Saltar al texto

1 Reyes · Vulgata Clementina

1 Reyes 11 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público
VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Rex autem Salomon adamavit mulieres alienigenas multas, filiam quoque Pharaonis, et Moabitidas, et Ammonitidas, Idumæas, et Sidonias, et Hethæas:
1 EMPERO el rey Salomón amó, á más de la hija de Faraón, muchas mujeres extranjeras: á las de Moab, á las de Ammón, á las de Idumea, á las de Sidón, y á las Hetheas;
2 de gentibus super quibus dixit Dominus filiis Israël: Non ingrediemini ad eas, neque de illis ingredientur ad vestras: certissime enim avertent corda vestra ut sequamini deos earum. His itaque copulatus est Salomon ardentissimo amore.
2 Gentes de las cuales Jehová había dicho á los hijos de Israel: No entraréis á ellas, ni ellas entrarán á vosotros; porque ciertamente harán inclinar vuestros corazones tras sus dioses. A éstas pues se juntó Salomón con amor.
3 Fueruntque ei uxores quasi reginæ septingentæ, et concubinæ trecentæ: et averterunt mulieres cor ejus.
3 Y tuvo setecientas mujeres reinas, y trescientas concubinas; y sus mujeres torcieron su corazón.
4 Cumque jam esset senex, depravatum est cor ejus per mulieres, ut sequeretur deos alienos: nec erat cor ejus perfectum cum Domino Deo suo, sicut cor David patris ejus.
4 Y ya que Salomón era viejo, sus mujeres inclinaron su corazón tras dioses ajenos; y su corazón no era perfecto con Jehová su Dios, como el corazón de su padre David.
5 Sed colebat Salomon Astarthen deam Sidoniorum, et Moloch idolum Ammonitarum.
5 Porque Salomón siguió á Astaroth, diosa de los Sidonios, y á Milcom, abominación de los Ammonitas.
6 Fecitque Salomon quod non placuerat coram Domino, et non adimplevit ut sequeretur Dominum sicut David pater ejus.
6 E hizo Salomón lo malo en los ojos de Jehová, y no fué cumplidamente tras Jehová como David su padre.
7 Tunc ædificavit Salomon fanum Chamos idolo Moab in monte qui est contra Jerusalem, et Moloch idolo filiorum Ammon.
7 Entonces edificó Salomón un alto á Chêmos, abominación de Moab, en el monte que está enfrente de Jerusalem; y á Moloch, abominación de los hijos de Ammón.
8 Atque in hunc modum fecit universis uxoribus suis alienigenis, quæ adolebant thura, et immolabant diis suis.
8 Y así hizo para todas sus mujeres extranjeras, las cuales quemaban perfumes, y sacrificaban á sus dioses.
9 Igitur iratus est Dominus Salomoni, quod aversa esset mens ejus a Domino Deo Israël, qui apparuerat ei secundo,
9 Y enojóse Jehová contra Salomón, por cuanto estaba su corazón desviado de Jehová Dios de Israel, que le había aparecido dos veces,
10 et præceperat de verbo hoc ne sequeretur deos alienos: et non custodivit quæ mandavit ei Dominus.
10 Y le había mandado acerca de esto, que no siguiese dioses ajenos: mas él no guardó lo que le mandó Jehová.
11 Dixit itaque Dominus Salomoni: Quia habuisti hoc apud te, et non custodisti pactum meum, et præcepta mea quæ mandavi tibi, disrumpens scindam regnum tuum, et dabo illud servo tuo.
11 Y dijo Jehová á Salomón: Por cuanto ha habido esto en ti, y no has guardado mi pacto y mis estatutos que yo te mandé, romperé el reino de ti, y lo entregaré á tu siervo.
12 Verumtamen in diebus tuis non faciam propter David patrem tuum: de manu filii tui scindam illud,
12 Empero no lo haré en tus días, por amor de David tu padre: romperélo de la mano de tu hijo.
13 nec totum regnum auferam, sed tribum unam dabo filio tuo propter David servum meum, et Jerusalem, quam elegi.
13 Sin embargo no romperé todo el reino, sino que daré una tribu á tu hijo, por amor de David mi siervo, y por amor de Jerusalem que yo he elegido.
14 Suscitavit autem Dominus adversarium Salomoni Adad Idumæum de semine regio, qui erat in Edom.
14 Y Jehová suscitó un adversario á Salomón, á Adad, Idumeo, de la sangre real, el cual estaba en Edom.
15 Cum enim esset David in Idumæa, et ascendisset Joab princeps militiæ ad sepeliendum eos qui fuerant interfecti, et occidisset omnem masculinum in Idumæa
15 Porque cuando David estaba en Edom, y subió Joab el general del ejército á enterrar los muertos, y mató á todos los varones de Edom,
16 (sex enim mensibus ibi moratus est Joab, et omnis Israël, donec interimeret omne masculinum in Idumæa),
16 (Porque seis meses habitó allí Joab, y todo Israel, hasta que hubo acabado á todo el sexo masculino en Edom;)
17 fugit Adad ipse, et viri Idumæi de servis patris ejus cum eo, ut ingrederetur Ægyptum: erat autem Adad puer parvulus.
17 Entonces huyó Adad, y con él algunos varones Idumeos de los siervos de su padre, y fuése á Egipto; era entonces Adad muchacho pequeño.
18 Cumque surrexissent de Madian, venerunt in Pharan, tuleruntque secum viros de Pharan, et introierunt Ægyptum ad Pharaonem regem Ægypti: qui dedit ei domum, et cibos constituit, et terram delegavit.
18 Y levantáronse de Madián, y vinieron á Parán; y tomando consigo hombres de Parán, viniéronse á Egipto, á Faraón rey de Egipto, el cual le dió casa, y le señaló alimentos, y aun le dió tierra.
19 Et invenit Adad gratiam coram Pharaone valde, in tantum ut daret ei uxorem sororem uxoris suæ germanam Taphnes reginæ.
19 Y halló Adad grande gracia delante de Faraón, el cual le dió por mujer á la hermana de su esposa, á la hermana de la reina Thaphnes.
20 Genuitque ei soror Taphnes Genubath filium, et nutrivit eum Taphnes in domo Pharaonis: eratque Genubath habitans apud Pharaonem cum filiis ejus.
20 Y la hermana de Thaphnes le parió á su hijo Genubath, al cual destetó Thaphnes dentro de la casa de Faraón; y estaba Genubath en casa de Faraón entre los hijos de Faraón.
21 Cumque audisset Adad in Ægypto dormisse David cum patribus suis, et mortuum esse Joab principem militiæ, dixit Pharaoni: Dimitte me, ut vadam in terram meam.
21 Y oyendo Adad en Egipto que David había dormido con sus padres, y que era muerto Joab general del ejército, Adad dijo á Faraón: Déjame ir á mi tierra.
22 Dixitque ei Pharao: Qua enim re apud me indiges, ut quæras ire ad terram tuam? At ille respondit: Nulla: sed obsecro te ut dimittas me.
22 Y respondióle Faraón: ¿Por qué? ¿qué te falta conmigo, que procuras irte á tu tierra? Y él respondió: Nada; con todo, ruégote que me dejes ir.
23 Suscitavit quoque ei Deus adversarium Razon filium Eliada, qui fugerat Adarezer regem Soba dominum suum:
23 Despertóle también Dios por adversario á Rezón, hijo de Eliada, el cual había huído de su amo Adad-ezer, rey de Soba.
24 et congregavit contra eum viros, et factus est princeps latronum cum interficeret eos David: abieruntque Damascum, et habitaverunt ibi, et constituerunt eum regem in Damasco:
24 Y había juntado gente contra él, y habíase hecho capitán de una compañía, cuando David deshizo á los [de Soba]. Después se fueron á Damasco, y habitaron allí, é hiciéronle rey en Damasco.
25 eratque adversarius Israëli cunctis diebus Salomonis: et hoc est malum Adad, et odium contra Israël: regnavitque in Syria.
25 Y fué adversario á Israel todos los días de Salomón; y fué otro mal con el de Adad, porque aborreció á Israel, y reinó sobre la Siria.
26 Jeroboam quoque filius Nabat, Ephrathæus, de Sareda, servus Salomonis, cujus mater erat nomine Sarva, mulier vidua, levavit manum contra regem.
26 Asimismo Jeroboam hijo de Nabat, Ephrateo de Sereda, siervo de Salomón, (su madre se llamaba Serva, mujer viuda) alzó su mano contra el rey.
27 Et hæc est causa rebellionis adversus eum, quia Salomon ædificavit Mello, et coæquavit voraginem civitatis David patris sui.
27 Y la causa por qué éste alzó mano contra el rey, fué esta: Salomón edificando á Millo, cerró el portillo de la ciudad de David su padre.
28 Erat autem Jeroboam vir fortis et potens: vidensque Salomon adolescentem bonæ indolis et industrium, constituerat eum præfectum super tributa universæ domus Joseph.
28 Y el varón Jeroboam era valiente [y] esforzado; y viendo Salomón al mancebo que era hombre activo, encomendóle todo el cargo de la casa de José.
29 Factum est igitur in tempore illo, ut Jeroboam egrederetur de Jerusalem, et inveniret eum Ahias Silonites propheta in via, opertus pallio novo: erant autem duo tantum in agro.
29 Aconteció pues en aquel tiempo, que saliendo Jeroboam de Jerusalem, topóle en el camino el profeta Ahías Silonita; y él estaba cubierto con una capa nueva; y estaban ellos dos solos en el campo.
30 Apprehendensque Ahias pallium suum novum quo coopertus erat, scidit in duodecim partes.
30 Y trabando Ahías de la capa nueva que tenía sobre sí, rompióla en doce pedazos,
31 Et ait ad Jeroboam: Tolle tibi decem scissuras: hæc enim dicit Dominus Deus Israël: Ecce ego scindam regnum de manu Salomonis, et dabo tibi decem tribus.
31 Y dijo á Jeroboam: Toma para ti los diez pedazos; porque así dijo Jehová Dios de Israel: He aquí que yo rompo el reino de la mano de Salomón, y á ti daré diez tribus;
32 Porro una tribus remanebit ei propter servum meum David, et Jerusalem civitatem, quam elegi ex omnibus tribubus Israël:
32 (Y él tendrá una tribu, por amor de David mi siervo, y por amor de Jerusalem, ciudad que yo he elegido de todas las tribus de Israel:)
33 eo quod dereliquerit me, et adoraverit Astarthen deam Sidoniorum, et Chamos deum Moab, et Moloch deum filiorum Ammon: et non ambulaverit in viis meis, ut faceret justitiam coram me, et præcepta mea et judicia, sicut David pater ejus.
33 Por cuanto me han dejado, y han adorado á Astharoth diosa de los Sidonios, y á Chêmos dios de Moab, y á Moloch dios de los hijos de Ammón; y no han andado en mis caminos, para hacer lo recto delante de mis ojos, y mis estatutos, y mis derechos, como hizo David su padre.
34 Nec auferam omne regnum de manu ejus, sed ducem ponam eum cunctis diebus vitæ suæ, propter David servum meum quem elegi, qui custodivit mandata mea et præcepta mea.
34 Empero no quitaré nada de su reino de sus manos, sino que lo retendré por caudillo todos los días de su vida, por amor de David mi siervo, al cual yo elegí, y él guardó mis mandamientos y mis estatutos:
35 Auferam autem regnum de manu filii ejus, et dabo tibi decem tribus:
35 Mas yo quitaré el reino de la mano de su hijo, y darélo á ti, las diez tribus.
36 filio autem ejus dabo tribum unam, ut remaneat lucerna David servo meo cunctis diebus coram me in Jerusalem civitate, quam elegi ut esset nomen meum ibi.
36 Y á su hijo daré una tribu, para que mi siervo David tenga lámpara todos los días delante de mí en Jerusalem, ciudad que yo me elegí para poner en ella mi nombre.
37 Te autem assumam, et regnabis super omnia quæ desiderat anima tua, erisque rex super Israël.
37 Yo pues te tomaré á ti, y tú reinarás en todas las cosas que deseare tu alma, y serás rey sobre Israel.
38 Si igitur audieris omnia quæ præcepero tibi, et ambulaveris in viis meis, et feceris quod rectum est coram me, custodiens mandata mea et præcepta mea, sicut fecit David servus meus: ero tecum, et ædificabo tibi domum fidelem, quomodo ædificavi David domum: et tradam tibi Israël:
38 Y será que, si prestares oído á todas las cosas que te mandare, y anduvieres en mis caminos, é hicieres lo recto delante de mis ojos, guardando mis estatutos y mis mandamientos, como hizo David mi siervo, yo seré contigo, y te edificaré casa firme, como la edifiqué á David, y yo te entregaré á Israel.
39 et affligam semen David super hoc, verumtamen non cunctis diebus.
39 Y yo afligiré la simiente de David á causa de esto, mas no para siempre.
40 Voluit ergo Salomon interficere Jeroboam: qui surrexit, et aufugit in Ægyptum ad Sesac regem Ægypti, et fuit in Ægypto usque ad mortem Salomonis.
40 Procuró por tanto Salomón de matar á Jeroboam, pero levantándose Jeroboam, huyó á Egipto, á Sisac rey de Egipto, y estuvo en Egipto hasta la muerte de Salomón.
41 Reliquum autem verborum Salomonis, et omnia quæ fecit, et sapientia ejus, ecce universa scripta sunt in libro verborum dierum Salomonis.
41 Lo demás de los hechos de Salomón, y todas las cosas que hizo, y su sabiduría, ¿no están escritas en el libro de los hechos de Salomón?
42 Dies autem quos regnavit Salomon in Jerusalem super omnem Israël, quadraginta anni sunt.
42 Y los días que Salomón reinó en Jerusalem sobre todo Israel, fueron cuarenta años.
43 Dormivitque Salomon cum patribus suis, et sepultus est in civitate David patris sui: regnavitque Roboam filius ejus pro eo.
43 Y durmió Salomón con sus padres, y fué sepultado en la ciudad de su padre David: y reinó en su lugar Roboam su hijo.

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Personas

  • Ahijah

    Prophet of Shiloh

    Prophet whose word to Jeroboam is fulfilled when Rehoboam rejects the people's plea; his prophecy is also a source for Solomon's acts.

    Citado en la guía: 1 Kings 11:29; 1 Kings 12:15; 1 Kings 14:4

  • Eliada

    Father of Rezon

    Named as the father of Rezon, who ruled over Aram.

    Citado en la guía: 1 Kings 11:23

  • Genubath

    Son of Hadad the Edomite

    The son born to Hadad and Tahpenes' sister, weaned by Tahpenes in Pharaoh's palace and raised among Pharaoh's sons.

    Citado en la guía: 1 Kings 11:20

  • Hadad the Edomite

    Edomite adversary of Solomon

    A young boy of Edom's royal line who fled to Egypt when Joab struck down Edom's males, married the sister of Queen Tahpenes, and was raised up by the LORD as an adversary of…

    Citado en la guía: 1 Kings 11:14; 1 Kings 11:17; 1 Kings 11:19

  • Jeroboam

    First king of the northern kingdom

    An Ephraimite from Zeredah, son of Nebat, whom Solomon put over the labor force of the house of Joseph and whom Ahijah told he would rule ten tribes; he became king of Israel,…

    Citado en la guía: 1 Kings 11:26; 1 Kings 11:28; 1 Kings 12:20

  • Nebat

    Father of Jeroboam

    Named as the father of Jeroboam, first king of the northern kingdom; the sins of 'Jeroboam son of Nebat' become the standard for later kings of Israel.

    Citado en la guía: 1 Kings 11:26; 1 Kings 12:2; 1 Kings 16:3

  • Rezon

    Ruler of Aram, adversary of Solomon

    Son of Eliada who fled from his master Hadadezer king of Zobah, gathered a band of raiders, took control of Damascus, and ruled over Aram as Israel's enemy throughout Solomon's…

    Citado en la guía: 1 Kings 11:23; 1 Kings 11:24; 1 Kings 11:25

  • Shishak

    King of Egypt

    King of Egypt who sheltered Jeroboam from Solomon and in Rehoboam's fifth year attacked Jerusalem and took the temple and palace treasures, including Solomon's gold shields.

    Citado en la guía: 1 Kings 11:40; 1 Kings 14:25; 2 Chronicles 12:2

  • Solomon

    King of Israel

    David's son who built the temple and became famous for God-given wisdom.

    Citado en la guía: 1 Kings 1-11; 1 Chron. 3:5; Matt. 1:6-7

  • Tahpenes

    Queen of Egypt

    Pharaoh's wife, whose sister Pharaoh gave to Hadad in marriage and who herself weaned Hadad's son Genubath in Pharaoh's palace.

    Citado en la guía: 1 Kings 11:19; 1 Kings 11:20

  • Zeruah

    Widowed mother of Jeroboam

    A widow named as the mother of Jeroboam son of Nebat.

    Citado en la guía: 1 Kings 11:26

Referencias cruzadas (42)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Deuteronomio 17:17; Proverbios 6:24; Nehemías 13:23–27; 1 Reyes 11:8; Proverbios 2:16
  2. 2 Éxodo 34:16; Deuteronomio 7:3–4; Josué 23:12–13; 2 Corintios 6:14–16; 1 Corintios 15:33
  3. 3 2 Samuel 5:13–16; Eclesiastés 7:28; Jueces 9:5; 2 Crónicas 11:21; 2 Samuel 3:2–5
  4. 4 1 Reyes 9:4; 1 Reyes 8:61; 1 Crónicas 28:9; 1 Reyes 11:6; 2 Crónicas 17:3
  5. 5 Jueces 2:13; 1 Reyes 11:7; 2 Reyes 23:13; 1 Reyes 11:33; Jueces 10:6
  6. 6 Números 14:24; Josué 14:14; Josué 14:8
  7. 7 Números 21:29; Jueces 11:24; Hechos 7:43; Levítico 26:30; Salmo 78:58
  8. 8 1 Reyes 11:1; Ezequiel 16:22–29; Oseas 4:11–12; 1 Corintios 10:11–12; 1 Corintios 10:20–22
  9. 9 1 Reyes 9:2; 1 Reyes 3:5; Números 12:9; 2 Samuel 6:7; Éxodo 4:14
  10. 10 1 Reyes 6:12–13; 1 Reyes 9:4–7; 2 Crónicas 7:17–22
  11. 11 1 Reyes 12:15–16; 1 Reyes 11:31; 2 Reyes 17:21; Isaías 29:13–14; 1 Reyes 12:20
  12. 12 Génesis 12:2; Génesis 19:29; 2 Reyes 22:19–20; 2 Reyes 20:17; 2 Reyes 20:19
  13. 13 1 Reyes 12:20; Deuteronomio 12:11; 1 Reyes 11:32; Deuteronomio 12:5; Salmo 132:13–14
  14. 14 2 Samuel 7:14; Isaías 10:26; Isaías 13:17; Salmo 89:30–34; 1 Reyes 12:15
  15. 15 2 Samuel 8:14; 1 Crónicas 18:12–13; Deuteronomio 20:13; Números 24:18–19; Salmo 108:10
  16. 17 Mateo 2:13–14; 2 Reyes 11:2; 2 Samuel 4:4; Éxodo 2:1–10
  17. 18 Números 10:12; Deuteronomio 33:2; Deuteronomio 1:1; Génesis 25:4; Números 22:4
  18. 19 Génesis 39:21; Hechos 7:10; Génesis 39:4; Jeremías 43:7–9; Hechos 7:21
  19. 20 1 Samuel 1:24; Génesis 21:7
  20. 21 1 Reyes 2:10; 1 Samuel 9:26; Josué 2:21; 2 Samuel 3:21; 1 Reyes 2:34
  21. 22 Lucas 22:35; Salmo 37:8; 2 Samuel 18:22–23; Marcos 14:31; Jeremías 2:31
  22. 23 2 Samuel 8:3; 1 Reyes 11:14; 1 Crónicas 18:3–9; 1 Crónicas 19:16–19; Isaías 45:5
  23. 24 2 Samuel 10:18; 2 Samuel 10:8; 1 Reyes 19:15; 1 Reyes 20:34; Hechos 9:2
  24. 25 Zacarías 11:8; 2 Samuel 16:21; Deuteronomio 23:7; 2 Crónicas 15:2; Salmo 106:40
  25. 26 2 Crónicas 13:6; 1 Reyes 12:2; 1 Samuel 1:1; 2 Samuel 20:21; 1 Reyes 11:11
  26. 27 1 Reyes 9:24; 1 Reyes 9:15; 2 Samuel 5:7; 2 Samuel 20:21; Amós 9:11
  27. 28 Proverbios 22:29; 2 Samuel 19:20; 1 Reyes 5:16; Isaías 14:25; Jueces 1:22–23
  28. 29 2 Crónicas 9:29; 1 Reyes 14:2; 1 Reyes 12:15; Génesis 4:8; Josué 18:1
  29. 30 1 Samuel 15:27–28; 1 Samuel 24:4–5
  30. 31 1 Reyes 11:11–12
  31. 32 1 Reyes 11:13; 1 Reyes 12:20–21; 1 Reyes 14:21
  32. 33 1 Reyes 11:5–7; 1 Reyes 11:9; Oseas 4:17; Jeremías 2:13; 1 Reyes 6:12–13
  33. 34 Habacuc 3:2; Job 11:6; 1 Reyes 11:31; Salmo 103:10; 1 Reyes 11:12–13
  34. 35 Éxodo 20:5–6; 1 Reyes 12:20; 2 Crónicas 10:15–17; 1 Reyes 11:12; 1 Reyes 12:15–17
  35. 36 1 Reyes 11:13; 2 Reyes 8:19; 1 Reyes 15:4; Salmo 132:17; 2 Crónicas 21:7
  36. 37 2 Samuel 3:21; 1 Reyes 11:26; Deuteronomio 14:26
  37. 38 2 Samuel 7:11; Josué 1:5; Deuteronomio 31:8; 1 Reyes 14:7–14; Deuteronomio 15:5
  38. 39 Isaías 9:7; Lucas 2:11; Isaías 11:1–10; Lucas 1:32–33; 1 Reyes 14:25–26
  39. 40 2 Crónicas 12:2–9; Proverbios 21:30; Isaías 46:10; Lamentaciones 3:37; 1 Reyes 14:25–26
  40. 41 2 Crónicas 9:29–31
  41. 42 1 Reyes 2:11
  42. 43 2 Reyes 21:18; 1 Reyes 2:10; Mateo 1:7; Mateo 1:5; 2 Crónicas 28:27

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 11:1–3 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book III, Chapters 17–21)

    … him Scripture is not silent, but accuses him of being a lover of strange women; for in the beginning of his reign he was inflamed with a desire for wisdom, but after he had attained it through spiritual love, he lost it through carnal lust.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)