Skip to the text

1 Kings · Clementine Vulgate

1 Kings 11 Clementine Vulgate

Leer en español
About VUL
  • Catholic
  • OT: Latin Vulgate
  • NT: Latin Vulgate
  • Catholic (73 books)
  • Original language
  • 1598
  • Public domain

Audio: World English Bible (WEB), read by Winfred W. Henson · About the recordings

VUL Clementine Vulgate
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Rex autem Salomon adamavit mulieres alienigenas multas, filiam quoque Pharaonis, et Moabitidas, et Ammonitidas, Idumæas, et Sidonias, et Hethæas:
1 EMPERO el rey Salomón amó, á más de la hija de Faraón, muchas mujeres extranjeras: á las de Moab, á las de Ammón, á las de Idumea, á las de Sidón, y á las Hetheas;
2 de gentibus super quibus dixit Dominus filiis Israël: Non ingrediemini ad eas, neque de illis ingredientur ad vestras: certissime enim avertent corda vestra ut sequamini deos earum. His itaque copulatus est Salomon ardentissimo amore.
2 Gentes de las cuales Jehová había dicho á los hijos de Israel: No entraréis á ellas, ni ellas entrarán á vosotros; porque ciertamente harán inclinar vuestros corazones tras sus dioses. A éstas pues se juntó Salomón con amor.
3 Fueruntque ei uxores quasi reginæ septingentæ, et concubinæ trecentæ: et averterunt mulieres cor ejus.
3 Y tuvo setecientas mujeres reinas, y trescientas concubinas; y sus mujeres torcieron su corazón.
4 Cumque jam esset senex, depravatum est cor ejus per mulieres, ut sequeretur deos alienos: nec erat cor ejus perfectum cum Domino Deo suo, sicut cor David patris ejus.
4 Y ya que Salomón era viejo, sus mujeres inclinaron su corazón tras dioses ajenos; y su corazón no era perfecto con Jehová su Dios, como el corazón de su padre David.
5 Sed colebat Salomon Astarthen deam Sidoniorum, et Moloch idolum Ammonitarum.
5 Porque Salomón siguió á Astaroth, diosa de los Sidonios, y á Milcom, abominación de los Ammonitas.
6 Fecitque Salomon quod non placuerat coram Domino, et non adimplevit ut sequeretur Dominum sicut David pater ejus.
6 E hizo Salomón lo malo en los ojos de Jehová, y no fué cumplidamente tras Jehová como David su padre.
7 Tunc ædificavit Salomon fanum Chamos idolo Moab in monte qui est contra Jerusalem, et Moloch idolo filiorum Ammon.
7 Entonces edificó Salomón un alto á Chêmos, abominación de Moab, en el monte que está enfrente de Jerusalem; y á Moloch, abominación de los hijos de Ammón.
8 Atque in hunc modum fecit universis uxoribus suis alienigenis, quæ adolebant thura, et immolabant diis suis.
8 Y así hizo para todas sus mujeres extranjeras, las cuales quemaban perfumes, y sacrificaban á sus dioses.
9 Igitur iratus est Dominus Salomoni, quod aversa esset mens ejus a Domino Deo Israël, qui apparuerat ei secundo,
9 Y enojóse Jehová contra Salomón, por cuanto estaba su corazón desviado de Jehová Dios de Israel, que le había aparecido dos veces,
10 et præceperat de verbo hoc ne sequeretur deos alienos: et non custodivit quæ mandavit ei Dominus.
10 Y le había mandado acerca de esto, que no siguiese dioses ajenos: mas él no guardó lo que le mandó Jehová.
11 Dixit itaque Dominus Salomoni: Quia habuisti hoc apud te, et non custodisti pactum meum, et præcepta mea quæ mandavi tibi, disrumpens scindam regnum tuum, et dabo illud servo tuo.
11 Y dijo Jehová á Salomón: Por cuanto ha habido esto en ti, y no has guardado mi pacto y mis estatutos que yo te mandé, romperé el reino de ti, y lo entregaré á tu siervo.
12 Verumtamen in diebus tuis non faciam propter David patrem tuum: de manu filii tui scindam illud,
12 Empero no lo haré en tus días, por amor de David tu padre: romperélo de la mano de tu hijo.
13 nec totum regnum auferam, sed tribum unam dabo filio tuo propter David servum meum, et Jerusalem, quam elegi.
13 Sin embargo no romperé todo el reino, sino que daré una tribu á tu hijo, por amor de David mi siervo, y por amor de Jerusalem que yo he elegido.
14 Suscitavit autem Dominus adversarium Salomoni Adad Idumæum de semine regio, qui erat in Edom.
14 Y Jehová suscitó un adversario á Salomón, á Adad, Idumeo, de la sangre real, el cual estaba en Edom.
15 Cum enim esset David in Idumæa, et ascendisset Joab princeps militiæ ad sepeliendum eos qui fuerant interfecti, et occidisset omnem masculinum in Idumæa
15 Porque cuando David estaba en Edom, y subió Joab el general del ejército á enterrar los muertos, y mató á todos los varones de Edom,
16 (sex enim mensibus ibi moratus est Joab, et omnis Israël, donec interimeret omne masculinum in Idumæa),
16 (Porque seis meses habitó allí Joab, y todo Israel, hasta que hubo acabado á todo el sexo masculino en Edom;)
17 fugit Adad ipse, et viri Idumæi de servis patris ejus cum eo, ut ingrederetur Ægyptum: erat autem Adad puer parvulus.
17 Entonces huyó Adad, y con él algunos varones Idumeos de los siervos de su padre, y fuése á Egipto; era entonces Adad muchacho pequeño.
18 Cumque surrexissent de Madian, venerunt in Pharan, tuleruntque secum viros de Pharan, et introierunt Ægyptum ad Pharaonem regem Ægypti: qui dedit ei domum, et cibos constituit, et terram delegavit.
18 Y levantáronse de Madián, y vinieron á Parán; y tomando consigo hombres de Parán, viniéronse á Egipto, á Faraón rey de Egipto, el cual le dió casa, y le señaló alimentos, y aun le dió tierra.
19 Et invenit Adad gratiam coram Pharaone valde, in tantum ut daret ei uxorem sororem uxoris suæ germanam Taphnes reginæ.
19 Y halló Adad grande gracia delante de Faraón, el cual le dió por mujer á la hermana de su esposa, á la hermana de la reina Thaphnes.
20 Genuitque ei soror Taphnes Genubath filium, et nutrivit eum Taphnes in domo Pharaonis: eratque Genubath habitans apud Pharaonem cum filiis ejus.
20 Y la hermana de Thaphnes le parió á su hijo Genubath, al cual destetó Thaphnes dentro de la casa de Faraón; y estaba Genubath en casa de Faraón entre los hijos de Faraón.
21 Cumque audisset Adad in Ægypto dormisse David cum patribus suis, et mortuum esse Joab principem militiæ, dixit Pharaoni: Dimitte me, ut vadam in terram meam.
21 Y oyendo Adad en Egipto que David había dormido con sus padres, y que era muerto Joab general del ejército, Adad dijo á Faraón: Déjame ir á mi tierra.
22 Dixitque ei Pharao: Qua enim re apud me indiges, ut quæras ire ad terram tuam? At ille respondit: Nulla: sed obsecro te ut dimittas me.
22 Y respondióle Faraón: ¿Por qué? ¿qué te falta conmigo, que procuras irte á tu tierra? Y él respondió: Nada; con todo, ruégote que me dejes ir.
23 Suscitavit quoque ei Deus adversarium Razon filium Eliada, qui fugerat Adarezer regem Soba dominum suum:
23 Despertóle también Dios por adversario á Rezón, hijo de Eliada, el cual había huído de su amo Adad-ezer, rey de Soba.
24 et congregavit contra eum viros, et factus est princeps latronum cum interficeret eos David: abieruntque Damascum, et habitaverunt ibi, et constituerunt eum regem in Damasco:
24 Y había juntado gente contra él, y habíase hecho capitán de una compañía, cuando David deshizo á los [de Soba]. Después se fueron á Damasco, y habitaron allí, é hiciéronle rey en Damasco.
25 eratque adversarius Israëli cunctis diebus Salomonis: et hoc est malum Adad, et odium contra Israël: regnavitque in Syria.
25 Y fué adversario á Israel todos los días de Salomón; y fué otro mal con el de Adad, porque aborreció á Israel, y reinó sobre la Siria.
26 Jeroboam quoque filius Nabat, Ephrathæus, de Sareda, servus Salomonis, cujus mater erat nomine Sarva, mulier vidua, levavit manum contra regem.
26 Asimismo Jeroboam hijo de Nabat, Ephrateo de Sereda, siervo de Salomón, (su madre se llamaba Serva, mujer viuda) alzó su mano contra el rey.
27 Et hæc est causa rebellionis adversus eum, quia Salomon ædificavit Mello, et coæquavit voraginem civitatis David patris sui.
27 Y la causa por qué éste alzó mano contra el rey, fué esta: Salomón edificando á Millo, cerró el portillo de la ciudad de David su padre.
28 Erat autem Jeroboam vir fortis et potens: vidensque Salomon adolescentem bonæ indolis et industrium, constituerat eum præfectum super tributa universæ domus Joseph.
28 Y el varón Jeroboam era valiente [y] esforzado; y viendo Salomón al mancebo que era hombre activo, encomendóle todo el cargo de la casa de José.
29 Factum est igitur in tempore illo, ut Jeroboam egrederetur de Jerusalem, et inveniret eum Ahias Silonites propheta in via, opertus pallio novo: erant autem duo tantum in agro.
29 Aconteció pues en aquel tiempo, que saliendo Jeroboam de Jerusalem, topóle en el camino el profeta Ahías Silonita; y él estaba cubierto con una capa nueva; y estaban ellos dos solos en el campo.
30 Apprehendensque Ahias pallium suum novum quo coopertus erat, scidit in duodecim partes.
30 Y trabando Ahías de la capa nueva que tenía sobre sí, rompióla en doce pedazos,
31 Et ait ad Jeroboam: Tolle tibi decem scissuras: hæc enim dicit Dominus Deus Israël: Ecce ego scindam regnum de manu Salomonis, et dabo tibi decem tribus.
31 Y dijo á Jeroboam: Toma para ti los diez pedazos; porque así dijo Jehová Dios de Israel: He aquí que yo rompo el reino de la mano de Salomón, y á ti daré diez tribus;
32 Porro una tribus remanebit ei propter servum meum David, et Jerusalem civitatem, quam elegi ex omnibus tribubus Israël:
32 (Y él tendrá una tribu, por amor de David mi siervo, y por amor de Jerusalem, ciudad que yo he elegido de todas las tribus de Israel:)
33 eo quod dereliquerit me, et adoraverit Astarthen deam Sidoniorum, et Chamos deum Moab, et Moloch deum filiorum Ammon: et non ambulaverit in viis meis, ut faceret justitiam coram me, et præcepta mea et judicia, sicut David pater ejus.
33 Por cuanto me han dejado, y han adorado á Astharoth diosa de los Sidonios, y á Chêmos dios de Moab, y á Moloch dios de los hijos de Ammón; y no han andado en mis caminos, para hacer lo recto delante de mis ojos, y mis estatutos, y mis derechos, como hizo David su padre.
34 Nec auferam omne regnum de manu ejus, sed ducem ponam eum cunctis diebus vitæ suæ, propter David servum meum quem elegi, qui custodivit mandata mea et præcepta mea.
34 Empero no quitaré nada de su reino de sus manos, sino que lo retendré por caudillo todos los días de su vida, por amor de David mi siervo, al cual yo elegí, y él guardó mis mandamientos y mis estatutos:
35 Auferam autem regnum de manu filii ejus, et dabo tibi decem tribus:
35 Mas yo quitaré el reino de la mano de su hijo, y darélo á ti, las diez tribus.
36 filio autem ejus dabo tribum unam, ut remaneat lucerna David servo meo cunctis diebus coram me in Jerusalem civitate, quam elegi ut esset nomen meum ibi.
36 Y á su hijo daré una tribu, para que mi siervo David tenga lámpara todos los días delante de mí en Jerusalem, ciudad que yo me elegí para poner en ella mi nombre.
37 Te autem assumam, et regnabis super omnia quæ desiderat anima tua, erisque rex super Israël.
37 Yo pues te tomaré á ti, y tú reinarás en todas las cosas que deseare tu alma, y serás rey sobre Israel.
38 Si igitur audieris omnia quæ præcepero tibi, et ambulaveris in viis meis, et feceris quod rectum est coram me, custodiens mandata mea et præcepta mea, sicut fecit David servus meus: ero tecum, et ædificabo tibi domum fidelem, quomodo ædificavi David domum: et tradam tibi Israël:
38 Y será que, si prestares oído á todas las cosas que te mandare, y anduvieres en mis caminos, é hicieres lo recto delante de mis ojos, guardando mis estatutos y mis mandamientos, como hizo David mi siervo, yo seré contigo, y te edificaré casa firme, como la edifiqué á David, y yo te entregaré á Israel.
39 et affligam semen David super hoc, verumtamen non cunctis diebus.
39 Y yo afligiré la simiente de David á causa de esto, mas no para siempre.
40 Voluit ergo Salomon interficere Jeroboam: qui surrexit, et aufugit in Ægyptum ad Sesac regem Ægypti, et fuit in Ægypto usque ad mortem Salomonis.
40 Procuró por tanto Salomón de matar á Jeroboam, pero levantándose Jeroboam, huyó á Egipto, á Sisac rey de Egipto, y estuvo en Egipto hasta la muerte de Salomón.
41 Reliquum autem verborum Salomonis, et omnia quæ fecit, et sapientia ejus, ecce universa scripta sunt in libro verborum dierum Salomonis.
41 Lo demás de los hechos de Salomón, y todas las cosas que hizo, y su sabiduría, ¿no están escritas en el libro de los hechos de Salomón?
42 Dies autem quos regnavit Salomon in Jerusalem super omnem Israël, quadraginta anni sunt.
42 Y los días que Salomón reinó en Jerusalem sobre todo Israel, fueron cuarenta años.
43 Dormivitque Salomon cum patribus suis, et sepultus est in civitate David patris sui: regnavitque Roboam filius ejus pro eo.
43 Y durmió Salomón con sus padres, y fué sepultado en la ciudad de su padre David: y reinó en su lugar Roboam su hijo.

People & places in this chapter

From this site's family tree and Bible maps, only where those guides cite this chapter.

People

  • Ahijah

    Prophet of Shiloh

    Prophet whose word to Jeroboam is fulfilled when Rehoboam rejects the people's plea; his prophecy is also a source for Solomon's acts.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:29; 1 Kings 12:15; 1 Kings 14:4

  • Eliada

    Father of Rezon

    Named as the father of Rezon, who ruled over Aram.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:23

  • Genubath

    Son of Hadad the Edomite

    The son born to Hadad and Tahpenes' sister, weaned by Tahpenes in Pharaoh's palace and raised among Pharaoh's sons.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:20

  • Hadad the Edomite

    Edomite adversary of Solomon

    A young boy of Edom's royal line who fled to Egypt when Joab struck down Edom's males, married the sister of Queen Tahpenes, and was raised up by the LORD as an adversary of…

    Cited in the guide: 1 Kings 11:14; 1 Kings 11:17; 1 Kings 11:19

  • Jeroboam

    First king of the northern kingdom

    An Ephraimite from Zeredah, son of Nebat, whom Solomon put over the labor force of the house of Joseph and whom Ahijah told he would rule ten tribes; he became king of Israel,…

    Cited in the guide: 1 Kings 11:26; 1 Kings 11:28; 1 Kings 12:20

  • Nebat

    Father of Jeroboam

    Named as the father of Jeroboam, first king of the northern kingdom; the sins of 'Jeroboam son of Nebat' become the standard for later kings of Israel.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:26; 1 Kings 12:2; 1 Kings 16:3

  • Rezon

    Ruler of Aram, adversary of Solomon

    Son of Eliada who fled from his master Hadadezer king of Zobah, gathered a band of raiders, took control of Damascus, and ruled over Aram as Israel's enemy throughout Solomon's…

    Cited in the guide: 1 Kings 11:23; 1 Kings 11:24; 1 Kings 11:25

  • Shishak

    King of Egypt

    King of Egypt who sheltered Jeroboam from Solomon and in Rehoboam's fifth year attacked Jerusalem and took the temple and palace treasures, including Solomon's gold shields.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:40; 1 Kings 14:25; 2 Chronicles 12:2

  • Solomon

    King of Israel

    David's son who built the temple and became famous for God-given wisdom.

    Cited in the guide: 1 Kings 1-11; 1 Chron. 3:5; Matt. 1:6-7

  • Tahpenes

    Queen of Egypt

    Pharaoh's wife, whose sister Pharaoh gave to Hadad in marriage and who herself weaned Hadad's son Genubath in Pharaoh's palace.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:19; 1 Kings 11:20

  • Zeruah

    Widowed mother of Jeroboam

    A widow named as the mother of Jeroboam son of Nebat.

    Cited in the guide: 1 Kings 11:26

Cross references (42)

Related passages for each verse, from the Treasury of Scripture Knowledge as collected and ranked by readers at OpenBible.info.

  1. 1 Deuteronomy 17:17; Proverbs 6:24; Nehemiah 13:23–27; 1 Kings 11:8; Proverbs 2:16
  2. 2 Exodus 34:16; Deuteronomy 7:3–4; Joshua 23:12–13; 2 Corinthians 6:14–16; 1 Corinthians 15:33
  3. 3 2 Samuel 5:13–16; Ecclesiastes 7:28; Judges 9:5; 2 Chronicles 11:21; 2 Samuel 3:2–5
  4. 4 1 Kings 9:4; 1 Kings 8:61; 1 Chronicles 28:9; 1 Kings 11:6; 2 Chronicles 17:3
  5. 5 Judges 2:13; 1 Kings 11:7; 2 Kings 23:13; 1 Kings 11:33; Judges 10:6
  6. 6 Numbers 14:24; Joshua 14:14; Joshua 14:8
  7. 7 Numbers 21:29; Judges 11:24; Acts 7:43; Leviticus 26:30; Psalm 78:58
  8. 8 1 Kings 11:1; Ezekiel 16:22–29; Hosea 4:11–12; 1 Corinthians 10:11–12; 1 Corinthians 10:20–22
  9. 9 1 Kings 9:2; 1 Kings 3:5; Numbers 12:9; 2 Samuel 6:7; Exodus 4:14
  10. 10 1 Kings 6:12–13; 1 Kings 9:4–7; 2 Chronicles 7:17–22
  11. 11 1 Kings 12:15–16; 1 Kings 11:31; 2 Kings 17:21; Isaiah 29:13–14; 1 Kings 12:20
  12. 12 Genesis 12:2; Genesis 19:29; 2 Kings 22:19–20; 2 Kings 20:17; 2 Kings 20:19
  13. 13 1 Kings 12:20; Deuteronomy 12:11; 1 Kings 11:32; Deuteronomy 12:5; Psalm 132:13–14
  14. 14 2 Samuel 7:14; Isaiah 10:26; Isaiah 13:17; Psalm 89:30–34; 1 Kings 12:15
  15. 15 2 Samuel 8:14; 1 Chronicles 18:12–13; Deuteronomy 20:13; Numbers 24:18–19; Psalm 108:10
  16. 17 Matthew 2:13–14; 2 Kings 11:2; 2 Samuel 4:4; Exodus 2:1–10
  17. 18 Numbers 10:12; Deuteronomy 33:2; Deuteronomy 1:1; Genesis 25:4; Numbers 22:4
  18. 19 Genesis 39:21; Acts 7:10; Genesis 39:4; Jeremiah 43:7–9; Acts 7:21
  19. 20 1 Samuel 1:24; Genesis 21:7
  20. 21 1 Kings 2:10; 1 Samuel 9:26; Joshua 2:21; 2 Samuel 3:21; 1 Kings 2:34
  21. 22 Luke 22:35; Psalm 37:8; 2 Samuel 18:22–23; Mark 14:31; Jeremiah 2:31
  22. 23 2 Samuel 8:3; 1 Kings 11:14; 1 Chronicles 18:3–9; 1 Chronicles 19:16–19; Isaiah 45:5
  23. 24 2 Samuel 10:18; 2 Samuel 10:8; 1 Kings 19:15; 1 Kings 20:34; Acts 9:2
  24. 25 Zechariah 11:8; 2 Samuel 16:21; Deuteronomy 23:7; 2 Chronicles 15:2; Psalm 106:40
  25. 26 2 Chronicles 13:6; 1 Kings 12:2; 1 Samuel 1:1; 2 Samuel 20:21; 1 Kings 11:11
  26. 27 1 Kings 9:24; 1 Kings 9:15; 2 Samuel 5:7; 2 Samuel 20:21; Amos 9:11
  27. 28 Proverbs 22:29; 2 Samuel 19:20; 1 Kings 5:16; Isaiah 14:25; Judges 1:22–23
  28. 29 2 Chronicles 9:29; 1 Kings 14:2; 1 Kings 12:15; Genesis 4:8; Joshua 18:1
  29. 30 1 Samuel 15:27–28; 1 Samuel 24:4–5
  30. 31 1 Kings 11:11–12
  31. 32 1 Kings 11:13; 1 Kings 12:20–21; 1 Kings 14:21
  32. 33 1 Kings 11:5–7; 1 Kings 11:9; Hosea 4:17; Jeremiah 2:13; 1 Kings 6:12–13
  33. 34 Habakkuk 3:2; Job 11:6; 1 Kings 11:31; Psalm 103:10; 1 Kings 11:12–13
  34. 35 Exodus 20:5–6; 1 Kings 12:20; 2 Chronicles 10:15–17; 1 Kings 11:12; 1 Kings 12:15–17
  35. 36 1 Kings 11:13; 2 Kings 8:19; 1 Kings 15:4; Psalm 132:17; 2 Chronicles 21:7
  36. 37 2 Samuel 3:21; 1 Kings 11:26; Deuteronomy 14:26
  37. 38 2 Samuel 7:11; Joshua 1:5; Deuteronomy 31:8; 1 Kings 14:7–14; Deuteronomy 15:5
  38. 39 Isaiah 9:7; Luke 2:11; Isaiah 11:1–10; Luke 1:32–33; 1 Kings 14:25–26
  39. 40 2 Chronicles 12:2–9; Proverbs 21:30; Isaiah 46:10; Lamentations 3:37; 1 Kings 14:25–26
  40. 41 2 Chronicles 9:29–31
  41. 42 1 Kings 2:11
  42. 43 2 Kings 21:18; 1 Kings 2:10; Matthew 1:7; Matthew 1:5; 2 Chronicles 28:27

Cross references: OpenBible.info (CC BY), drawn mainly from the public-domain Treasury of Scripture Knowledge. · Sources & licences

What the Fathers said

Passages from the Church Fathers that expound or quote this chapter, verbatim from the public-domain Schaff edition (19th-century English translations).

How these were chosen

“Commentary” is the opening of a homily or exposition on this chapter (John Chrysostom’s homilies, Augustine’s tractates, sermons and expositions of the Psalms). “Quotes” are sentences where the edition’s own footnotes identify a quotation of a verse here, kept only when the wording matches the verse. Only works whose authorship is not in doubt are used. Psalms follow the Hebrew/English numbering (Augustine numbers them as the Septuagint does: his Psalm 50 is Psalm 51 here).

  1. Quotes verse 11:1–3 Augustine of Hippo, On Christian Doctrine (Book III, Chapters 17–21)

    … him Scripture is not silent, but accuses him of being a lover of strange women; for in the beginning of his reign he was inflamed with a desire for wisdom, but after he had attained it through spiritual love, he lost it through carnal lust.

    Read in context · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)