Skip to the text

1 Kings · Clementine Vulgate

1 Kings 1 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Et rex David senuerat, habebatque ætatis plurimos dies: cumque operiretur vestibus, non calefiebat.
1 COMO el rey David era viejo, y entrado en días, cubríanle de vestidos, mas no se calentaba.
2 Dixerunt ergo ei servi sui: Quæramus domino nostro regi adolescentulam virginem, et stet coram rege, et foveat eum, dormiatque in sinu suo, et calefaciat dominum nostrum regem.
2 Dijéronle por tanto sus siervos: Busquen á mi señor el rey una moza virgen, para que esté delante del rey, y lo abrigue, y duerma á su lado, y calentará á mi señor el rey.
3 Quæsierunt igitur adolescentulam speciosam in omnibus finibus Israël, et invenerunt Abisag Sunamitidem, et adduxerunt eam ad regem.
3 Y buscaron una moza hermosa por todo el término de Israel, y hallaron á Abisag Sunamita, y trajéronla al rey.
4 Erat autem puella pulchra nimis, dormiebatque cum rege, et ministrabat ei: rex vero non cognovit eam.
4 Y la moza era hermosa, la cual calentaba al rey, y le servía: mas el rey nunca la conoció.
5 Adonias autem filius Haggith elevabatur, dicens: Ego regnabo. Fecitque sibi currus et equites, et quinquaginta viros qui currerent ante eum.
5 Entonces Adonía hijo de Haggith se levantó, diciendo: Yo reinaré. E hízose de carros y gente de á caballo, y cincuenta hombres que corriesen delante de él.
6 Nec corripuit eum pater suus aliquando, dicens: Quare hoc fecisti? Erat autem et ipse pulcher valde, secundus natu post Absalom.
6 Y su padre nunca lo entristeció en todos sus días con decirle: ¿Por qué haces así? Y también éste era de hermoso parecer; y habíalo engendrado después de Absalom.
7 Et sermo ei cum Joab filio Sarviæ, et cum Abiathar sacerdote, qui adjuvabant partes Adoniæ.
7 Y tenía tratos con Joab hijo de Sarvia, y con Abiathar sacerdote, los cuales ayudaban á Adonía.
8 Sadoc vero sacerdos, et Banaias filius Jojadæ, et Nathan propheta, et Semei et Rei, et robur exercitus David, non erat cum Adonia.
8 Mas Sadoc sacerdote, y Benaía hijo de Joiada, y Nathán profeta, y Semei, y Reihi, y todos los grandes de David, no seguían á Adonía.
9 Immolatis ergo Adonias arietibus et vitulis, et universis pinguibus, juxta lapidem Zoheleth, qui erat vicinus fonti Rogel, vocavit universos fratres suos filios regis, et omnes viros Juda servos regis.
9 Y matando Adonía ovejas y vacas y [animales] engordados junto á la peña de Zoheleth, que está cerca de la fuente de Rogel, convidó á todos sus hermanos los hijos del rey, y á todos los varones de Judá, siervos del rey:
10 Nathan autem prophetam, et Banaiam, et robustos quosque, et Salomonem fratrem suum non vocavit.
10 Mas no convidó á Nathán profeta, ni á Benaía, ni á los grandes, ni á Salomón su hermano.
11 Dixit itaque Nathan ad Bethsabee matrem Salomonis: Num audisti quod regnaverit Adonias filius Haggith, et dominus noster David hoc ignorat?
11 Y habló Nathán á Bath-sheba madre de Salomón, diciendo: ¿No has oído que reina Adonía hijo de Haggith, sin saberlo David nuestro señor?
12 Nunc ergo veni, accipe consilium a me, et salva animam tuam, filiique tui Salomonis.
12 Ven pues ahora, y toma mi consejo, para que guardes tu vida, y la vida de tu hijo Salomón.
13 Vade, et ingredere ad regem David, et dic ei: Nonne tu, domine mi rex, jurasti mihi ancillæ tuæ, dicens: Salomon filius tuus regnabit post me, et ipse sedebit in solio meo? quare ergo regnat Adonias?
13 Ve, y entra al rey David, y dile: Rey señor mío, ¿no has tú jurado á tu sierva, diciendo: Salomón tu hijo reinará después de mí, y él se sentará en mi trono? ¿por qué pues reina Adonía?
14 Et adhuc ibi te loquente cum rege, ego veniam post te, et complebo sermones tuos.
14 Y estando tú aún hablando con el rey, yo entraré tras ti, y acabaré tus razones.
15 Ingressa est itaque Bethsabee ad regem in cubiculum: rex autem senuerat nimis, et Abisag Sunamitis ministrabat ei.
15 Entonces Bath-sheba entró al rey á la cámara: y el rey era muy viejo; y Abisag Sunamita servía al rey.
16 Inclinavit se Bethsabee, et adoravit regem. Ad quam rex: Quid tibi, inquit, vis?
16 Y Bath-sheba se inclinó, é hizo reverencia al rey. Y el rey dijo: ¿Qué tienes?
17 Quæ respondens, ait: Domine mi, tu jurasti per Dominum Deum tuum ancillæ tuæ: Salomon filius tuus regnabit post me, et ipse sedebit in solio meo.
17 Y ella le respondió: Señor mío, tú juraste á tu sierva por Jehová tu Dios, [diciendo]: Salomón tu hijo reinará después de mí, y él se sentará en mi trono;
18 Et ecce nunc Adonias regnat, te, domine mi rex, ignorante.
18 Y he aquí ahora Adonía reina: y tú, mi señor rey, ahora no lo supiste.
19 Mactavit boves, et pinguia quæque, et arietes plurimos, et vocavit omnes filios regis, Abiathar quoque sacerdotem, et Joab principem militiæ: Salomonem autem servum tuum non vocavit.
19 Ha matado bueyes, y [animales] engordados, y muchas ovejas, y ha convidado á todos los hijos del rey, y á Abiathar sacerdote, y á Joab general del ejército; mas á Salomón tu siervo no ha convidado.
20 Verumtamen, domine mi rex, in te oculi respiciunt totius Israël, ut indices eis quis sedere debeat in solio tuo, domine mi rex, post te.
20 Entre tanto, rey señor mío, los ojos de todo Israel están sobre ti, para que les declares quién se ha de sentar en el trono de mi señor el rey después de él.
21 Eritque, cum dormierit dominus meus rex cum patribus suis, erimus ego et filius meus Salomon peccatores.
21 De otra suerte acontecerá, cuando mi señor el rey durmiere con sus padres, que yo y mi hijo Salomón seremos tenidos por culpables.
22 Adhuc illa loquente cum rege, Nathan propheta venit.
22 Y estando aún hablando ella con el rey, he aquí Nathán profeta, que vino.
23 Et nuntiaverunt regi, dicentes: Adest Nathan propheta. Cumque introisset in conspectu regis, et adorasset eum pronus in terram,
23 Y dieron aviso al rey, diciendo: He aquí Nathán profeta: el cual como entró al rey, postróse delante del rey inclinando su rostro á tierra.
24 dixit Nathan: Domine mi rex, tu dixisti: Adonias regnet post me, et ipse sedeat super thronum meum?
24 Y dijo Nathán: Rey señor mío, ¿has tú dicho: Adonía reinará después de mí, y él se sentará en mi trono?
25 Quia descendit hodie, et immolavit boves, et pinguia, et arietes plurimos, et vocavit universos filios regis et principes exercitus, Abiathar quoque sacerdotem, illisque vescentibus et bibentibus coram eo, et dicentibus: Vivat rex Adonias:
25 Porque hoy ha descendido, y ha matado bueyes, y [animales] engordados, y muchas ovejas, y ha convidado á todos los hijos del rey, y á los capitanes del ejército, y también á Abiathar sacerdote; y he aquí, están comiendo y bebiendo delante de él, y han dicho: ¡Viva el rey Adonía!
26 me servum tuum, et Sadoc sacerdotem, et Banaiam filium Jojadæ, et Salomonem famulum tuum non vocavit.
26 Mas ni á mí tu siervo, ni á Sadoc sacerdote, ni á Benaía hijo de Joiada, ni á Salomón tu siervo, ha convidado.
27 Numquid a domino meo rege exivit hoc verbum, et mihi non indicasti servo tuo quis sessurus esset super thronum domini mei regis post eum?
27 ¿Es este negocio ordenado por mi señor el rey, sin haber declarado á tu siervo quién se había de sentar en el trono de mi señor el rey después de él?
28 Et respondit rex David, dicens: Vocate ad me Bethsabee. Quæ cum fuisset ingressa coram rege, et stetisset ante eum,
28 Entonces el rey David respondió, y dijo: Llamadme á Bath-sheba. Y ella entró á la presencia del rey, y púsose delante del rey.
29 juravit rex, et ait: Vivit Dominus, qui eruit animam meam de omni angustia,
29 Y el rey juró, diciendo: Vive Jehová, que ha redimido mi alma de toda angustia,
30 quia sicut juravi tibi per Dominum Deum Israël, dicens: Salomon filius tuus regnabit post me, et ipse sedebit super solium meum pro me: sic faciam hodie.
30 Que como yo te he jurado por Jehová Dios de Israel, diciendo: Tu hijo Salomón reinará después de mí, y él se sentará en mi trono en lugar mío; que así lo haré hoy.
31 Summissoque Bethsabee in terram vultu, adoravit regem, dicens: Vivat dominus meus David in æternum.
31 Entonces Bath-sheba se inclinó al rey, su rostro á tierra, y haciendo reverencia al rey, dijo: Viva mi señor el rey David para siempre.
32 Dixit quoque rex David: Vocate mihi Sadoc sacerdotem, et Nathan prophetam, et Banaiam filium Jojadæ. Qui cum ingressi fuissent coram rege,
32 Y el rey David dijo: Llamadme á Sadoc sacerdote, y á Nathán profeta, y á Benaía hijo de Joiada. Y ellos entraron á la presencia del rey.
33 dixit ad eos: Tollite vobiscum servos domini vestri, et imponite Salomonem filium meum super mulam meam, et ducite eum in Gihon.
33 Y el rey les dijo: Tomad con vosotros los siervos de vuestro señor, y haced subir á Salomón mi hijo en mi mula, y llevadlo á Gihón:
34 Et ungat eum ibi Sadoc sacerdos et Nathan propheta in regem super Israël: et canetis buccina, atque dicetis: Vivat rex Salomon.
34 Y allí lo ungirán Sadoc sacerdote y Nathán profeta por rey sobre Israel; y tocaréis trompeta, diciendo: ¡Viva el rey Salomón!
35 Et ascendetis post eum, et veniet, et sedebit super solium meum, et ipse regnabit pro me: illique præcipiam ut sit dux super Israël et super Judam.
35 Después iréis vosotros detrás de él, y vendrá y se sentará en mi trono, y él reinará por mí; porque á él he ordenado para que sea príncipe sobre Israel y sobre Judá.
36 Et respondit Banaias filius Jojadæ regi, dicens: Amen: sic loquatur Dominus Deus domini mei regis.
36 Entonces Benaía hijo de Joiada respondió al rey, y dijo: Amén. Así [lo] diga Jehová, Dios de mi señor el rey.
37 Quomodo fuit Dominus cum domino meo rege, sic sit cum Salomone, et sublimius faciat solium ejus a solio domini mei regis David.
37 De la manera que Jehová ha sido con mi señor el rey, así sea con Salomón; y él haga mayor su trono que el trono de mi señor el rey David.
38 Descendit ergo Sadoc sacerdos, et Nathan propheta, et Banaias filius Jojadæ, et Cerethi, et Phelethi: et imposuerunt Salomonem super mulam regis David, et adduxerunt eum in Gihon.
38 Y descendió Sadoc sacerdote, y Nathán profeta, y Benaía hijo de Joiada, y los Ceretheos y los Peletheos, é hicieron subir á Salomón en la mula del rey David, y lleváronlo á Gihón.
39 Sumpsitque Sadoc sacerdos cornu olei de tabernaculo, et unxit Salomonem: et cecinerunt buccina, et dixit omnis populus: Vivat rex Salomon.
39 Y tomando Sadoc sacerdote el cuerno del aceite del tabernáculo, ungió á Salomón: y tocaron trompeta, y dijo todo el pueblo: ¡Viva el rey Salomón!
40 Et ascendit universa multitudo post eum, et populus canentium tibiis, et lætantium gaudio magno: et insonuit terra a clamore eorum.
40 Después subió todo el pueblo en pos de él, y cantaba la gente con flautas, y hacían grandes alegrías, que parecía que la tierra se hundía con el clamor de ellos.
41 Audivit autem Adonias, et omnes qui invitati fuerant ab eo: jamque convivium finitum erat: sed et Joab, audita voce tubæ, ait: Quid sibi vult clamor civitatis tumultuantis?
41 Y oyólo Adonía, y todos los convidados que con él estaban, cuando ya habían acabado de comer. Y oyendo Joab el sonido de la trompeta, dijo: ¿Por qué se alborota la ciudad con estruendo?
42 Adhuc illo loquente, Jonathas filius Abiathar sacerdotis venit: cui dixit Adonias: Ingredere, quia vir fortis es, et bona nuntians.
42 Estando aún él hablando, he aquí Jonathán hijo de Abiathar sacerdote vino, al cual dijo Adonía: Entra, porque tú eres hombre de esfuerzo, y traerás buenas nuevas.
43 Responditque Jonathas Adoniæ: Nequaquam: dominus enim noster rex David regem constituit Salomonem:
43 Y Jonathán respondió, y dijo á Adonía: Ciertamente nuestro señor el rey David ha hecho rey á Salomón:
44 misitque cum eo Sadoc sacerdotem, et Nathan prophetam, et Banaiam filium Jojadæ, et Cerethi, et Phelethi, et imposuerunt eum super mulam regis.
44 Y el rey ha enviado con él á Sadoc sacerdote y á Nathán profeta, y á Benaía hijo de Joiada, y también á los Ceretheos y á los Peletheos, los cuales le hicieron subir en la mula del rey;
45 Unxeruntque eum Sadoc sacerdos et Nathan propheta regem in Gihon: et ascenderunt inde lætantes, et insonuit civitas: hæc est vox quam audistis.
45 Y Sadoc sacerdote y Nathán profeta lo han ungido en Gihón por rey: y de allá han subido con alegrías, y la ciudad está llena de estruendo. Este es el alboroto que habéis oído.
46 Sed et Salomon sedet super solium regni.
46 Y también Salomón se ha sentado en el trono del reino.
47 Et ingressi servi regis benedixerunt domino nostro regi David, dicentes: Amplificet Deus nomen Salomonis super nomen tuum, et magnificet thronus ejus super thronum tuum. Et adoravit rex in lectulo suo:
47 Y aun los siervos del rey han venido á bendecir á nuestro señor el rey David, diciendo: Dios haga bueno el nombre de Salomón más que tu nombre, y haga mayor su trono que el tuyo. Y el rey adoró en la cama.
48 et locutus est: Benedictus Dominus Deus Israël, qui dedit hodie sedentem in solio meo, videntibus oculis meis.
48 Y también el rey habló así: Bendito sea Jehová Dios de Israel, que ha dado hoy quien se siente en mi trono, viéndolo mis ojos.
49 Territi sunt ergo, et surrexerunt omnes qui invitati fuerant ab Adonia, et ivit unusquisque in viam suam.
49 Ellos entonces se estremecieron, y levantáronse todos los convidados que estaban con Adonía, y fuése cada uno por su camino.
50 Adonias autem timens Salomonem, surrexit, et abiit, tenuitque cornu altaris.
50 Mas Adonía, temiendo de la presencia de Salomón, levantóse y fuése, y cogió los cornijales del altar.
51 Et nuntiaverunt Salomoni, dicentes: Ecce Adonias timens regem Salomonem, tenuit cornu altaris, dicens: Juret mihi rex Salomon hodie, quod non interficiat servum suum gladio.
51 Y fué hecho saber á Salomón, diciendo: He aquí que Adonía tiene miedo del rey Salomón: pues ha cogido los cornijales del altar, diciendo: Júreme hoy el rey Salomón que no matará á cuchillo á su siervo.
52 Dixitque Salomon: Si fuerit vir bonus, non cadet ne unus quidem capillus ejus in terram: sin autem malum inventum fuerit in eo, morietur.
52 Y Salomón dijo: Si él fuere virtuoso, ni uno de sus cabellos caerá en tierra: mas si se hallare mal en él, morirá.
53 Misit ergo rex Salomon, et eduxit eum ab altari: et ingressus adoravit regem Salomonem: dixitque ei Salomon: Vade in domum tuam.
53 Y envió el rey Salomón, y trajéronlo del altar; y él vino, é inclinóse al rey Salomón. Y Salomón le dijo: Vete á tu casa.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Abishag the Shunammite

    Young woman who cared for David

    A very beautiful girl from Shunem found to care for the aged King David and keep him warm, whom Adonijah later asked to marry.

    Cited in the guide: 1 Kings 1:3; 1 Kings 1:15; 1 Kings 2:17

  • Adonijah

    Would-be king

    A son of David who tried to claim the throne ahead of Solomon in David's final days.

    Cited in the guide: 2 Samuel 3:4; 1 Kings 1-2

  • Bathsheba

    Wife of David, mother of Solomon

    Wife of David and mother of Solomon, remembered amid both sin and grace.

    Cited in the guide: 2 Samuel 11-12; 1 Kings 1-2; Matthew 1:6

  • David

    King of Israel

    The shepherd who became Israel's greatest king and a man after God's own heart.

    Cited in the guide: 1 Sam. 16 - 1 Kings 2; 2 Sam. 7; 1 Chron. 2:15; Matt. 1:6

  • Haggith

    Wife of David, mother of Adonijah

    A wife of David who bore his fourth son, Adonijah, in Hebron.

    Cited in the guide: 2 Samuel 3:4; 1 Kings 1:5; 1 Kings 1:11

  • Jehoiada

    Father of Benaiah

    Named as the father of Benaiah, the commander of the Cherethites and Pelethites.

    Cited in the guide: 2 Samuel 8:18; 2 Samuel 23:20; 1 Kings 1:8

  • Rei

    One who would not join Adonijah

    Named with Shimei and David's mighty men among those who would not join Adonijah.

    Cited in the guide: 1 Kings 1:8

  • Shimei

    One who would not join Adonijah

    Named with Rei and David's mighty men among those who would not join Adonijah.

    Cited in the guide: 1 Kings 1:8

  • Solomon

    King of Israel

    David's son who built the temple and became famous for God-given wisdom.

    Cited in the guide: 1 Kings 1-11; 1 Chron. 3:5; Matt. 1:6-7

Cross references (49)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 1 Chronicles 29:27–28; Joshua 23:1–2; 1 Chronicles 23:1; Psalm 90:10; 2 Samuel 5:4
  2. 2 Ecclesiastes 4:11; Genesis 16:5; Micah 7:5; 1 Samuel 16:21–22; Deuteronomy 13:6
  3. 3 Joshua 19:18; Esther 2:4; Esther 2:2; 2 Kings 4:8; 1 Samuel 28:4
  4. 4 Matthew 1:25
  5. 5 2 Samuel 15:1; 2 Samuel 3:4; Exodus 9:17; 1 Chronicles 29:1; 1 Chronicles 28:5
  6. 6 2 Samuel 3:3–4; 1 Samuel 3:13; Proverbs 29:15; Hebrews 12:5–6; 1 Chronicles 3:2
  7. 7 2 Samuel 20:25; 1 Kings 2:22; 1 Kings 2:26–35; Psalm 2:2; 2 Samuel 20:23
  8. 8 1 Kings 4:18; 2 Samuel 23:8–39; 2 Samuel 20:25; Zechariah 12:13; 2 Samuel 12:1–15
  9. 9 2 Samuel 17:17; 2 Samuel 15:11–12; Proverbs 15:8; 2 Samuel 13:23–27; Joshua 15:7
  10. 10 2 Samuel 12:24; 2 Samuel 12:1–15; 1 Kings 1:19; 1 Kings 1:8
  11. 11 2 Samuel 3:4; 1 Chronicles 22:9–10; 1 Chronicles 29:1; 2 Samuel 12:24–25; 2 Samuel 7:12–17
  12. 12 2 Chronicles 22:10; Proverbs 11:14; Proverbs 20:18; Judges 9:5; 1 Kings 1:21
  13. 13 1 Kings 1:30; 1 Kings 1:17; 1 Chronicles 22:6–13; Psalm 132:11–12; 1 Kings 2:12
  14. 14 2 Corinthians 13:1; 1 Kings 1:17–27
  15. 15 1 Kings 1:1
  16. 16 1 Samuel 20:41; 1 Samuel 25:23; 1 Samuel 24:8; Esther 7:2; 1 Kings 2:20
  17. 17 1 Kings 1:13; 1 Kings 1:30; Genesis 18:12; 1 Peter 3:6
  18. 18 1 Kings 1:24; 2 Samuel 15:10; 1 Kings 1:11; 1 Kings 1:27; Acts 3:17
  19. 19 1 Kings 1:25; 1 Kings 1:7–10
  20. 20 1 Chronicles 29:1; 2 Samuel 23:2; 1 Chronicles 28:5–6; 1 Chronicles 28:10; Psalm 25:15
  21. 21 Deuteronomy 31:16; 1 Kings 2:10; 2 Samuel 7:12; Genesis 15:15; 1 Kings 2:22–24
  22. 22 Genesis 24:15; Job 1:16–18; Daniel 9:20
  23. 23 1 Peter 2:17; 1 Kings 1:16; Romans 13:7
  24. 24 1 Kings 1:17–18; 1 Kings 1:13–14; 1 Kings 1:5
  25. 25 1 Samuel 10:24; 1 Kings 1:9; 1 Kings 1:19; Luke 19:38; 2 Chronicles 23:11
  26. 26 1 Kings 1:8; 1 Kings 1:10; 2 Samuel 7:2; 2 Samuel 12:25; 2 Samuel 7:12–17
  27. 27 1 Kings 1:24; 2 Kings 4:27; John 15:15
  28. 29 2 Samuel 4:9; Psalm 136:24; 1 Kings 17:1; Psalm 72:14; 1 Kings 18:10
  29. 30 1 Kings 1:13; 1 Kings 1:17
  30. 31 Daniel 5:10; Daniel 2:4; Daniel 3:9; Hebrews 12:9; Daniel 6:6
  31. 32 1 Kings 1:8; 1 Kings 1:38; 1 Kings 1:26
  32. 33 2 Chronicles 32:30; 1 Kings 1:38; 2 Chronicles 33:14; Genesis 41:43; Esther 6:6–11
  33. 34 1 Samuel 10:1; 2 Samuel 15:10; 1 Kings 1:25; 2 Kings 11:12; 2 Kings 9:3
  34. 35 Psalm 72:1–2; 1 Kings 1:13; 1 Chronicles 23:1; 1 Kings 2:12; 1 Chronicles 28:4–5
  35. 36 Jeremiah 11:5; Psalm 18:2; Matthew 28:20; 1 Samuel 25:29; 1 Corinthians 14:16
  36. 37 1 Samuel 20:13; 1 Kings 1:47; Joshua 1:17; Joshua 1:5; 1 Chronicles 28:20
  37. 38 2 Samuel 8:18; 1 Kings 1:8; Zephaniah 2:5; 1 Kings 1:33; 1 Samuel 30:14
  38. 39 Psalm 89:20; 1 Chronicles 29:22; 1 Kings 1:34; 1 Samuel 10:24; 2 Kings 11:12
  39. 40 2 Kings 11:20; Revelation 11:15–18; 1 Chronicles 12:38–40; 2 Kings 11:14; Luke 19:37
  40. 41 Matthew 21:9–11; Exodus 32:17; Proverbs 14:13; Acts 21:31; Psalm 73:18–20
  41. 42 2 Samuel 15:36; 2 Samuel 18:27; 2 Samuel 17:17; 2 Samuel 15:27; Isaiah 57:21
  42. 45 1 Kings 1:40; Ezra 3:13; 1 Samuel 4:5; Daniel 5:26–28; 1 Kings 14:6
  43. 46 1 Chronicles 29:23; Psalm 132:11; Haggai 2:22; 1 Kings 1:13
  44. 47 1 Kings 1:37; Genesis 47:31; 2 Samuel 21:3; Hebrews 11:21; 2 Samuel 8:10
  45. 48 1 Kings 3:6; Psalm 132:11–12; 2 Samuel 7:12; Proverbs 17:6; 1 Chronicles 29:20
  46. 49 Isaiah 21:4–5; Daniel 5:4–6; Proverbs 28:1
  47. 50 1 Kings 2:28; Psalm 118:27; Exodus 27:2; Exodus 38:2; Exodus 21:14
  48. 52 1 Samuel 14:45; 2 Samuel 14:11; Proverbs 13:6; Proverbs 21:12; 1 Kings 2:21–25
  49. 53 2 Samuel 14:24; 1 Kings 1:31; 1 Kings 1:16; 2 Samuel 14:28; 1 Kings 2:36

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 1:4 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XII)

    But that you may learn more plainly that even a virgin is called in Holy Scripture a "damsel," hear the Book of the Kings, speaking of Abishag the Shunamite, And the damsel was very fair: for that as a virgin she was chosen and brought to David is admitted.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  2. Quotes verse 1:39 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XXI)

    So also the High-priest, in advancing Solomon to the kingdom, anointed him after he had bathed in Gihon.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)