Saltar al texto

1 Samuel · Vulgata Clementina

1 Samuel 2 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 [Exultavit cor meum in Domino, et exaltatum est cornu meum in Deo meo; dilatatum est os meum super inimicos meos: quia lætata sum in salutari tuo.
1 Y ANNA oró y dijo: mi corazón se regocija en Jehová, mi cuerno es ensalzado en Jehová; mi boca se ensanchó sobre mis enemigos, por cuanto me alegré en tu salud.
2 Non est sanctus, ut est Dominus, neque enim est alius extra te, et non est fortis sicut Deus noster.
2 No hay santo como Jehová: porque no hay ninguno fuera de ti; y no hay refugio como el Dios nuestro.
3 Nolite multiplicare loqui sublimia gloriantes; recedant vetera de ore vestro: quia Deus scientiarum Dominus est, et ipsi præparantur cogitationes.
3 No multipliquéis hablando grandezas, altanerías; cesen las palabras arrogantes de vuestra boca; porque el Dios de todo saber es Jehová, y á él toca el pesar las acciones.
4 Arcus fortium superatus est, et infirmi accincti sunt robore.
4 Los arcos de los fuertes fueron quebrados, y los flacos se ciñeron de fortaleza.
5 Repleti prius, pro panibus se locaverunt: et famelici saturati sunt, donec sterilis peperit plurimos: et quæ multos habebat filios, infirmata est.
5 Los hartos se alquilaron por pan: y cesaron los hambrientos: hasta parir siete la estéril, y la que tenía muchos hijos enfermó.
6 Dominus mortificat et vivificat; deducit ad inferos et reducit.
6 Jehová mata, y él da vida: él hace descender al sepulcro, y hace subir.
7 Dominus pauperem facit et ditat, humiliat et sublevat.
7 Jehová empobrece, y él enriquece: abate, y ensalza.
8 Suscitat de pulvere egenum, et de stercore elevat pauperem: ut sedeat cum principibus, et solium gloriæ teneat. Domini enim sunt cardines terræ, et posuit super eos orbem.
8 El levanta del polvo al pobre, y al menesteroso ensalza del estiércol, para asentarlo con los príncipes; y hace que tengan por heredad asiento de honra: porque de Jehová son las columnas de la tierra, y él asentó sobre ellas el mundo.
9 Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent: quia non in fortitudine sua roborabitur vir.
9 El guarda los pies de sus santos, mas los impíos perecen en tinieblas; porque nadie será fuerte por [su] fuerza.
10 Dominum formidabunt adversarii ejus: et super ipsos in cælis tonabit. Dominus judicabit fines terræ, et dabit imperium regi suo, et sublimabit cornu christi sui.]
10 Delante de Jehová serán quebrantados sus adversarios, y sobre ellos tronará desde los cielos: Jehová juzgará los términos de la tierra, y dará fortaleza á su Rey, y ensalzará el cuerno de su Mesías.
11 Et abiit Elcana Ramatha, in domum suam: puer autem erat minister in conspectu Domini ante faciem Heli sacerdotis.
11 Y Elcana se volvió á su casa en Ramatha; y el niño ministraba á Jehová delante del sacerdote Eli.
12 Porro filii Heli, filii Belial, nescientes Dominum,
12 Mas los hijos de Eli eran hombres impíos, y no tenían conocimiento de Jehová.
13 neque officium sacerdotum ad populum: sed quicumque immolasset victimam, veniebat puer sacerdotis, dum coquerentur carnes, et habebat fuscinulam tridentem in manu sua,
13 Y la costumbre de los sacerdotes con el pueblo era que, cuando alguno ofrecía sacrificio, venía el criado del sacerdote mientras la carne estaba á cocer, [trayendo] en su mano un garfio de tres ganchos;
14 et mittebat eam in lebetem, vel in caldariam, aut in ollam, sive in cacabum: et omne quod levabat fuscinula, tollebat sacerdos sibi: sic faciebant universo Israëli venientium in Silo.
14 Y hería con él en la caldera, ó en la olla, ó en el caldero, ó en el pote; y todo lo que sacaba el garfio, el sacerdote lo tomaba para si. De esta manera hacían á todo Israelita que venía á Silo.
15 Etiam antequam adolerent adipem, veniebat puer sacerdotis, et dicebat immolanti: Da mihi carnem, ut coquam sacerdoti: non enim accipiam a te carnem coctam, sed crudam.
15 Asimismo, antes de quemar el sebo, venía el criado del sacerdote, y decía al que sacrificaba: Da carne que ase para el sacerdote; porque no tomará de ti carne cocida, sino cruda.
16 Dicebatque illi immolans: Incendatur primum juxta morem hodie adeps, et tolle tibi quantumcumque desiderat anima tua. Qui respondens aiebat ei: Nequaquam: nunc enim dabis, alioquin tollam vi.
16 Y si le respondía el varón, Quemen luego el sebo hoy, y después toma tanta como quisieres; él respondía: No, sino ahora la has de dar: de otra manera yo la tomaré por fuerza.
17 Erat ergo peccatum puerorum grande nimis coram Domino: quia retrahebant homines a sacrificio Domini.
17 Era pues el pecado de los mozos muy grande delante de Jehová; porque los hombres menospreciaban los sacrificios de Jehová.
18 Samuel autem ministrabat ante faciem Domini, puer accinctus ephod lineo.
18 Y el joven Samuel ministraba delante de Jehová, vestido de un ephod de lino.
19 Et tunicam parvam faciebat ei mater sua, quam afferebat statutis diebus, ascendens cum viro suo, ut immolaret hostiam solemnem.
19 Y hacíale su madre una túnica pequeña, y traíasela cada año, cuando subía con su marido á ofrecer el sacrificio acostumbrado.
20 Et benedixit Heli Elcanæ et uxori ejus: dixitque ei: Reddat tibi Dominus semen de muliere hac, pro fœnore quod commodasti Domino. Et abierunt in locum suum.
20 Y Eli bendijo á Elcana y á su mujer, diciendo: Jehová te dé simiente de esta mujer en lugar de esta petición que hizo á Jehová. Y volviéronse á su casa.
21 Visitavit ergo Dominus Annam, et concepit, et peperit tres filios, et duas filias: et magnificatus est puer Samuel apud Dominum.
21 Y visitó Jehová á Anna, y concibió, y parió tres hijos, y dos hijas. Y el joven Samuel crecía delante de Jehová.
22 Heli autem erat senex valde, et audivit omnia quæ faciebant filii sui universo Israëli, et quomodo dormiebant cum mulieribus quæ observabant ad ostium tabernaculi:
22 Eli empero era muy viejo, y oyó todo lo que sus hijos hacían á todo Israel, y como dormían con las mujeres que velaban á la puerta del tabernáculo del testimonio.
23 et dixit eis: Quare facitis res hujuscemodi quas ego audio, res pessimas, ab omni populo?
23 Y díjoles: ¿Por qué hacéis cosas semejantes? Porque yo oigo de todo este pueblo vuestros malos procederes.
24 Nolite, filii mei: non enim est bona fama quam ego audio, ut transgredi faciatis populum Domini.
24 No, hijos míos; porque no es buena fama la que yo oigo: que hacéis pecar al pueblo de Jehová.
25 Si peccaverit vir in virum, placari ei potest Deus: si autem in Dominum peccaverit vir, quis orabit pro eo? Et non audierunt vocem patris sui: quia voluit Dominus occidere eos.
25 Si pecare el hombre contra el hombre, los jueces le juzgarán; mas si alguno pecare contra Jehová, ¿quién rogará por él? Mas ellos no oyeron la voz de su padre, porque Jehová los quería matar.
26 Puer autem Samuel proficiebat atque crescebat, et placebat tam Domino quam hominibus.
26 Y el joven Samuel iba creciendo, y adelantando delante de Dios y delante de los hombres.
27 Venit autem vir Dei ad Heli, et ait ad eum: Hæc dicit Dominus: Numquid non aperte revelatus sum domui patris tui, cum essent in Ægypto in domo Pharaonis?
27 Y vino un varón de Dios á Eli, y díjole: Así ha dicho Jehová: ¿No me manifesté yo claramente á la casa de tu padre, cuando estaban en Egipto en casa de Faraón?
28 Et elegi eum ex omnibus tribubus Israël mihi in sacerdotem, ut ascenderet ad altare meum, et adoleret mihi incensum, et portaret ephod coram me: et dedi domui patris tui omnia de sacrificiis filiorum Israël.
28 Y yo le escogí por mi sacerdote entre todas las tribus de Israel, para que ofreciese sobre mi altar, y quemase perfume, y trajese ephod delante de mí; y dí á la casa de tu padre todas las ofrendas de los hijos de Israel.
29 Quare calce abjecistis victimam meam, et munera mea quæ præcepi ut offerrentur in templo: et magis honorasti filios tuos quam me, ut comederetis primitias omnis sacrificii Israël populi mei?
29 ¿Por qué habéis hollado mis sacrificios y mis presentes, que yo mandé [ofrecer] en el tabernáculo; y has honrado á tus hijos más que á mí, engordándoos de lo principal de todas las ofrendas de mi pueblo Israel?
30 Propterea ait Dominus Deus Israël: Loquens locutus sum, ut domus tua, et domus patris tui, ministraret in conspectu meo usque in sempiternum. Nunc autem dicit Dominus: Absit hoc a me: sed quicumque glorificaverit me, glorificabo eum: qui autem contemnunt me, erunt ignobiles.
30 Por tanto, Jehová el Dios de Israel dice: Yo había dicho que tu casa y la casa de tu padre andarían delante de mí perpetuamente; mas ahora ha dicho Jehová: Nunca yo tal haga, porque yo honraré á los que me honran, y los que me tuvieren en poco, serán viles.
31 Ecce dies veniunt, et præcidam brachium tuum, et brachium domus patris tui, ut non sit senex in domo tua.
31 He aquí vienen días, en que cortaré tu brazo, y el brazo de la casa de tu padre, que no haya viejo en tu casa.
32 Et videbis æmulum tuum in templo, in universis prosperis Israël: et non erit senex in domo tua omnibus diebus.
32 Y verás competidor en el tabernáculo, en todas las cosas en que hiciere bien á Israel; y en ningún tiempo habrá viejo en tu casa.
33 Verumtamen non auferam penitus virum ex te ab altari meo: sed ut deficiant oculi tui, et tabescat anima tua: et pars magna domus tuæ morietur cum ad virilem ætatem venerit.
33 Y no te cortaré [del todo] varón de mi altar, para hacerte marchitar tus ojos, y henchir tu ánimo de dolor; mas toda la cría de tu casa morirá en la edad varonil.
34 Hoc autem erit tibi signum, quod venturum est duobus filiis tuis, Ophni et Phinees: in die uno morientur ambo.
34 Y te será por señal esto que acontecerá á tus dos hijos, Ophni y Phinees: ambos morirán en un día.
35 Et suscitabo mihi sacerdotem fidelem, qui juxta cor meum et animam meam faciet: et ædificabo ei domum fidelem, et ambulabit coram christo meo cunctis diebus.
35 Y yo me suscitaré un sacerdote fiel, que haga conforme á mi corazón y á mi alma; y yo le edificaré casa firme, y andará delante de mi ungido todos los días.
36 Futurum est autem, ut quicumque remanserit in domo tua, veniat ut oretur pro eo, et offerat nummum argenteum, et tortam panis, dicatque: Dimitte me, obsecro, ad unam partem sacerdotalem, ut comedam buccellam panis.
36 Y será que el que hubiere quedado en tu casa, vendrá á postrársele por un dinero de plata y un bocado de pan, diciéndole: Ruégote que me constituyas en algún ministerio, para que coma un bocado de pan.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Eli

    Priest and judge at Shiloh

    The priest at Shiloh who judged Israel forty years, blessed Hannah, took in the boy Samuel, failed to restrain his wicked sons, and died at ninety-eight when he heard the ark of…

    Citado en la guía: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 1:9; 1 Samuel 2:22

  • Hophni

    Wicked son of Eli

    A priest at Shiloh and son of Eli, who treated the LORD's offering with contempt and died the same day as his brother Phinehas when the ark of God was captured.

    Citado en la guía: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 2:34; 1 Samuel 4:4

  • Phinehas

    Wicked son of Eli

    A priest at Shiloh and son of Eli, who died on the day the ark of God was captured; his wife died in childbirth after naming their son Ichabod.

    Citado en la guía: 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 2:34; 1 Samuel 4:4

Referencias cruzadas (36)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Lucas 1:46–56; Salmo 13:5; Isaías 12:2–3; Filipenses 4:6; Salmo 92:10
  2. 2 2 Samuel 22:32; Isaías 44:6; Salmo 86:8; Éxodo 15:11; Salmo 89:8
  3. 3 1 Reyes 8:39; Proverbios 8:13; Proverbios 24:12; Judas 15–16; Hebreos 4:12
  4. 4 Salmo 76:3; Salmo 37:15; Filipenses 4:13; Salmo 46:9; Hebreos 11:34
  5. 5 Salmo 113:9; Jeremías 15:9; Lucas 1:53; Salmo 34:10; Isaías 54:1
  6. 6 Deuteronomio 32:39; Isaías 26:19; Jonás 2:2–6; 2 Reyes 5:7; Job 5:18
  7. 7 Salmo 75:7; Job 5:11; Deuteronomio 8:17–18; Job 1:21; Santiago 4:10
  8. 8 Salmo 113:7–8; Santiago 2:5; Daniel 2:48; Daniel 6:3; 1 Samuel 15:17
  9. 9 Salmo 91:11–12; Salmo 121:3; Salmo 33:16–17; 1 Pedro 1:5; Job 5:24
  10. 10 Salmo 2:9; Salmo 89:24; Salmo 18:13–14; Salmo 96:13; Éxodo 15:6
  11. 11 1 Samuel 2:18; 1 Samuel 3:1; 1 Samuel 1:28; 1 Samuel 1:19; 1 Samuel 3:15
  12. 12 Romanos 1:28–30; Jeremías 2:8; Romanos 1:21; Jueces 2:10; 2 Corintios 6:15
  13. 13 Levítico 7:29–34
  14. 14 Éxodo 29:27–28; 1 Samuel 2:29; Isaías 56:11; 2 Pedro 2:13–15; Malaquías 1:10
  15. 15 Levítico 3:16; Romanos 16:18; Levítico 3:3–5; Filipenses 3:19; Judas 12
  16. 16 Levítico 7:23–25; Levítico 3:16; 1 Pedro 5:2–3; Jueces 18:25; Nehemías 5:15
  17. 17 Malaquías 2:7–9; Génesis 13:13; Malaquías 2:13; Génesis 6:11; 2 Reyes 21:6
  18. 18 Éxodo 28:4; 1 Samuel 3:1; 1 Samuel 2:11; 2 Samuel 6:14; 1 Samuel 22:18
  19. 19 1 Samuel 1:3; 1 Samuel 1:21; Éxodo 23:14
  20. 20 1 Samuel 1:27–28; Lucas 2:34; Rut 4:11; Génesis 27:27–29; Rut 2:12
  21. 21 Lucas 2:40; Génesis 21:1; 1 Samuel 3:19; 1 Samuel 2:26; Jueces 13:24
  22. 22 Éxodo 38:8; Jeremías 7:9–10; 1 Samuel 2:13–17; Oseas 4:9–11; Ezequiel 22:26
  23. 23 Isaías 3:9; Jeremías 3:3; Hechos 9:4; Jeremías 8:12; Hechos 14:15
  24. 24 1 Reyes 15:30; 2 Corintios 6:8; Hechos 6:3; 1 Timoteo 3:7; Mateo 18:7
  25. 25 Josué 11:20; Números 15:30; Hebreos 10:26; 1 Samuel 3:14; 1 Timoteo 2:5
  26. 26 Lucas 2:52; Lucas 2:40; Hechos 2:47; Lucas 1:80; 1 Samuel 2:21
  27. 27 Jueces 13:6; 1 Reyes 13:1; Deuteronomio 33:1; Éxodo 4:14–16; Éxodo 4:27
  28. 28 Éxodo 28:1; Levítico 8:7–8; Números 18:19; Levítico 2:3; Levítico 7:34–35
  29. 29 Mateo 10:37; Deuteronomio 32:15; 1 Samuel 2:13–17; Malaquías 1:12–13; Lucas 14:26
  30. 30 Juan 12:26; Jeremías 18:9–10; Proverbios 3:9–10; Malaquías 1:6; Salmo 91:14
  31. 31 1 Samuel 22:17–20; 1 Reyes 2:26–27; 1 Samuel 4:11–20; 1 Samuel 14:3; 1 Samuel 4:2
  32. 32 Zacarías 8:4; 1 Samuel 4:11; Salmo 78:59–64; 1 Reyes 2:26–27; 1 Samuel 4:22
  33. 33 1 Reyes 2:26–27; 1 Samuel 22:21–23; 1 Reyes 1:19; 1 Reyes 1:7; Mateo 2:16–18
  34. 34 1 Samuel 4:11; 1 Reyes 13:3; 1 Samuel 4:17; 1 Samuel 3:12; 1 Reyes 14:12
  35. 35 2 Samuel 7:27; 2 Samuel 7:11; 1 Reyes 11:38; 1 Samuel 25:28; Salmo 18:50
  36. 36 1 Reyes 2:27; Ezequiel 44:10–12; Malaquías 1:13; 1 Samuel 2:29–30

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 2:1–10 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVII, Chapter 4)

    The Lord hath ascended into the heavens, and hath thundered: He shall judge the ends of the earth, for He is righteous: and He giveth strength to our kings, and shall exalt the horn of His Christ." Do you say that these are the words of a single weak woman giving thanks for the birth of a son?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  2. Cita 2:30 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XXIX)

    "For them that glorify me," saith He, "I will glorify; and they that despise me, shall be lightly esteemed." Let us, I say, do all things unto His glory; that we may attain unto that blessed portion, unto which God grant we may all attain, by the grace and love towards man of our Lord Jesus Christ, to whom be …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  3. Cita 2:6 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture VI)

    If thou findest fault with Him who saith, The Lord killeth, and maketh alive, why dost thou honour Peter, who raised up Tabitha, but struck Sapphira dead?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  4. Cita 2:5 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily LXI)

    For even as ten thousand times signifies often, so here too. For by saying, "The barren hath borne seven," the Scripture means many.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)