Genesis · Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Genesis 41 Modern Greek Bible: Vamvas (1850)
Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings
Notes on this text (2)
- The Old Testament is translated from the Hebrew, not from the Septuagint read in the Orthodox Church; there are no deuterocanonical books.
- Katharevousa (learned 19th-century Greek), as in the CrossWire module (text from theword.gr).
1 Και μετά παρέλευσιν δύο ετών ο Φαραώ είδεν ενύπνιον· και ιδού, ίστατο πλησίον του ποταμού.
1 At the end of two full years, Pharaoh dreamed, and behold, he stood by the river.
2 και ιδού, επτά δαμάλια εύμορφα και παχύσαρκα ανέβαινον εκ του ποταμού και εβόσκοντο εις το λιβάδιον.
2 Behold, seven cattle came up out of the river. They were sleek and fat, and they fed in the marsh grass.
3 και ιδού, άλλα επτά δαμάλια ανέβαινον μετ' εκείνα εκ του ποταμού, άσχημα και λεπτόσαρκα, και ίσταντο πλησίον των άλλων δαμαλίων επί το χείλος του ποταμού·
3 Behold, seven other cattle came up after them out of the river, ugly and thin, and stood by the other cattle on the brink of the river.
4 και τα δαμάλια τα άσχημα και λεπτόσαρκα κατέφαγον τα επτά δαμάλια τα εύμορφα και παχύσαρκα. Τότε εξύπνησεν ο Φαραώ.
4 The ugly and thin cattle ate up the seven sleek and fat cattle. So Pharaoh awoke.
5 Και αποκοιμηθείς ενυπνιάσθη δευτέραν φοράν· και ιδού, επτά αστάχυα παχέα και καλά ανέβαινον εκ του αυτού κορμού·
5 He slept and dreamed a second time; and behold, seven heads of grain came up on one stalk, healthy and good.
6 και ιδού, άλλα επτά αστάχυα λεπτά και κεκαυμένα υπό του ανατολικού ανέμου ανεφύοντο μετ' εκείνα·
6 Behold, seven heads of grain, thin and blasted with the east wind, sprung up after them.
7 και τα αστάχυα τα λεπτά κατέπιον τα επτά αστάχυα τα παχέα και μεστά. Και εξύπνησεν ο Φαραώ και ιδού, ήτο όνειρον.
7 The thin heads of grain swallowed up the seven healthy and full ears. Pharaoh awoke, and behold, it was a dream.
8 Και το πρωΐ το πνεύμα αυτού ήτο τεταραγμένον· και αποστείλας εκάλεσε πάντας τους μάγους της Αιγύπτου και πάντας τους σοφούς αυτής· και διηγήθη προς αυτούς ο Φαραώ τα ενύπνια αυτού· αλλά δεν ήτο ουδείς όστις να εξηγήση αυτά προς τον Φαραώ.
8 In the morning, his spirit was troubled, and he sent and called for all of Egypt’s magicians and wise men. Pharaoh told them his dreams, but there was no one who could interpret them to Pharaoh.
9 Τότε ο αρχιοινοχόος ελάλησε προς τον Φαραώ λέγων, την αμαρτίαν μου ενθυμούμαι σήμερον·
9 Then the chief cup bearer spoke to Pharaoh, saying, “I remember my faults today.
10 ο Φαραώ είχεν οργισθή εναντίον των δούλων αυτού και με έβαλεν εις φυλακήν εν τω οίκω του άρχοντος των σωματοφυλάκων, εμέ και τον αρχισιτοποιόν·
10 Pharaoh was angry with his servants, and put me in custody in the house of the captain of the guard, with the chief baker.
11 και είδομεν ενύπνιον κατά την αυτήν νύκτα, εγώ και εκείνος· ενυπνιάσθημεν έκαστος κατά την εξήγησιν του ενυπνίου αυτού·
11 We dreamed a dream in one night, he and I. Each man dreamed according to the interpretation of his dream.
12 και ήτο εκεί μεθ' ημών νέος τις Εβραίος, δούλος του άρχοντος των σωματοφυλάκων· και διηγήθημεν προς αυτόν και εξήγησεν εις ημάς τα ενύπνια ημών· εις έκαστον κατά το ενύπνιον αυτού έκαμε την εξήγησιν·
12 There was with us there a young man, a Hebrew, servant to the captain of the guard, and we told him, and he interpreted to us our dreams. He interpreted to each man according to his dream.
13 και καθώς εξήγησεν εις ημάς, ούτω και συνέβη· εμέ μεν αποκατέστησεν εις το υπούργημά μου, εκείνον δε εκρέμασε.
13 As he interpreted to us, so it was. He restored me to my office, and he hanged him.”
14 Τότε αποστείλας ο Φαραώ, εκάλεσε τον Ιωσήφ, και εξήγαγον αυτόν μετά σπουδής εκ της φυλακής· και εξυρίσθη και ήλλαξε την στολήν αυτού και ήλθε προς τον Φαραώ.
14 Then Pharaoh sent and called Joseph, and they brought him hastily out of the dungeon. He shaved himself, changed his clothing, and came in to Pharaoh.
15 Και είπεν ο Φαραώ προς τον Ιωσήφ, Είδον ενύπνιον, και δεν είναι ουδείς όστις να εξηγήση αυτό· και εγώ ήκουσα περί σου να λέγωσιν ότι εννοείς τα όνειρα ώστε να εξηγής αυτά.
15 Pharaoh said to Joseph, “I have dreamed a dream, and there is no one who can interpret it. I have heard it said of you, that when you hear a dream you can interpret it.”
16 Και απεκρίθη ο Ιωσήφ προς τον Φαραώ λέγων, Ουχί εγώ· ο Θεός θέλει δώσει εις τον Φαραώ σωτήριον απόκρισιν.
16 Joseph answered Pharaoh, saying, “It isn’t in me. God will give Pharaoh an answer of peace.”
17 Και είπεν ο Φαραώ προς τον Ιωσήφ, Εις το όνειρόν μου, ιδού, ιστάμην επί το χείλος του ποταμού·
17 Pharaoh spoke to Joseph, “In my dream, behold, I stood on the brink of the river;
18 και ιδού, επτά δαμάλια παχύσαρκα και εύμορφα ανέβαινον εκ του ποταμού και εβόσκοντο εις το λιβάδιον·
18 and behold, seven fat and sleek cattle came up out of the river. They fed in the marsh grass;
19 και ιδού, άλλα επτά δαμάλια ανέβαινον κατόπιν εκείνων αδύνατα και πολύ άσχημα και λεπτόσαρκα, οποία δεν είδον ποτέ ασχημότερα καθ' όλην την γην της Αιγύπτου·
19 and behold, seven other cattle came up after them, poor and very ugly and thin, such as I never saw in all the land of Egypt for ugliness.
20 και τα δαμάλια τα λεπτά και άσχημα κατέφαγον τα πρώτα επτά δαμάλια τα παχέα·
20 The thin and ugly cattle ate up the first seven fat cattle;
21 και αφού εισήλθον εις τας κοιλίας αυτών, δεν διεκρίνετο ότι εισήλθον εις τας κοιλίας αυτών, αλλ' η θεωρία αυτών ήτο άσχημος καθώς και πρότερον· τότε εξύπνησα.
21 and when they had eaten them up, it couldn’t be known that they had eaten them, but they were still ugly, as at the beginning. So I awoke.
22 Έπειτα είδον εις το όνειρόν μου και ιδού, επτά αστάχυα ανέβαινον εκ του αυτού κορμού μεστά και καλά·
22 I saw in my dream, and behold, seven heads of grain came up on one stalk, full and good;
23 και ιδού, άλλα επτά αστάχυα ξηρά, λεπτά, κεκαυμένα υπό του ανατολικού ανέμου, ανεφύοντο κατόπιν αυτών·
23 and behold, seven heads of grain, withered, thin, and blasted with the east wind, sprung up after them.
24 και τα αστάχυα τα λεπτά κατέπιον τα επτά αστάχυα τα καλά· και είπον ταύτα προς τους μάγους, αλλά δεν ήτο ουδείς όστις να μοι εξηγήση αυτά.
24 The thin heads of grain swallowed up the seven good heads of grain. I told it to the magicians, but there was no one who could explain it to me.”
25 Και είπεν ο Ιωσήφ προς τον Φαραώ, Το ενύπνιον του Φαραώ εν είναι· ο Θεός εφανέρωσεν εις τον Φαραώ όσα μέλλει να κάμη.
25 Joseph said to Pharaoh, “The dream of Pharaoh is one. What God is about to do he has declared to Pharaoh.
26 Τα επτά δαμάλια τα καλά είναι επτά έτη· και τα επτά αστάχυα τα καλά είναι επτά έτη· το ενύπνιον εν είναι.
26 The seven good cattle are seven years; and the seven good heads of grain are seven years. The dream is one.
27 Και τα επτά δαμάλια τα λεπτά και άσχημα, τα οποία ανέβαινον κατόπιν αυτών, είναι επτά έτη· και τα επτά αστάχυα τα άμεστα, τα κεκαυμένα υπό του ανατολικού ανέμου, θέλουσιν είσθαι επτά έτη πείνης.
27 The seven thin and ugly cattle that came up after them are seven years, and also the seven empty heads of grain blasted with the east wind; they will be seven years of famine.
28 Τούτο είναι το πράγμα το οποίον είπα προς τον Φαραώ· ο Θεός εφανέρωσεν εις τον Φαραώ όσα μέλλει να κάμη.
28 That is the thing which I have spoken to Pharaoh. God has shown Pharaoh what he is about to do.
29 Ιδού, έρχονται επτά έτη μεγάλης αφθονίας καθ' όλην την γην της Αιγύπτου·
29 Behold, seven years of great plenty throughout all the land of Egypt are coming.
30 και θέλουσιν επέλθει μετά ταύτα επτά έτη πείνης· και όλη η αφθονία θέλει λησμονηθή εν τη γη της Αιγύπτου και η πείνα θέλει καταφθείρει την γήν·
30 Seven years of famine will arise after them, and all the plenty will be forgotten in the land of Egypt. The famine will consume the land,
31 και δεν θέλει γνωρισθή η αφθονία επί της γης εξ αιτίας εκείνης της πείνης, ήτις μέλλει να ακολουθήση· διότι θέλει είσθαι βαρεία σφόδρα.
31 and the plenty will not be known in the land by reason of that famine which follows; for it will be very grievous.
32 Το δε ότι εδευτερώθη το ενύπνιον εις τον Φαραώ δις, φανερόνει ότι το πράγμα είναι αποφασισμένον παρά του Θεού και ότι ο Θεός θέλει ταχύνει να εκτελέση αυτό.
32 The dream was doubled to Pharaoh, because the thing is established by God, and God will shortly bring it to pass.
33 Τώρα λοιπόν ας προβλέψη ο Φαραώ άνθρωπον συνετόν και φρόνιμον και ας καταστήση αυτόν επί της γης της Αιγύπτου·
33 “Now therefore let Pharaoh look for a discreet and wise man, and set him over the land of Egypt.
34 ας κάμη ο Φαραώ και ας διορίση επιστάτας επί της γής· και ας λαμβάνη το πέμπτον από της γης Αιγύπτου εις τα επτά έτη της αφθονίας·
34 Let Pharaoh do this, and let him appoint overseers over the land, and take up the fifth part of the land of Egypt’s produce in the seven plenteous years.
35 και ας συνάξωσι πάσας τας τροφάς τούτων των ερχομένων καλών ετών, και ας αποταμιεύσωσι σίτον υπό την χείρα του Φαραώ διά τροφάς εις τας πόλεις, και ας φυλάττωσιν αυτόν·
35 Let them gather all the food of these good years that come, and store grain under the hand of Pharaoh for food in the cities, and let them keep it.
36 και αι τροφαί θέλουσι μένει πεφυλαγμέναι διά την γην εις τα επτά έτη της πείνης, τα οποία θέλουσιν ακολουθήσει εν τη γη της Αιγύπτου, διά να μη απολεσθή ο τόπος υπό της πείνης.
36 The food will be to supply the land against the seven years of famine, which will be in the land of Egypt; so that the land will not perish through the famine.”
37 Και ήρεσεν ο λόγος εις τον Φαραώ και εις πάντας τους δούλους αυτού.
37 The thing was good in the eyes of Pharaoh, and in the eyes of all his servants.
38 Και είπεν ο Φαραώ προς τους δούλους αυτού, Δυνάμεθα να εύρωμεν καθώς τούτον, άνθρωπον εις τον οποίον υπάρχει το πνεύμα του Θεού;
38 Pharaoh said to his servants, “Can we find such a one as this, a man in whom is the Spirit of God?”
39 Και είπεν ο Φαραώ προς τον Ιωσήφ, Επειδή ο Θεός έδειξεν εις σε πάντα ταύτα, δεν είναι ουδείς τόσον συνετός και φρόνιμος όσον συ.
39 Pharaoh said to Joseph, “Because God has shown you all of this, there is no one so discreet and wise as you.
40 Συ θέλεις είσθαι επί του οίκου μου και εις τον λόγον του στόματός σου θέλει υπακούει πας ο λαός μου· μόνον κατά τον θρόνον θέλω είσθαι ανώτερός σου.
40 You shall be over my house. All my people will be ruled according to your word. Only in the throne I will be greater than you.”
41 Και είπεν ο Φαραώ προς τον Ιωσήφ, Ιδού, σε κατέστησα εφ' όλης της γης Αιγύπτου.
41 Pharaoh said to Joseph, “Behold, I have set you over all the land of Egypt.”
42 Και εκβαλών ο Φαραώ το δακτυλίδιον αυτού εκ της χειρός αυτού, έβαλεν αυτό εις την χείρα του Ιωσήφ και ενέδυσεν αυτόν ιμάτια βύσσινα, και περιέβαλε χρυσούν περιδέρραιον περί τον τράχηλον αυτού.
42 Pharaoh took off his signet ring from his hand, and put it on Joseph’s hand, and arrayed him in robes of fine linen, and put a gold chain about his neck.
43 Και ανεβίβασεν αυτόν επί την άμαξαν αυτού την δευτέραν· και εκήρυττον έμπροσθεν αυτού, Γονατίσατε· και κατέστησεν αυτόν εφ' όλης της γης Αιγύπτου.
43 He made him ride in the second chariot which he had. They cried before him, “Bow the knee!” He set him over all the land of Egypt.
44 Και είπεν ο Φαραώ προς τον Ιωσήφ, Εγώ είμαι ο Φαραώ, και χωρίς σου ουδείς θέλει σηκώσει την χείρα αυτού ή τον πόδα αυτού καθ' όλην την γην της Αιγύπτου.
44 Pharaoh said to Joseph, “I am Pharaoh. Without you, no man shall lift up his hand or his foot in all the land of Egypt.”
45 Και ωνόμασεν ο Φαραώ τον Ιωσήφ αφνάθ-πανεάχ· και έδωκεν εις αυτόν διά γυναίκα Ασενέθ, την θυγατέρα του Ποτιφερά ιερέως της Ων. Και εξήλθεν ο Ιωσήφ εις την γην της Αιγύπτου.
45 Pharaoh called Joseph’s name Zaphenath-Paneah. He gave him Asenath, the daughter of Potiphera priest of On as a wife. Joseph went out over the land of Egypt.
46 Ήτο δε ο Ιωσήφ τριάκοντα ετών, ότε παρεστάθη έμπροσθεν του Φαραώ βασιλέως της Αιγύπτου· και εξήλθεν ο Ιωσήφ απ' έμπροσθεν του Φαραώ, και διήλθεν όλην την γην της Αιγύπτου.
46 Joseph was thirty years old when he stood before Pharaoh king of Egypt. Joseph went out from the presence of Pharaoh, and went throughout all the land of Egypt.
47 Και εκαρποφόρησεν η γη πλουσιοπαρόχως εις τα επτά έτη της αφθονίας·
47 In the seven plenteous years the earth produced abundantly.
48 και συνήγαγε πάσας τας τροφάς των επτά ετών των γενομένων εν τη γη της Αιγύπτου· και εναπέθεσε τας τροφάς εν ταις πόλεσι· τας τροφάς των αγρών των πέριξ εκάστης πόλεως έθεσεν εν αυτή.
48 He gathered up all the food of the seven years which were in the land of Egypt, and laid up the food in the cities. He stored food in each city from the fields around that city.
49 Και συνήγαγεν ο Ιωσήφ σίτον ως την άμμον της θαλάσσης πολύν σφόδρα, ώστε έπαυσε να μετρή αυτόν· διότι ήτο αμέτρητος.
49 Joseph laid up grain as the sand of the sea, very much, until he stopped counting, for it was without number.
50 Εγεννήθησαν δε δύο υιοί εις τον Ιωσήφ, πριν έλθωσι τα έτη της πείνης· τους οποίους εγέννησεν εις αυτόν Ασενέθ, η θυγάτηρ του Ποτιφερά ιερέως της Ων.
50 To Joseph were born two sons before the year of famine came, whom Asenath, the daughter of Potiphera priest of On, bore to him.
51 Και εκάλεσεν ο Ιωσήφ το όνομα του πρωτοτόκου Μανασσή· διότι είπεν, Ο Θεός με έκαμε να λησμονήσω πάντας τους πόνους μου και πάντα τον οίκον του πατρός μου.
51 Joseph called the name of the firstborn Manasseh, “For”, he said, “God has made me forget all my toil, and all my father’s house.”
52 Το δε όνομα του δευτέρου εκάλεσεν Εφραΐμ· διότι είπεν, Ο Θεός με ηύξησεν εν τη γη της θλίψεώς μου.
52 The name of the second, he called Ephraim: “For God has made me fruitful in the land of my affliction.”
53 Και παρήλθον τα επτά έτη της αφθονίας, της γενομένης εν τη γη της Αιγύπτου.
53 The seven years of plenty, that were in the land of Egypt, came to an end.
54 Και ήρχισαν να έρχωνται τα επτά έτη της πείνης, καθώς είπεν ο Ιωσήφ· και έγεινεν η πείνα εις πάντας τους τόπους· καθ' όλην όμως την γην της Αιγύπτου ήτο άρτος.
54 The seven years of famine began to come, just as Joseph had said. There was famine in all lands, but in all the land of Egypt there was bread.
55 Και ότε επείνασε πάσα η γη της Αιγύπτου, εβόησεν ο λαός προς τον Φαραώ διά άρτον. Και είπεν ο Φαραώ προς πάντας τους Αιγυπτίους, Υπάγετε προς τον Ιωσήφ· ό,τι σας είπη, κάμετε.
55 When all the land of Egypt was famished, the people cried to Pharaoh for bread, and Pharaoh said to all the Egyptians, “Go to Joseph. What he says to you, do.”
56 Και ήτο η πείνα επί παν το πρόσωπον της γης. Ήνοιξε δε ο Ιωσήφ πάσας τας αποθήκας και επώλει σίτον εις τους Αιγυπτίους· και η πείνα επεβάρυνεν επί την γην της Αιγύπτου.
56 The famine was over all the surface of the earth. Joseph opened all the store houses, and sold to the Egyptians. The famine was severe in the land of Egypt.
57 Και πάντες οι τόποι ήρχοντο εις την Αίγυπτον προς τον Ιωσήφ διά να αγοράζωσι σίτον· διότι η πείνα επεβάρυνεν επί πάσαν την γην.
57 All countries came into Egypt, to Joseph, to buy grain, because the famine was severe in all the earth.
People & places in this chapter
From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.
People
Asenath
The Egyptian wife given to Joseph, mother of Ephraim and Manasseh.
Cited in the guide: Genesis 41:45-52; Genesis 46:20
Ephraim
Joseph's younger son, given the greater blessing by Jacob.
Cited in the guide: Genesis 41:52; 48
Joseph
Betrayed and enslaved, he rose to rule Egypt and saved his family from famine.
Cited in the guide: Genesis 37; 39–50
Manasseh
Joseph's elder son, whose descendants formed a tribe on both sides of the Jordan.
Cited in the guide: Genesis 41:51; 48
Potiphera
Priest of On whose daughter Asenath Pharaoh gave to Joseph as his wife.
Cited in the guide: Genesis 41:45; Genesis 41:50; Genesis 46:20
Cross references (53)
Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.
- 1 Genesis 20:3; Genesis 29:14; Ezekiel 29:3; Esther 6:1; Isaiah 19:5
- 2 Isaiah 19:6
- 3 Genesis 41:20–21; Genesis 41:4
- 4 1 Kings 3:15
- 5 Deuteronomy 32:14
- 6 Hosea 13:15; Ezekiel 19:12; Ezekiel 17:10
- 7 Genesis 20:3; Genesis 37:5
- 8 Daniel 4:7; Exodus 7:22; Matthew 2:1; Exodus 7:11; Isaiah 29:14
- 9 Genesis 40:14; Genesis 40:23; Genesis 40:1–3
- 10 Genesis 39:20; Genesis 40:2–3; Genesis 37:36
- 11 Genesis 40:5–8
- 12 Genesis 37:36; Genesis 40:12–19; Genesis 39:20; Genesis 39:1
- 13 Ezekiel 43:3; Jeremiah 1:10; Genesis 40:12; Genesis 40:20–22
- 14 Daniel 2:25; Psalm 113:7–8; Psalm 105:19–22; 1 Samuel 2:7–8; Isaiah 61:3
- 15 Daniel 5:16; Daniel 5:12; Psalm 25:14; Genesis 41:9–13
- 16 2 Corinthians 3:5; Genesis 40:8; Daniel 2:47; Acts 3:12; Numbers 12:6
- 18 Jeremiah 24:1–3; Jeremiah 24:5; Jeremiah 24:8
- 21 Revelation 10:9–10; Ezekiel 3:3; Isaiah 9:20; Psalm 37:19
- 23 2 Kings 19:26; Psalm 129:6–7; Hosea 9:16; Hosea 13:15; Genesis 41:6
- 24 Daniel 4:7; Genesis 41:8; Exodus 8:19
- 25 Daniel 2:45; Revelation 4:1; Daniel 2:28–29; Matthew 24:40; Daniel 2:47
- 26 Genesis 41:2; Genesis 41:47; Exodus 12:11; Genesis 41:5; Genesis 41:29
- 27 2 Kings 8:1; 2 Samuel 24:19
- 28 Genesis 41:25; Genesis 41:16
- 29 Genesis 41:46–47; Genesis 41:26; Genesis 41:49
- 30 Genesis 47:13; Genesis 41:54; James 5:17; Psalm 105:16; 1 Kings 17:1
- 31 Isaiah 24:20; 1 Samuel 5:6
- 32 Numbers 23:19; Isaiah 46:10–11; Isaiah 14:24–27; 2 Corinthians 13:1; Matthew 24:35
- 33 Genesis 41:39; Acts 6:3; Daniel 4:27; Deuteronomy 1:13; Exodus 18:19–22
- 34 Proverbs 6:6–8; Numbers 31:14; Job 5:20; Nehemiah 11:9; Proverbs 22:3
- 35 Genesis 41:48–49; Genesis 45:6–7; Genesis 41:56; Exodus 4:13
- 36 Genesis 47:13–25
- 37 Acts 7:10; Proverbs 25:11; Psalm 105:19; 1 Kings 21:2; Joshua 22:30
- 38 Job 32:8; Daniel 5:14; Numbers 27:18; Daniel 5:11; Daniel 4:18
- 39 Genesis 41:28; Genesis 41:33; Genesis 41:25; Genesis 41:16
- 40 Proverbs 22:29; Acts 7:10; Psalm 105:21–22; Daniel 5:29; Genesis 45:8–9
- 41 Matthew 28:18; Philippians 2:9–11; Genesis 42:6; Daniel 6:3; Daniel 4:2–3
- 42 Daniel 5:7; Daniel 5:29; Esther 3:10; Esther 8:2; Daniel 5:16
- 43 Genesis 45:8; Acts 7:10; Genesis 45:26; Genesis 42:33; Philippians 2:10
- 44 Psalm 105:22; Exodus 11:7
- 45 Genesis 46:20; Ezekiel 30:17; Exodus 2:16; Acts 11:28; Luke 2:1
- 46 Daniel 1:19; 1 Kings 12:6; 2 Samuel 5:4; 1 Samuel 16:21; Genesis 37:2
- 47 Genesis 26:12; Psalm 72:16
- 48 Genesis 41:34–36; Genesis 47:21
- 49 Psalm 78:27; 1 Samuel 13:5; Genesis 22:17; Judges 7:12; Judges 6:5
- 50 Genesis 48:5; Genesis 46:20; Genesis 41:45; 2 Samuel 8:18
- 51 Psalm 30:5; Proverbs 31:7; Psalm 30:11; Genesis 41:30; Deuteronomy 33:17
- 52 Genesis 49:22; Genesis 50:23; Genesis 17:6; Isaiah 40:1–2; Psalm 105:17–18
- 53 Psalm 73:20; Luke 16:25; Genesis 41:29–31
- 54 Acts 7:11; Psalm 105:16; Genesis 45:11; Genesis 41:30; Genesis 41:6–7
- 55 Matthew 17:5; Jeremiah 14:1–6; Matthew 3:17; Philippians 4:19; Genesis 41:40–41
- 56 Genesis 42:6; Acts 17:26; Genesis 47:14–24; Isaiah 23:17; Zechariah 5:3
- 57 Genesis 41:56; Genesis 41:54; Genesis 42:1; Genesis 42:5; Deuteronomy 9:28
Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences
What the Fathers said
Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).
How these were chosen
“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).
He also came down upon all righteous men and Prophets; Enos, I mean, and Enoch, and Noah, and the rest; upon Abraham, Isaac, and Jacob; for as regards Joseph, even Pharaoh perceived that he had the Spirit of God within him.
Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)