Skip to the text

1 Kings · Clementine Vulgate

1 Kings 2 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Appropinquaverunt autem dies David ut moreretur: præcepitque Salomoni filio suo, dicens:
1 Y LLEGÁRONSE los días de David para morir, y mandó á Salomón su hijo, diciendo:
2 Ego ingredior viam universæ terræ: confortare, et esto vir.
2 Yo voy el camino de toda la tierra: esfuérzate, y sé varón.
3 Et observa custodias Domini Dei tui, ut ambules in viis ejus: ut custodias cæremonias ejus, et præcepta ejus, et judicia, et testimonia, sicut scriptum est in lege Moysi: ut intelligas universa quæ facis, et quocumque te verteris:
3 Guarda la ordenanza de Jehová tu Dios, andando en sus caminos, y observando sus estatutos y mandamientos, y sus derechos y sus testimonios, de la manera que está escrito en la ley de Moisés, para que seas dichoso en todo lo que hicieres, y en todo aquello á que te tornares;
4 ut confirmet Dominus sermones suos quos locutus est de me, dicens: Si custodierint filii tui vias suas, et ambulaverint coram me in veritate, in omni corde suo et in omni anima sua, non auferetur tibi vir de solio Israël.
4 Para que confirme Jehová la palabra que me habló, diciendo: Si tus hijos guardaren su camino, andando delante de mí con verdad, de todo su corazón, y de toda su alma, jamás, dice, faltará á ti varón del trono de Israel.
5 Tu quoque nosti quæ fecerit mihi Joab filius Sarviæ, quæ fecerit duobus principibus exercitus Israël, Abner filio Ner, et Amasæ filio Jether: quos occidit, et effudit sanguinem belli in pace, et posuit cruorem prælii in balteo suo qui erat circa lumbos ejus, et in calceamento suo quod erat in pedibus ejus.
5 Y ya sabes tú lo que me ha hecho Joab hijo de Sarvia, lo que hizo á dos generales del ejército de Israel, á Abner hijo de Ner, y á Amasa hijo de Jether, los cuales él mató, derramando en paz la sangre de guerra, y poniendo la sangre de guerra en su talabarte que tenía sobre sus lomos, y en sus zapatos que tenía en sus pies.
6 Facies ergo juxta sapientiam tuam, et non deduces canitiem ejus pacifice ad inferos.
6 Tú pues harás conforme á tu sabiduría; no dejarás descender sus canas á la huesa en paz.
7 Sed et filiis Berzellai Galaaditis reddes gratiam, eruntque comedentes in mensa tua: occurrerunt enim mihi quando fugiebam a facie Absalom fratris tui.
7 Mas á los hijos de Barzillai Galaadita harás misericordia, que sean de los convidados á tu mesa; porque ellos vinieron así á mí, cuando iba huyendo de Absalom tu hermano.
8 Habes quoque apud te Semei filium Gera filii Jemini de Bahurim, qui maledixit mihi maledictione pessima quando ibam ad castra: sed quia descendit mihi in occursum cum transirem Jordanem, et juravi ei per Dominum, dicens: Non te interficiam gladio:
8 También tienes contigo á Semei hijo de Gera, hijo de Benjamín, de Bahurim, el cual me maldijo con una maldición fuerte el día que yo iba á Mahanaim. Mas él mismo descendió á recibirme al Jordán, y yo le juré por Jehová, diciendo: Yo no te mataré á cuchillo.
9 tu noli pati eum esse innoxium. Vir autem sapiens es, ut scias quæ facies ei: deducesque canos ejus cum sanguine ad inferos.
9 Empero ahora no lo absolverás: que hombre sabio eres, y sabes cómo te has de haber con él: y harás descender sus canas con sangre á la sepultura.
10 Dormivit igitur David cum patribus suis, et sepultus est in civitate David.
10 Y David durmió con sus padres, y fué sepultado en la ciudad de David.
11 Dies autem quibus regnavit David super Israël, quadraginta anni sunt: in Hebron regnavit septem annis; in Jerusalem, triginta tribus.
11 Los días que reinó David sobre Israel fueron cuarenta años: siete años reinó en Hebrón, y treinta y tres años reinó en Jerusalem.
12 Salomon autem sedit super thronum David patris sui, et firmatum est regnum ejus nimis.
12 Y se sentó Salomón en el trono de David su padre, y fué su reino firme en gran manera.
13 Et ingressus est Adonias filius Haggith ad Bethsabee matrem Salomonis. Quæ dixit ei: Pacificusne est ingressus tuus? Qui respondit: Pacificus.
13 Entonces Adonía hijo de Haggith vino á Bath-sheba madre de Salomón; y ella dijo: ¿Es tu venida de paz? Y él respondió: [Sí], de paz.
14 Addiditque: Sermo mihi est ad te. Cui ait: Loquere. Et ille:
14 En seguida dijo: [Una] palabra tengo que decirte. Y ella dijo: Di.
15 Tu, inquit, nosti, quia meum erat regnum, et me præposuerat omnis Israël sibi in regem: sed translatum est regnum, et factum est fratris mei: a Domino enim constitutum est ei.
15 Y él dijo: Tú sabes que el reino era mío, y que todo Israel había puesto en mí su rostro, para que yo reinara: mas el reino fué traspasado, y vino á mi hermano; porque por Jehová era suyo.
16 Nunc ergo petitionem unam precor a te: ne confundas faciem meam. Quæ dixit ad eum: Loquere.
16 Y ahora yo te hago una petición: no me hagas volver mi rostro. Y ella le dijo: Habla.
17 Et ille ait: Precor ut dicas Salomoni regi (neque enim negare tibi quidquam potest) ut det mihi Abisag Sunamitidem uxorem.
17 El entonces dijo: Yo te ruego que hables al rey Salomón, (porque él no te hará volver tu rostro,) para que me dé á Abisag Sunamita por mujer.
18 Et ait Bethsabee: Bene: ego loquar pro te regi.
18 Y Bath-sheba dijo: Bien; yo hablaré por ti al rey.
19 Venit ergo Bethsabee ad regem Salomonem ut loqueretur ei pro Adonia: et surrexit rex in occursum ejus, adoravitque eam, et sedit super thronum suum: positusque est thronus matri regis, quæ sedit ad dexteram ejus.
19 Y vino Bath-sheba al rey Salomón para hablarle por Adonía. Y el rey se levantó á recibirla, é inclinóse á ella, y volvió á sentarse en su trono, é hizo poner una silla á la madre del rey, la cual se sentó á su diestra.
20 Dixitque ei: Petitionem unam parvulam ego deprecor a te: ne confundas faciem meam. Et dixit ei rex: Pete, mater mea: neque enim fas est ut avertam faciem tuam.
20 Y ella dijo: Una pequeña petición pretendo de ti; no me hagas volver mi rostro. Y el rey le dijo: Pide, madre mía, que yo no te haré volver el rostro.
21 Quæ ait: Detur Abisag Sunamitis Adoniæ fratri tuo uxor.
21 Y ella dijo: Dése Abisag Sunamita por mujer á tu hermano Adonía.
22 Responditque rex Salomon, et dixit matri suæ: Quare postulas Abisag Sunamitidem Adoniæ? postula ei et regnum: ipse est enim frater meus major me, et habet Abiathar sacerdotem, et Joab filium Sarviæ.
22 Y el rey Salomón respondió, y dijo á su madre: ¿Por qué pides á Abisag Sunamita para Adonía? Demanda también para él el reino, porque él es mi hermano mayor; y tiene también á Abiathar sacerdote, y á Joab hijo de Sarvia.
23 Juravit itaque rex Salomon per Dominum, dicens: Hæc faciat mihi Deus, et hæc addat, quia contra animam suam locutus est Adonias verbum hoc.
23 Y el rey Salomón juró por Jehová, diciendo: Así me haga Dios y así me añada, que contra su vida ha hablado Adonía esta palabra.
24 Et nunc vivit Dominus, qui firmavit me, et collocavit me super solium David patris mei, et qui fecit mihi domum, sicut locutus est, quia hodie occidetur Adonias.
24 Ahora pues, vive Jehová, que me ha confirmado y me ha puesto sobre el trono de David mi padre, y que me ha hecho casa, como me había dicho, que Adonía morirá hoy.
25 Misitque rex Salomon per manum Banaiæ filii Jojadæ, qui interfecit eum, et mortuus est.
25 Entonces el rey Salomón envió por mano de Benaía hijo de Joiada, el cual dió sobre él, y murió.
26 Abiathar quoque sacerdoti dixit rex: Vade in Anathoth ad agrum tuum: equidem vir mortis es: sed hodie te non interficiam, quia portasti arcam Domini Dei coram David patre meo, et sustinuisti laborem in omnibus in quibus laboravit pater meus.
26 Y á Abiathar sacerdote dijo el rey: Vete á Anathoth á tus heredades, que tú eres digno de muerte; mas no te mataré hoy, por cuanto has llevado el arca del Señor Jehová delante de David mi padre, y además has sido trabajado en todas las cosas en que fué trabajado mi padre.
27 Ejecit ergo Salomon Abiathar ut non esset sacerdos Domini, ut impleretur sermo Domini quem locutus est super domum Heli in Silo.
27 Así echó Salomón á Abiathar del sacerdocio de Jehová, para que se cumpliese la palabra de Jehová que había dicho sobre la casa de Eli en Silo.
28 Venit autem nuntius ad Joab, quod Joab declinasset post Adoniam, et post Salomonem non declinasset: fugit ergo Joab in tabernaculum Domini, et apprehendit cornu altaris.
28 Y vino la noticia hasta Joab: porque también Joab se había adherido á Adonía, si bien no se había adherido á Absalom. Y huyó Joab al tabernáculo de Jehová, y asióse á los cornijales del altar.
29 Nuntiatumque est regi Salomoni quod fugisset Joab in tabernaculum Domini, et esset juxta altare: misitque Salomon Banaiam filium Jojadæ, dicens: Vade, interfice eum.
29 Y fué hecho saber á Salomón que Joab había huído al tabernáculo de Jehová, y que estaba junto al altar. Entonces envió Salomón á Benaía hijo de Joiada, diciendo: Ve, y da sobre él.
30 Et venit Banaias ad tabernaculum Domini, et dixit ei: Hæc dicit rex: Egredere. Qui ait: Non egrediar, sed hic moriar. Renuntiavit Banaias regi sermonem, dicens: Hæc locutus est Joab, et hæc respondit mihi.
30 Y entró Benaía al tabernáculo de Jehová, y díjole: El rey ha dicho que salgas. Y él dijo: No, sino aquí moriré. Y Benaía volvió con esta respuesta al rey, diciendo: Así habló Joab, y así me respondió.
31 Dixitque ei rex: Fac sicut locutus est, et interfice eum, et sepeli: et amovebis sanguinem innocentem qui effusus est a Joab, a me, et a domo patris mei.
31 Y el rey le dijo: Haz como él ha dicho; mátale y entiérralo, y quita de mí y de la casa de mi padre la sangre que Joab ha derramado injustamente.
32 Et reddet Dominus sanguinem ejus super caput ejus, quia interfecit duos viros justos, melioresque se: et occidit eos gladio, patre meo David ignorante, Abner filium Ner principem militiæ Israël, et Amasam filium Jether principem exercitus Juda:
32 Y Jehová hará tornar su sangre sobre su cabeza: que él ha muerto dos varones más justos y mejores que él, á los cuales mató á cuchillo sin que mi padre David supiese nada: á Abner hijo de Ner, general del ejército de Israel, y á Amasa hijo de Jether, general de ejército de Judá.
33 et revertetur sanguis illorum in caput Joab, et in caput seminis ejus in sempiternum. David autem et semini ejus, et domui, et throno illius, sit pax usque in æternum a Domino.
33 La sangre pues de ellos recaerá sobre la cabeza de Joab, y sobre la cabeza de su simiente para siempre: mas sobre David y sobre su simiente, y sobre su casa y sobre su trono, habrá perpetuamente paz de parte de Jehová.
34 Ascendit itaque Banaias filius Jojadæ, et aggressus eum interfecit: sepultusque est in domo sua in deserto.
34 Entonces Benaía hijo de Joiada subió, y dió sobre él, y matólo; y fué sepultado en su casa en el desierto.
35 Et constituit rex Banaiam filium Jojadæ pro eo super exercitum, et Sadoc sacerdotem posuit pro Abiathar.
35 Y el rey puso en su lugar á Benaía hijo de Joiada sobre el ejército: y á Sadoc puso el rey por sacerdote en lugar de Abiathar.
36 Misit quoque rex, et vocavit Semei: dixitque ei: Ædifica tibi domum in Jerusalem, et habita ibi: et non egredieris inde huc atque illuc.
36 Después envió el rey, é hizo venir á Semei, y díjole: Edifícate una casa en Jerusalem, y mora ahí, y no salgas de allá á una parte ni á otra;
37 Quacumque autem die egressus fueris, et transieris torrentem Cedron, scito te interficiendum: sanguis tuus erit super caput tuum.
37 Porque sabe de cierto que el día que salieres, y pasares el torrente de Cedrón, sin duda morirás, y tu sangre será sobre tu cabeza.
38 Dixitque Semei regi: Bonus sermo: sicut locutus est dominus meus rex, sic faciet servus tuus. Habitavit itaque Semei in Jerusalem diebus multis.
38 Y Semei dijo al rey: La palabra es buena; como el rey mi señor ha dicho, así lo hará tu siervo. Y habitó Semei en Jerusalem muchos días.
39 Factum est autem post annos tres ut fugerent servi Semei ad Achis filium Maacha regem Geth: nuntiatumque est Semei quod servi ejus issent in Geth.
39 Pero pasados tres años, aconteció que se le huyeron á Semei dos siervos á Achîs, hijo de Maachâ, rey de Gath. Y dieron aviso á Semei, diciendo: He aquí que tus siervos están en Gath.
40 Et surrexit Semei, et stravit asinum suum, ivitque ad Achis in Geth ad requirendum servos suos, et adduxit eos de Geth.
40 Levantóse entonces Semei, y enalbardó su asno, y fué á Gath, á Achîs, á procurar sus siervos. Fué pues Semei, y volvió sus siervos de Gath.
41 Nuntiatum est autem Salomoni quod isset Semei in Geth de Jerusalem, et rediisset.
41 Díjose luego á Salomón como Semei había ido de Jerusalem hasta Gath, y que había vuelto.
42 Et mittens vocavit eum, dixitque illi: Nonne testificatus sum tibi per Dominum, et prædixi tibi: Quacumque die egressus ieris huc et illuc, scito te esse moriturum: et respondisti mihi: Bonus sermo, quem audivi?
42 Entonces el rey envió, é hizo venir á Semei, y díjole: ¿No te conjuré yo por Jehová, y te protesté, diciendo: El día que salieres, y fueres acá ó acullá, sabe de cierto que has de morir? Y tú me dijiste: La palabra es buena, yo la obedezco.
43 quare ergo non custodisti jusjurandum Domini, et præceptum quod præceperam tibi?
43 ¿Por qué pues no guardaste el juramento de Jehová, y el mandamiento que yo te impuse?
44 Dixitque rex ad Semei: Tu nosti omne malum cujus tibi conscium est cor tuum, quod fecisti David patri meo: reddidit Dominus malitiam tuam in caput tuum:
44 Dijo además el rey á Semei: Tú sabes todo el mal, el cual tu corazón bien sabe, que cometiste contra mi padre David; Jehová pues, ha tornado el mal sobre tu cabeza.
45 et rex Salomon benedictus, et thronus David erit stabilis coram Domino usque in sempiternum.
45 Y el rey Salomón será bendito, y el trono de David será firme perpetuamente delante de Jehová.
46 Jussit itaque rex Banaiæ filio Jojadæ, qui egressus, percussit eum, et mortuus est.
46 Entonces el rey mandó á Benaía hijo de Joiada, el cual salió é hirióle; y murió. Y el reino fué confirmado en la mano de Salomón.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Abishag the Shunammite

    Young woman who cared for David

    A very beautiful girl from Shunem found to care for the aged King David and keep him warm, whom Adonijah later asked to marry.

    Cited in the guide: 1 Kings 1:3; 1 Kings 1:15; 1 Kings 2:17

  • Achish

    King of Gath

    Called 'son of Maacah', king of Gath, to whom two of Shimei's slaves ran away.

    Cited in the guide: 1 Kings 2:39; 1 Kings 2:40

  • Adonijah

    Would-be king

    A son of David who tried to claim the throne ahead of Solomon in David's final days.

    Cited in the guide: 2 Samuel 3:4; 1 Kings 1-2

  • Bathsheba

    Wife of David, mother of Solomon

    Wife of David and mother of Solomon, remembered amid both sin and grace.

    Cited in the guide: 2 Samuel 11-12; 1 Kings 1-2; Matthew 1:6

  • David

    King of Israel

    The shepherd who became Israel's greatest king and a man after God's own heart.

    Cited in the guide: 1 Sam. 16 - 1 Kings 2; 2 Sam. 7; 1 Chron. 2:15; Matt. 1:6

  • Gera

    Father of Shimei

    Named as the father of Shimei, the Benjamite from Bahurim who cursed David.

    Cited in the guide: 2 Samuel 16:5; 2 Samuel 19:16; 1 Kings 2:8

  • Ithra

    Husband of Abigail, father of Amasa

    An Ishmaelite who married Abigail, sister of Zeruiah, and was the father of Amasa. 1 Kings 2:5 and 1 Chronicles 2:17 call him Jether.

    Cited in the guide: 2 Samuel 17:25; 1 Kings 2:5; 1 Kings 2:32

  • Solomon

    King of Israel

    David's son who built the temple and became famous for God-given wisdom.

    Cited in the guide: 1 Kings 1-11; 1 Chron. 3:5; Matt. 1:6-7

Cross references (44)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Genesis 47:29; Deuteronomy 31:14; Deuteronomy 31:23; Numbers 27:19; Deuteronomy 3:28
  2. 2 Joshua 1:6–7; Ephesians 6:10; Joshua 23:14; 1 Corinthians 16:13; Deuteronomy 31:23
  3. 3 Deuteronomy 29:9; Proverbs 3:1–4; Deuteronomy 17:18–20; Psalm 119:2; Joshua 1:7–8
  4. 4 2 Kings 20:3; 2 Samuel 7:25; 1 Kings 8:25; Psalm 132:11–12; Matthew 22:37
  5. 5 2 Samuel 3:27; 2 Samuel 20:10; 2 Samuel 18:12; 2 Samuel 18:5; 2 Samuel 18:14
  6. 6 1 Kings 2:9; Isaiah 57:21; Proverbs 28:17; Isaiah 48:22; Ecclesiastes 8:11
  7. 7 2 Samuel 17:27–29; 2 Samuel 9:7; 2 Samuel 19:31–40; 2 Samuel 9:10; 2 Samuel 15:13–15
  8. 8 2 Samuel 16:5–8; Jeremiah 4:2; 1 Kings 2:36–46; 2 Samuel 19:16–23
  9. 9 1 Kings 2:6; Genesis 44:31; Genesis 42:38; Exodus 22:28; Numbers 32:23
  10. 10 Acts 2:29; Acts 13:36; 1 Kings 11:43; 1 Kings 1:21; 1 Chronicles 29:28
  11. 11 2 Samuel 5:4–5; 1 Chronicles 29:26–27
  12. 12 2 Chronicles 1:1; 1 Chronicles 29:23–25; 2 Samuel 7:12–13; Psalm 132:12; 2 Samuel 7:29
  13. 13 1 Kings 1:50–53; 1 Kings 1:5–10; 1 Chronicles 12:17–18; 1 Samuel 16:4–5; 2 Kings 9:18–22
  14. 14 Luke 7:40; 2 Samuel 14:12
  15. 15 1 Chronicles 28:5–7; 1 Chronicles 22:9–10; 1 Kings 1:25; 1 Kings 1:5; Daniel 2:22
  16. 16 Proverbs 30:7; Psalm 132:10
  17. 17 2 Samuel 3:7; 2 Samuel 12:8; 1 Kings 1:2–4
  18. 18 Proverbs 14:15
  19. 19 Psalm 45:9; Leviticus 19:32; Leviticus 19:3; 1 Kings 15:13; Psalm 110:1
  20. 20 John 15:16; Matthew 11:24; Matthew 20:20–21; John 2:3–4; Matthew 18:19
  21. 21 1 Kings 1:3; 2 Samuel 16:21–22
  22. 22 1 Chronicles 3:2; James 4:3; 1 Kings 1:24–25; 2 Samuel 12:8; 1 Kings 1:5–7
  23. 23 Ruth 1:17; Psalm 64:8; Psalm 140:9; 1 Kings 20:10; 2 Samuel 3:35
  24. 24 1 Chronicles 22:10; 2 Samuel 7:11–13; 2 Samuel 7:27; 1 Samuel 25:28; 1 Kings 3:6–7
  25. 25 2 Samuel 8:18; Judges 8:20–21; 1 Kings 2:34; 1 Kings 2:46; 2 Samuel 4:12
  26. 26 Joshua 21:18; 1 Samuel 22:20–23; 1 Samuel 26:16; 2 Samuel 15:24–29; Jeremiah 1:1
  27. 27 1 Samuel 2:27–36; 1 Samuel 3:12–14; Jeremiah 7:12–14; Joshua 18:1; Psalm 78:60
  28. 28 1 Kings 1:7; 1 Kings 1:50; 2 Samuel 18:2; 2 Samuel 17:25; Exodus 27:2
  29. 29 1 Kings 2:25; Exodus 21:14; Ezekiel 9:6; 1 Peter 4:17; 1 Kings 2:46
  30. 31 Deuteronomy 21:8–9; Numbers 35:33; Exodus 21:14; 2 Samuel 3:28; Proverbs 28:17
  31. 32 Judges 9:24; 2 Chronicles 21:13; Psalm 7:16; Judges 9:57; 2 Samuel 20:9–10
  32. 33 2 Samuel 3:28–29; 1 Kings 2:32; Matthew 27:25; Proverbs 25:5; Isaiah 11:1–9
  33. 34 1 Kings 2:25; Matthew 3:1; Joshua 15:61; 1 Kings 2:31; 1 Kings 2:46
  34. 35 1 Kings 2:27; 1 Kings 4:4; 1 Chronicles 29:22; 1 Chronicles 24:3; Psalm 109:8
  35. 36 2 Samuel 16:5–9; 1 Kings 2:8–9; Proverbs 20:26; Proverbs 20:8; 2 Samuel 14:28
  36. 37 2 Samuel 1:16; 2 Samuel 15:23; Joshua 2:19; John 18:1; Leviticus 20:9
  37. 38 1 Kings 20:4; 2 Kings 20:19
  38. 39 1 Samuel 27:2–3; 1 Samuel 21:10
  39. 40 Proverbs 15:27; Luke 12:15; 1 Timothy 6:10
  40. 42 Luke 19:22; Psalm 15:4; Luke 15:22; 1 Kings 2:36–38
  41. 43 Ezekiel 17:18–19; Romans 13:5; 2 Chronicles 30:12; 2 Samuel 21:2; Ecclesiastes 8:2
  42. 44 2 Samuel 16:5–13; Psalm 7:16; 1 Samuel 25:39; Ezekiel 17:19; Proverbs 5:22
  43. 45 Proverbs 25:5; Psalm 21:6; 2 Samuel 7:13; Isaiah 9:6–7; Psalm 72:17
  44. 46 1 Kings 2:12; 2 Chronicles 1:1; Proverbs 29:4; 1 Kings 2:45

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences