 18 Ait autem David ad Saul: Quis ego sum, aut quæ est vita mea, aut cognatio patris mei in Israël, ut fiam gener regis? 19 Factum est autem tempus cum deberet dari Merob filia Saul David, data est Hadrieli Molathitæ uxor. 20 Dilexit autem David Michol filia Saul altera. Et nuntiatum est Saul, et placuit ei. 21 Dixitque Saul: Dabo eam illi, ut fiat ei in scandalum, et sit super eum manus Philisthinorum. Dixitque Saul ad David: In duabus rebus gener meus eris hodie. 22 Et mandavit Saul servis suis: Loquimini ad David clam me, dicentes: Ecce places regi, et omnes servi ejus diligunt te: nunc ergo esto gener regis. 23 Et locuti sunt servi Saul in auribus David omnia verba hæc. Et ait David: Num parum videtur vobis, generum esse regis? ego autem sum vir pauper et tenuis. 24 Et renuntiaverunt servi Saul dicentes: Hujuscemodi verba locutus est David. 25 Dixit autem Saul: Sic loquimini ad David: Non habet rex sponsalia necesse, nisi tantum centum præputia Philisthinorum, ut fiat ultio de inimicis regis. Porro Saul cogitabat tradere David in manus Philisthinorum. 26 Cumque renuntiassent servi ejus David verba quæ dixerat Saul, placuit sermo in oculis David, ut fieret gener regis. 27 Et post paucos dies surgens David, abiit cum viris qui sub eo erant. Et percussit ex Philisthiim ducentos viros, et attulit eorum præputia et annumeravit ea regi, ut esset gener ejus. Dedit itaque Saul ei Michol filiam suam uxorem. 28 Et vidit Saul, et intellexit quod Dominus esset cum David. Michol autem filia Saul diligebat eum. 29 Et Saul magis cœpit timere David: factusque est Saul inimicus David cunctis diebus. 30 Et egressi sunt principes Philisthinorum. A principio autem egressionis eorum, prudentius se gerebat David quam omnes servi Saul, et celebre factum est nomen ejus nimis.
1 Samuel 18 Vulgata Clementina
Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones
Personas y lugares de este capítulo
Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.
Personas
Adriel
Adriel of Meholah, son of Barzillai the Meholathite, who received Saul's daughter Merab in marriage and fathered five sons who were handed over to the Gibeonites.
Citado en la guía: 1 Samuel 18:19; 2 Samuel 21:8
David
The shepherd who became Israel's greatest king and a man after God's own heart.
Citado en la guía: 1 Sam. 16 - 1 Kings 2; 2 Sam. 7; 1 Chron. 2:15; Matt. 1:6
Jonathan
Saul's noble son and David's devoted friend, who died beside his father at Gilboa.
Citado en la guía: 1 Samuel 14; 1 Samuel 18:1-4; 2 Samuel 1
Merab
Saul's firstborn daughter, offered to David in marriage but given to Adriel of Meholah; five sons she bore to Adriel were later handed over to the Gibeonites (some manuscripts…
Citado en la guía: 1 Samuel 14:49; 1 Samuel 18:17; 1 Samuel 18:19
Michal
Saul's daughter who loved David and became his first wife amid her father's schemes.
Citado en la guía: 1 Samuel 18:20-27; 2 Samuel 6:16-23
Referencias cruzadas (29)
Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.
- 1 Proverbios 18:24; 1 Samuel 20:17; 2 Samuel 1:26; 1 Samuel 18:3; Colosenses 2:2
- 2 1 Samuel 17:15; 1 Samuel 16:21–23
- 3 1 Samuel 20:42; 1 Samuel 20:8–17; 2 Samuel 21:7; 2 Samuel 9:1–3; 1 Samuel 23:18
- 4 Génesis 41:42; Ester 6:8–9; Isaías 61:10; Lucas 15:22; 2 Corintios 5:21
- 5 1 Samuel 18:30; 1 Samuel 18:14–15; Colosenses 4:5; Hechos 7:10; Efesios 5:17
- 6 Jueces 11:34; Éxodo 15:20; Salmo 68:25; Jeremías 31:11–13
- 7 1 Samuel 21:11; Éxodo 15:21; 1 Samuel 29:5; Salmo 24:7–8
- 8 1 Samuel 15:28; Proverbios 13:10; Ester 3:5; Santiago 4:5; 1 Samuel 20:31
- 9 Efesios 4:27; Santiago 5:9; Génesis 4:5–6; Génesis 31:2; Mateo 20:15
- 10 2 Tesalonicenses 2:11; 1 Reyes 18:29; 1 Samuel 19:9; Hechos 16:16; 1 Samuel 16:14–16
- 11 1 Samuel 20:33; Isaías 54:17; Juan 8:59; Salmo 37:32–33; Lucas 4:30
- 12 1 Samuel 18:15; 1 Samuel 18:29; 1 Samuel 16:13–14; 1 Samuel 28:15; 1 Samuel 16:18
- 13 2 Samuel 5:2; Salmo 121:8; 1 Samuel 18:16–17; 1 Samuel 22:7; 1 Samuel 8:12
- 14 Génesis 39:23; Josué 6:27; 1 Samuel 16:18; Mateo 28:20; Génesis 39:2–3
- 15 Colosenses 4:5; Daniel 6:4–5; Salmo 112:5; Santiago 1:5; Santiago 3:17
- 16 1 Samuel 18:5; 2 Samuel 5:2; 1 Reyes 3:7; Números 27:17; Lucas 20:19
- 17 1 Samuel 17:25; 1 Samuel 18:25; 1 Samuel 25:28; 1 Samuel 18:21; 1 Samuel 17:47
- 18 2 Samuel 7:18; 1 Samuel 9:21; 1 Samuel 18:23; Éxodo 3:11; Rut 2:10
- 19 Jueces 7:22; 2 Samuel 21:8; Jueces 14:20
- 20 1 Samuel 18:28
- 21 1 Samuel 18:17; Jeremías 9:8; 1 Samuel 18:26; Éxodo 10:7; 1 Samuel 19:11–12
- 22 Salmo 55:21; Salmo 36:1–3; 2 Samuel 13:28–29; Proverbios 29:12
- 23 Proverbios 14:20; Eclesiastés 9:15–16; 1 Juan 3:1; Proverbios 19:6–7; Salmo 119:141
- 25 1 Samuel 14:24; 1 Samuel 18:17; Génesis 34:12; Éxodo 22:16–17; Génesis 17:11–14
- 26 1 Samuel 18:21
- 27 2 Samuel 3:14; 1 Samuel 18:13; Jueces 14:19
- 28 Génesis 39:3; 1 Samuel 26:25; Apocalipsis 3:9; 1 Samuel 24:20; Génesis 37:8–11
- 29 Eclesiastés 4:4; 1 Juan 3:12–15; Santiago 2:19; 1 Samuel 18:12; Salmo 37:12–14
- 30 2 Samuel 11:1; 1 Samuel 18:5; Efesios 5:15; Daniel 1:20; Salmo 119:99
Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias
Lo que dijeron los Padres
Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.
Cómo se eligieron
«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).
For when he was Saul, his name was derived from Saul: now Saul was a proud king; and in his reign he persecuted the humble David. So when he who was afterwards Paul, was Saul, he was proud, at that time a persecutor of the innocent, at that time a waster of the Church.
Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)