1 Quod cum audisset Chananæus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, venisse scilicet Israël per exploratorum viam, pugnavit contra illum, et victor existens, duxit ex eo prædam. 2 At Israël voto se Domino obligans, ait: Si tradideris populum istum in manu mea, delebo urbes ejus. 3 Exaudivitque Dominus preces Israël, et tradidit Chananæum, quem ille interfecit subversis urbibus ejus: et vocavit nomen loci illius Horma, id est, anathema. 4 Profecti sunt autem et de monte Hor, per viam quæ ducit ad mare Rubrum, ut circumirent terram Edom. Et tædere cœpit populum itineris ac laboris: 5 locutusque contra Deum et Moysen, ait: Cur eduxisti nos de Ægypto, ut moreremur in solitudine? deest panis, non sunt aquæ: anima nostra jam nauseat super cibo isto levissimo. 6 Quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes, ad quorum plagas et mortes plurimorum, 7 venerunt ad Moysen, atque dixerunt: Peccavimus, quia locuti sumus contra Dominum et te: ora ut tollat a nobis serpentes. Oravitque Moyses pro populo, 8 et locutus est Dominus ad eum: Fac serpentem æneum, et pone eum pro signo: qui percussus aspexerit eum, vivet. 9 Fecit ergo Moyses serpentem æneum, et posuit eum pro signo: quem cum percussi aspicerent, sanabantur. 10 Profectique filii Israël castrametati sunt in Oboth. 11 Unde egressi fixere tentoria in Jeabarim, in solitudine quæ respicit Moab contra orientalem plagam. 12 Et inde moventes, venerunt ad torrentem Zared. 13 Quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon, quæ est in deserto, et prominet in finibus Amorrhæi. Siquidem Arnon terminus est Moab, dividens Moabitas et Amorrhæos. 14 Unde dicitur in libro bellorum Domini: [Sicut fecit in mari Rubro, sic faciet in torrentibus Arnon. 15 Scopuli torrentium inclinati sunt, ut requiescerent in Ar, et recumberent in finibus Moabitarum.] 16 Ex eo loco apparuit puteus, super quo locutus est Dominus ad Moysen: Congrega populum, et dabo ei aquam. 17 Tunc cecinit Israël carmen istud: [Ascendat puteus.] Concinebant: 18 [Puteus, quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in datore legis, et in baculis suis.] De solitudine, Matthana. 19 De Matthana in Nahaliel: de Nahaliel in Bamoth. 20 De Bamoth, vallis est in regione Moab, in vertice Phasga, quod respicit contra desertum. 21 Misit autem Israël nuntios ad Sehon regem Amorrhæorum, dicens: 22 Obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam: non declinabimus in agros et vineas; non bibemus aquas ex puteis: via regia gradiemur, donec transeamus terminos tuos. 23 Qui concedere noluit ut transiret Israël per fines suos: quin potius exercitu congregato, egressus est obviam in desertum, et venit in Jasa, pugnavitque contra eum. 24 A quo percussus est in ore gladii, et possessa est terra ejus ab Arnon usque Jeboc, et filios Ammon: quia forti præsidio tenebantur termini Ammonitarum. 25 Tulit ergo Israël omnes civitates ejus, et habitavit in urbibus Amorrhæi, in Hesebon scilicet, et viculis ejus. 26 Urbs Hesebon fuit Sehon regis Amorrhæi, qui pugnavit contra regem Moab: et tulit omnem terram, quæ ditionis illius fuerat usque Arnon. 27 Idcirco dicitur in proverbio: [Venite in Hesebon: ædificetur, et construatur civitas Sehon: 28 ignis egressus est de Hesebon, flamma de oppido Sehon, et devoravit Ar Moabitarum, et habitatores excelsorum Arnon. 29 Væ tibi Moab; peristi popule Chamos. Dedit filios ejus in fugam, et filias in captivitatem regi Amorrhæorum Sehon. 30 Jugum ipsorum disperiit ad Hesebon usque Dibon: lassi pervenerunt in Nophe, et usque Medaba.] 31 Habitavit itaque Israël in terra Amorrhæi. 32 Misitque Moyses qui explorarent Jazer: cujus ceperunt viculos, et possederunt habitatores. 33 Verteruntque se, et ascenderunt per viam Basan, et occurrit eis Og, rex Basan, cum omni populo suo, pugnaturus in Edrai. 34 Dixitque Dominus ad Moysen: Ne timeas eum, quia in manu tua tradidi illum, et omnem populum ac terram ejus: faciesque illi sicut fecisti Sehon, regi Amorrhæorum habitatori Hesebon. 35 Percusserunt igitur et hunc cum filiis suis, universumque populum ejus usque ad internecionem, et possederunt terram illius.
Numbers 21 Clementine Vulgate
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Moses
Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.
Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34
Og
The king of Bashan, last of the remnant of the Rephaim, who came out against Israel at Edrei and was struck down with his sons and his whole army.
Cited in the guide: Numbers 21:33–35; Deuteronomy 3:1; Deuteronomy 3:11
Sihon
The Amorite king who reigned in Heshbon, refused to let Israel pass through his land, fought Israel at Jahaz, and lost his territory from the Arnon to the Jabbok.
Cited in the guide: Numbers 21:21; Numbers 21:23–24; Deuteronomy 2:26
Cross references (32)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Numbers 33:40; Judges 1:16; Joshua 12:14; Joshua 7:5; Numbers 14:45
- 2 Judges 11:30; Genesis 28:20; 1 Samuel 1:11; Joshua 6:26; 2 Samuel 15:7–8
- 3 Numbers 14:45; Deuteronomy 1:44; Psalm 91:15; Psalm 102:17; Psalm 10:17
- 4 Exodus 6:9; Judges 11:18; Acts 14:22; Numbers 32:7; Numbers 32:9
- 5 Psalm 78:19; Exodus 17:2–3; Numbers 16:41; Numbers 16:13–14; Exodus 14:11
- 6 1 Corinthians 10:9; Deuteronomy 8:15; Jeremiah 8:17; Amos 9:3–4; Isaiah 30:6
- 7 Acts 8:24; Psalm 78:34; Exodus 8:8; Numbers 11:2; Exodus 8:28
- 8 John 3:14; Psalm 106:43–45; Psalm 145:8
- 9 John 3:14–15; Hebrews 12:2; John 6:40; 2 Kings 18:4; John 12:32
- 10 Numbers 33:43–45
- 12 Deuteronomy 2:13–14
- 13 Judges 11:18; Numbers 22:36; Isaiah 16:2; Numbers 21:14; Jeremiah 48:20
- 14 Joshua 10:13; 2 Samuel 1:18
- 15 Numbers 21:28; Deuteronomy 2:18; Deuteronomy 2:9; Deuteronomy 2:29; Isaiah 15:1
- 16 Numbers 20:8; Isaiah 41:17–18; Isaiah 12:3; Judges 9:21; Revelation 22:17
- 17 Psalm 105:2; Judges 5:1; Psalm 106:12; James 5:13; Isaiah 12:1–2
- 18 Isaiah 33:22; Deuteronomy 33:4; Deuteronomy 5:31; James 4:12; John 1:17
- 20 Numbers 23:28; Numbers 23:14; Numbers 22:1; Numbers 33:49–50; Numbers 26:63
- 21 Deuteronomy 2:26–28; Judges 11:19–21; Numbers 20:14–19
- 22 Numbers 20:17
- 23 Judges 11:20; Deuteronomy 29:7–8; Jeremiah 48:34; Numbers 20:21; Deuteronomy 2:30–32
- 24 Amos 2:9; Nehemiah 9:22; Genesis 32:22; Joshua 24:8; Psalm 136:19
- 25 Deuteronomy 2:12; Ezekiel 16:53; Jeremiah 48:34; Numbers 21:31; Song of Songs 7:4
- 27 Isaiah 14:4; Habakkuk 2:6; Numbers 21:14
- 28 Numbers 21:15; Jeremiah 48:45–46; Amos 2:2; Numbers 22:41; Amos 1:14
- 29 2 Kings 23:13; Judges 11:24; Jeremiah 48:46; 1 Kings 11:7; 1 Kings 11:33
- 30 Isaiah 15:2; Jeremiah 48:18; Jeremiah 48:22; Numbers 32:34; Joshua 13:17
- 31 Deuteronomy 3:16–17; Joshua 12:1–6; Numbers 32:33–42; Joshua 13:8–12
- 32 Jeremiah 48:32; Numbers 32:1; Numbers 32:35; Numbers 32:3; Isaiah 16:8–9
- 33 Joshua 13:12; Deuteronomy 1:4; Deuteronomy 29:7; Deuteronomy 3:1–6; Numbers 32:33
- 34 Psalm 135:10–11; Numbers 21:24–25; Joshua 8:7; Deuteronomy 3:2–3; Judges 11:30
- 35 Deuteronomy 3:3–17; Joshua 12:4–6; Joshua 13:12; Psalm 135:10–12; Deuteronomy 29:7–8
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
… that Moses, by the inspiration and influence of God, took brass, and made it into the figure of a cross, and set it in the holy tabernacle, and said to the people, "If ye look to this figure, and believe, ye shall be saved thereby." And when this was done, it is recorded that the serpents died, and it is …
This was done: men were bitten; they looked and were healed. What are the biting serpents?
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 7 (1888)
This was the figure which Moses completed by fixing the serpent to a cross, that whoso had been bitten by the living serpent, and looked to the brasen serpent, might be saved by believing.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)