Skip to the text

Exodus · Clementine Vulgate

Exodus 32 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

1 Videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moyses, congregatus adversus Aaron, dixit: Surge, fac nobis deos, qui nos præcedant: Moysi enim huic viro, qui nos eduxit de terra Ægypti, ignoramus quid acciderit. 2 Dixitque ad eos Aaron: Tollite inaures aureas de uxorum, filiorumque et filiarum vestrarum auribus, et afferte ad me. 3 Fecitque populus quæ jusserat, deferens inaures ad Aaron. 4 Quas cum ille accepisset, formavit opere fusorio, et fecit ex eis vitulum conflatilem: dixeruntque: Hi sunt dii tui Israël, qui te eduxerunt de terra Ægypti. 5 Quod cum vidisset Aaron, ædificavit altare coram eo, et præconis voce clamavit dicens: Cras solemnitas Domini est. 6 Surgentesque mane, obtulerunt holocausta, et hostias pacificas, et sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere. 7 Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens: Vade, descende: peccavit populus tuus, quem eduxisti de terra Ægypti. 8 Recesserunt cito de via, quam ostendisti eis: feceruntque sibi vitulum conflatilem, et adoraverunt, atque immolantes ei hostias, dixerunt: Isti sunt dii tui Israël, qui te eduxerunt de terra Ægypti. 9 Rursumque ait Dominus ad Moysen: Cerno quod populus iste duræ cervicis sit: 10 dimitte me, ut irascatur furor meus contra eos, et deleam eos, faciamque te in gentem magnam. 11 Moyses autem orabat Dominum Deum suum, dicens: Cur, Domine, irascitur furor tuus contra populum tuum, quem eduxisti de terra Ægypti, in fortitudine magna, et in manu robusta? 12 Ne quæso dicant Ægyptii: Callide eduxit eos, ut interficeret in montibus, et deleret e terra: quiescat ira tua, et esto placabilis super nequitia populi tui. 13 Recordare Abraham, Isaac, et Israël servorum tuorum, quibus jurasti per temetipsum, dicens: Multiplicabo semen vestrum sicut stellas cæli; et universam terram hanc, de qua locutus sum, dabo semini vestro, et possidebitis eam semper. 14 Placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus populum suum. 15 Et reversus est Moyses de monte, portans duas tabulas testimonii in manu sua, scriptas ex utraque parte, 16 et factas opere Dei: scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis. 17 Audiens autem Josue tumultum populi vociferantis, dixit ad Moysen: Ululatus pugnæ auditur in castris. 18 Qui respondit: Non est clamor adhortantium ad pugnam, neque vociferatio compellentium ad fugam: sed vocem cantantium ego audio. 19 Cumque appropinquasset ad castra, vidit vitulum, et choros: iratusque valde, projecit de manu tabulas, et confregit eas ad radicem montis: 20 arripiensque vitulum quem fecerant, combussit, et contrivit usque ad pulverem, quem sparsit in aquam, et dedit ex eo potum filiis Israël. 21 Dixitque ad Aaron: Quid tibi fecit hic populus, ut induceres super eum peccatum maximum? 22 Cui ille respondit: Ne indignetur dominus meus: tu enim nosti populum istum, quod pronus sit ad malum: 23 dixerunt mihi: Fac nobis deos, qui nos præcedant: huic enim Moysi, qui nos eduxit de terra Ægypti, nescimus quid acciderit. 24 Quibus ego dixi: Quis vestrum habet aurum? Tulerunt, et dederunt mihi: et projeci illud in ignem, egressusque est hic vitulus. 25 Videns ergo Moyses populum quod esset nudatus (spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam sordis, et inter hostes nudum constituerat), 26 et stans in porta castrorum, ait: Si quis est Domini, jungatur mihi. Congregatique sunt ad eum omnes filii Levi: 27 quibus ait: Hæc dicit Dominus Deus Israël: Ponat vir gladium super femur suum: ite, et redite de porta usque ad portam per medium castrorum, et occidat unusquisque fratrem, et amicum, et proximum suum. 28 Feceruntque filii Levi juxta sermonem Moysi, cecideruntque in die illa quasi viginti tria millia hominum. 29 Et ait Moyses: Consecrastis manus vestras hodie Domino, unusquisque in filio, et in fratre suo, ut detur vobis benedictio. 30 Facto autem altero die, locutus est Moyses ad populum: Peccastis peccatum maximum: ascendam ad Dominum, si quomodo quivero eum deprecari pro scelere vestro. 31 Reversusque ad Dominum, ait: Obsecro, peccavit populus iste peccatum maximum, feceruntque sibi deos aureos: aut dimitte eis hanc noxam, 32 aut si non facis, dele me de libro tuo quem scripsisti. 33 Cui respondit Dominus: Qui peccaverit mihi, delebo eum de libro meo: 34 tu autem vade, et duc populum istum quo locutus sum tibi: angelus meus præcedet te. Ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum. 35 Percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli, quem fecerat Aaron.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Aaron

    First high priest

    Moses' brother and spokesman, Israel's first high priest.

    Cited in the guide: Exodus 4–40; Leviticus 8–10

  • Moses

    Deliverer and lawgiver

    Drawn from the Nile, he led Israel out of Egypt and received God's Law.

    Cited in the guide: Exodus 2–Deuteronomy 34

Cross references (35)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Acts 7:40; Deuteronomy 9:9; Matthew 24:48; Exodus 24:18; 2 Peter 3:4
  2. 2 Judges 8:24–27; Exodus 12:35–36; Ezekiel 16:11–12; Ezekiel 16:17; Hosea 2:8
  3. 3 Isaiah 40:19–20; Jeremiah 10:9; Isaiah 46:6; Judges 17:3–4
  4. 4 Nehemiah 9:18; Deuteronomy 9:16; 1 Kings 12:28; Acts 7:41; Exodus 32:8
  5. 5 2 Kings 10:20; Leviticus 23:37; Leviticus 23:2; 2 Chronicles 30:5; Hosea 8:11
  6. 6 1 Corinthians 10:7; Numbers 25:2; Acts 7:41–42; Exodus 32:17–19; Amos 8:10
  7. 7 Exodus 32:11; Hosea 9:9; Exodus 19:24; Genesis 6:11–12; Deuteronomy 9:12
  8. 8 1 Kings 12:28; Exodus 20:3–4; Exodus 20:23; Deuteronomy 9:16; Exodus 22:20
  9. 9 Acts 7:51; Isaiah 48:4; Deuteronomy 9:13; Exodus 33:3; Exodus 33:5
  10. 10 Deuteronomy 9:14; Numbers 14:12; Deuteronomy 9:19; Numbers 16:45–48; Exodus 22:24
  11. 11 Deuteronomy 9:18–20; Deuteronomy 9:26–29; Psalm 106:23; Numbers 16:22; Numbers 11:11
  12. 12 Numbers 14:13–16; Deuteronomy 9:28; Exodus 32:14; Joshua 7:9; Genesis 6:6
  13. 13 Hebrews 6:13; Genesis 22:16; Genesis 12:7; Genesis 15:18; Genesis 15:5
  14. 14 Jonah 3:10; Jeremiah 26:13; Psalm 106:45; 1 Chronicles 21:15; Jeremiah 18:8
  15. 15 Deuteronomy 9:15; Deuteronomy 5:22; Exodus 40:20; Exodus 24:18; Psalm 19:7
  16. 16 Exodus 31:18; Hebrews 8:10; 2 Corinthians 3:3; Deuteronomy 10:1; Deuteronomy 9:9–11
  17. 17 Exodus 24:13; Exodus 17:9; 1 Samuel 4:5–6; Joshua 6:16; 1 Samuel 17:20
  18. 18 Daniel 5:4; Exodus 15:1–18; Daniel 5:23
  19. 19 Deuteronomy 9:16–17; 2 Samuel 6:14; Deuteronomy 27:26; Ephesians 4:26; Exodus 32:4–6
  20. 20 Deuteronomy 9:21; 2 Kings 23:6; Deuteronomy 7:25; Proverbs 14:14; Deuteronomy 7:5
  21. 21 Genesis 20:9; Joshua 7:19–26; 1 Kings 14:16; 2 Kings 21:9–11; Deuteronomy 13:6–8
  22. 22 Deuteronomy 9:24; Exodus 14:11; Exodus 15:24; 1 Samuel 15:24; Psalm 36:4
  23. 23 Exodus 32:1–4; Exodus 32:8
  24. 24 Exodus 32:4; Genesis 3:12–13; Luke 10:29; Romans 3:10
  25. 25 Isaiah 47:3; Micah 1:11; Revelation 16:15; Hosea 2:3; Ezekiel 16:63
  26. 26 2 Kings 9:32; Matthew 12:30; Joshua 5:13; 2 Samuel 20:11
  27. 27 Numbers 25:5; Luke 14:26; Deuteronomy 33:8–9; Numbers 25:7–12; Exodus 32:29
  28. 28 Deuteronomy 33:9; Numbers 16:41; Numbers 16:32–35; Malachi 2:4–6; 1 Corinthians 10:8
  29. 29 Numbers 25:11–13; Matthew 10:37; Zechariah 13:3; Deuteronomy 13:6–11; Proverbs 21:3
  30. 30 1 Samuel 12:20; Numbers 25:13; 1 Samuel 12:23; Exodus 32:31–32; Amos 5:15
  31. 31 Exodus 20:23; Daniel 9:11; Exodus 32:30; Daniel 9:8; Deuteronomy 9:18–19
  32. 32 Psalm 69:28; Romans 9:3; Revelation 21:27; Philippians 4:3; Daniel 12:1
  33. 33 Ezekiel 18:4; Deuteronomy 29:20; Revelation 20:12; Psalm 69:28; Leviticus 23:30
  34. 34 Exodus 23:20; Deuteronomy 32:35; Exodus 33:14–15; Exodus 3:17; Matthew 23:35
  35. 35 2 Samuel 12:9–10; Acts 7:41; Exodus 32:4; Matthew 27:3–7; Exodus 32:25

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 32:7 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters LIII–LVIII)

    They have speedily departed from the way in which I commanded them to walk, and have made to themselves molten images." And the Lord said unto him, "I have spoken to thee once and again, saying, I have seen this people, and, behold, it is a stiff-necked people: let Me destroy them, and blot out their name from under heaven; …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Quotes verse 32:6 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Chapters XXV–XXVI)

    These things were for our example (in figuram nostri), to the intent that we should not lust after evil things, as they also lusted; neither be ye idolaters, as were some of them, as it is written: The people sat down to eat and drink, and rose up to play.

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Quotes verse 32:32 Augustine of Hippo, Sermons on Selected Lessons of the New Testament (Sermon XXXVIII)

    "Lord," he says, "if Thou wilt forgive their sin, forgive; but if not, blot me out of Thy book which Thou hast written." With what a father's and mother's fondness, yet with what assurance said he this, as he considered at once the justice and the mercy of God; that in that He is just, He would not destroy the …

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 6 (1888)

  4. Quotes verse 32:6 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily VI)

    "The people," it is said, "sat down to eat and drink, and rose up to play." Such were they at Sodom, such were they at the time of the deluge.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Quotes verse 32:9 Clement of Rome, First Epistle to the Corinthians (Chapters LIII–LVIII)

    … once and again, saying, I have seen this people, and, behold, it is a stiff-necked people: let Me destroy them, and blot out their name from under heaven; and I will make thee a great and wonderful nation, and one much more numerous than this." But Moses said, "Far be it from Thee, Lord: pardon the sin of this people; …

    Read in context · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)