Saltar al texto

Marcos · Vulgata Clementina

Marcos 4 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VUL Vulgata Clementina
PT1904 Texto Patriarcal 1904 (acentuado, edición de eBible)
1 Et iterum cœpit docere ad mare: et congregata est ad eum turba multa, ita ut navim ascendens sederet in mari, et omnis turba circa mare super terram erat:
1 Καὶ πάλιν ἤρξατο διδάσκειν παρὰ τὴν θάλασσαν· καὶ συνήχθη πρὸς αὐτὸν ὄχλος πολύς, ὥστε αὐτὸν ἐμβάντα εἰς τὸ πλοῖον καθῆσθαι ἐν τῇ θαλάσσῃ· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος πρὸς τὴν θάλασσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἦσαν.
2 et docebat eos in parabolis multa, et dicebat illis in doctrina sua:
2 καὶ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς πολλά, καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ·
3 Audite: ecce exiit seminans ad seminandum.
3 ἀκούετε. ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι.
4 Et dum seminat, aliud cecidit circa viam, et venerunt volucres cæli, et comederunt illud.
4 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν ὃ μὲν ἔπεσεν ἐπὶ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθον τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτό·
5 Aliud vero cecidit super petrosa, ubi non habuit terram multam: et statim exortum est, quoniam non habebat altitudinem terræ:
5 καὶ ἄλλο ἔπεσεν ἐπὶ τὸ πετρῶδες, ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν, καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς,
6 et quando exortus est sol, exæstuavit: et eo quod non habebat radicem, exaruit.
6 ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη·
7 Et aliud cecidit in spinas: et ascenderunt spinæ, et suffocaverunt illud, et fructum non dedit.
7 καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ συνέπνιξαν αὐτό, καὶ καρπὸν οὐκ ἔδωκε·
8 Et aliud cecidit in terram bonam: et dabat fructum ascendentem et crescentem, et afferebat unum triginta, unum sexaginta, et unum centum.
8 καὶ ἄλλο ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ ἐδίδου καρπὸν ἀναβαίνοντα καὶ αὐξάνοντα, καὶ ἔφερεν ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατόν.
9 Et dicebat: Qui habet aures audiendi, audiat.
9 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
10 Et cum esset singularis, interrogaverunt eum hi qui cum eo erant duodecim, parabolam.
10 Ὅτε δὲ ἐγένετο κατὰ μόνας, ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ περὶ αὐτὸν σὺν τοῖς δώδεκα τὴν παραβολήν.
11 Et dicebat eis: Vobis datum est nosse mysterium regni Dei: illis autem, qui foris sunt, in parabolis omnia fiunt:
11 καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ· ἐκείνοις δὲ τοῖς ἔξω ἐν παραβολαῖς τὰ πάντα γίνεται,
12 ut videntes videant, et non videant: et audientes audiant, et non intelligant: nequando convertantur, et dimittantur eis peccata.
12 ἵνα βλέποντες βλέπωσι καὶ μὴ ἴδωσι, καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι καὶ μὴ συνιῶσι, μήποτε ἐπιστρέψωσι καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα.
13 Et ait illis: Nescitis parabolam hanc? Et quomodo omnes parabolas cognoscetis?
13 καὶ λέγει αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθε;
14 Qui seminat, verbum seminat.
14 ὁ σπείρων τὸν λόγον σπείρει.
15 Hi autem sunt, qui circa viam, ubi seminatur verbum, et cum audierint, confestim venit Satanas, et aufert verbum, quod seminatum est in cordibus eorum.
15 οὗτοι δέ εἰσιν οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν ὅπου σπείρεται ὁ λόγος, καὶ ὅταν ἀκούσωσιν, εὐθὺς ἔρχεται ὁ σατανᾶς καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἐσπαρμένον ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν.
16 Et hi sunt similiter, qui super petrosa seminantur: qui cum audierint verbum, statim cum gaudio accipiunt illud:
16 καὶ οὗτοι ὁμοίως εἰσὶν οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι, οἳ ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον, εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν,
17 et non habent radicem in se, sed temporales sunt: deinde orta tribulatione et persecutione propter verbum, confestim scandalizantur.
17 καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς, ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν· εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζονται.
18 Et alii sunt qui in spinas seminantur: hi sunt qui verbum audiunt,
18 καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι, οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες,
19 et ærumnæ sæculi, et deceptio divitiarum, et circa reliqua concupiscentiæ introëuntes suffocant verbum, et sine fructu efficitur.
19 καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσι τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
20 Et hi sunt qui super terram bonam seminati sunt, qui audiunt verbum, et suscipiunt, et fructificant, unum triginta, unum sexaginta, et unum centum.
20 καὶ οὗτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες, οἵτινες ἀκούουσι τὸν λόγον καὶ παραδέχονται, καὶ καρποφοροῦσιν ἐν τριάκοντα καὶ ἐν ἑξήκοντα καὶ ἐν ἑκατόν.
21 Et dicebat illis: Numquid venit lucerna ut sub modo ponatur, aut sub lecto? nonne ut super candelabrum ponatur?
21 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· μήτι ἔρχεται ὁ λύχνος ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην; οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ;
22 Non est enim aliquid absconditum, quod non manifestetur: nec factum est occultum, sed ut in palam veniat.
22 οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ, οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον ἀλλ᾽ ἵνα ἔλθῃ εἰς φανερόν.
23 Si quis habet aures audiendi, audiat.
23 εἴ τις ἔχει ὦτα ἀκούειν, ἀκουέτω.
24 Et dicebat illis: Videte quid audiatis. In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis, et adjicietur vobis.
24 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· βλέπετε τί ἀκούετε. ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε, μετρηθήσεται ὑμῖν, καὶ προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν.
25 Qui enim habet, dabitur illi: et qui non habet, etiam quod habet auferetur ab eo.
25 ὃς γὰρ ἂν ἔχῃ, δοθήσεται αὐτῷ· καὶ ὃς οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾽ αὐτοῦ.
26 Et dicebat: Sic est regnum Dei, quemadmodum si homo jaciat sementem in terram,
26 Καὶ ἔλεγεν· οὕτως ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὡς ἂν ἄνθρωπος βάλῃ τὸν σπόρον ἐπὶ τῆς γῆς,
27 et dormiat, et exsurgat nocte et die, et semen germinet, et increscat dum nescit ille.
27 καὶ καθεύδῃ καὶ ἐγείρηται νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ ὁ σπόρος βλαστάνῃ καὶ μηκύνηται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός.
28 Ultro enim terra fructificat, primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica.
28 αὐτομάτη γὰρ ἡ γῆ καρποφορεῖ, πρῶτον χόρτον, εἶτα στάχυν, εἶτα πλήρη σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ.
29 Et cum produxerit fructus, statim mittit falcem, quoniam adest messis.
29 ὅταν δὲ παραδῷ ὁ καρπός, εὐθέως ἀποστέλλει τὸ δρέπανον, ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός.
30 Et dicebat: Cui assimilabimus regnum Dei? aut cui parabolæ comparabimus illud?
30 Καὶ ἔλεγε· πῶς ὁμοιώσωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ; ἢ ἐν τίνι παραβολῇ παραβάλωμεν αὐτήν;
31 Sicut granum sinapis, quod cum seminatum fuerit in terra, minus est omnibus seminibus, quæ sunt in terra:
31 ὡς κόκκον σινάπεως, ὃς ὅταν σπαρῇ ἐπὶ τῆς γῆς, μικρότερος πάντων τῶν σπερμάτων ἐστὶ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς·
32 et cum seminatum fuerit, ascendit, et fit majus omnibus oleribus, et facit ramos magnos, ita ut possint sub umbra ejus aves cæli habitare.
32 καὶ ὅταν σπαρῇ, ἀναβαίνει καὶ γίνεται μείζων πάντων τῶν λαχάνων, καὶ ποιεῖ κλάδους μεγάλους, ὥστε δύνασθαι ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν.
33 Et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum, prout poterant audire:
33 Καὶ τοιαύταις παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον, καθὼς ἠδύναντο ἀκούειν,
34 sine parabola autem non loquebatur eis: seorsum autem discipulis suis disserebat omnia.
34 χωρὶς δὲ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον· κατ᾽ ἰδίαν δὲ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυε πάντα.
35 Et ait illis in illa die, cum sero esset factum: Transeamus contra.
35 Καὶ λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὀψίας γενομένης· διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν.
36 Et dimittentes turbam, assumunt eum ita ut erat in navi: et aliæ naves erant cum illo.
36 καὶ ἀφέντες τὸν ὄχλον παραλαμβάνουσιν αὐτὸν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ· καὶ ἄλλα δὲ πλοῖα ἦν μετ᾽ αὐτοῦ.
37 Et facta est procella magna venti, et fluctus mittebat in navim, ita ut impleretur navis.
37 καὶ γίνεται λαῖλαψ ἀνέμου μεγάλη, τὰ δὲ κύματα ἐπέβαλλεν εἰς τὸ πλοῖον, ὥστε ἤδη αὐτὸ βυθίζεσθαι.
38 Et erat ipse in puppi super cervical dormiens: et excitant eum, et dicunt illi: Magister, non ad te pertinet, quia perimus?
38 καὶ ἦν αὐτὸς ἐπὶ τῇ πρύμνῃ ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον καθεύδων· καὶ διεγείρουσιν αὐτὸν καὶ λέγουσιν αὐτῷ· διδάσκαλε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἀπολλύμεθα;
39 Et exsurgens comminatus est vento, et dixit mari: Tace, obmutesce. Et cessavit ventus: et facta est tranquillitas magna.
39 καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπε τῇ θαλάσσῃ· σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
40 Et ait illis: Quid timidi estis? necdum habetis fidem? et timuerunt timore magno, et dicebant ad alterutrum: Quis, putas, est iste, quia et ventus et mare obediunt ei?
40 καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί δειλοί ἐστε οὕτω; πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν; 41 καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους· τίς ἄρα οὗτός ἐστιν, ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ;

Personas y lugares de este capítulo

Del árbol genealógico y los mapas bíblicos de este sitio (en inglés), solo donde esas guías citan este capítulo.

Lugares

  • Sea of Galilee

    Hoy: Northern Israel

    This harp-shaped lake (~13 miles long) lies in the Jordan Rift Valley. Cool air dropping onto the warm water spawns sudden storms — the setting of several Gospel miracles.

    Citado en la guía: Matthew 4:18; Mark 4:39; John 21:1

Referencias cruzadas (40)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Marcos 2:13; Lucas 5:1–3; Lucas 8:4–10; Mateo 13:1–15; Marcos 3:7
  2. 2 Mateo 13:34–35; Marcos 3:23; Marcos 4:11; Mateo 13:10; Mateo 13:3
  3. 3 Santiago 2:5; 1 Corintios 3:6–9; Juan 4:35–38; Mateo 13:26; Marcos 4:26–29
  4. 4 Mateo 13:19; Marcos 4:15; Mateo 13:4; Lucas 8:12; Génesis 15:11
  5. 5 Ezequiel 36:26; Lucas 8:6; Lucas 8:13; Oseas 10:12; Mateo 13:5–6
  6. 6 Jeremías 17:5–8; Santiago 1:11; Jonás 4:8; Isaías 25:4; Colosenses 2:7
  7. 7 Jeremías 4:3; 1 Juan 2:15–16; Génesis 3:17–18; Lucas 12:15; Lucas 21:34
  8. 8 Juan 15:5; Colosenses 1:6; Génesis 26:12; Marcos 4:20; Filipenses 1:11
  9. 9 Mateo 11:15; Marcos 4:23–24; Apocalipsis 3:22; Apocalipsis 3:13; Apocalipsis 3:6
  10. 10 Mateo 13:10–17; Lucas 8:9–15; Marcos 7:17; Mateo 13:36; Marcos 4:34
  11. 11 Mateo 11:25; Lucas 8:10; 1 Tesalonicenses 4:12; Santiago 1:16–18; 1 Corintios 5:12–13
  12. 12 Isaías 6:9–10; Isaías 44:18; Mateo 13:14–15; Jeremías 5:21; Deuteronomio 29:4
  13. 13 Apocalipsis 3:19; Lucas 8:11–15; Mateo 13:51–52; 1 Corintios 3:1–2; Hebreos 5:11–14
  14. 14 Hechos 8:4; Mateo 13:19; 1 Pedro 1:23–25; Lucas 8:11; Mateo 13:37
  15. 15 1 Pedro 5:8; Mateo 13:19; 2 Corintios 2:11; Lucas 8:12; 2 Corintios 4:3–4
  16. 16 Lucas 8:13; Mateo 13:20–21; Marcos 6:20; Juan 5:35; Ezequiel 33:31–32
  17. 17 Mateo 11:6; 1 Tesalonicenses 3:3–5; Apocalipsis 2:10; Mateo 12:31; Juan 15:2–7
  18. 18 Lucas 8:14; Jeremías 4:3; Mateo 13:22; Marcos 4:7
  19. 19 1 Juan 2:15–17; 1 Timoteo 6:9–10; 1 Timoteo 6:17; 1 Pedro 4:2–3; Filipenses 4:6
  20. 20 Colosenses 1:10; Lucas 8:15; Juan 15:4–5; Mateo 13:23; Marcos 4:8
  21. 21 Mateo 5:15; Lucas 11:33; Lucas 8:16; Isaías 60:1–3; Efesios 5:3–15
  22. 22 Lucas 8:17; Eclesiastés 12:14; 1 Corintios 4:5; Salmo 78:2–4; Mateo 10:26–27
  23. 23 Mateo 11:15; Marcos 4:9; Apocalipsis 2:29; Apocalipsis 2:7; Apocalipsis 2:17
  24. 24 Hebreos 2:1; Lucas 8:18; Mateo 7:2; 2 Corintios 9:6; Hechos 17:11
  25. 25 Mateo 13:12; Lucas 8:18; Mateo 25:28–29; Juan 15:2; Lucas 16:9–12
  26. 26 Mateo 13:24; 1 Corintios 3:6–9; 1 Pedro 1:23–25; Lucas 8:11; Lucas 8:5
  27. 27 Eclesiastés 11:5; 2 Tesalonicenses 1:3; Eclesiastés 8:17; 1 Corintios 15:37–38; Juan 3:7–8
  28. 28 Filipenses 1:9–11; Oseas 6:3; Marcos 4:31–32; Colosenses 1:10; Mateo 13:26
  29. 29 Joel 3:13; Mateo 13:30; Isaías 57:1–2; Mateo 13:40–43; Job 5:26
  30. 30 Mateo 13:31–32; Lucas 13:18–21; Lamentaciones 2:13; Mateo 13:24; Mateo 11:16
  31. 31 Hechos 19:20; Génesis 22:17–18; Lucas 13:18–19; Daniel 2:44–45; Malaquías 1:11
  32. 32 Daniel 4:20–22; Daniel 4:10–14; Ezequiel 31:3–10; Salmo 80:9–11; Salmo 91:1
  33. 33 Mateo 13:34–35; Juan 16:12; 1 Corintios 3:1–2; Hebreos 5:11–14
  34. 34 Juan 16:25; Lucas 24:27; Marcos 4:10; Mateo 13:36–43; Mateo 15:15–20
  35. 35 Mateo 8:18; Lucas 8:25; Lucas 8:22; Mateo 8:23–27; Mateo 14:22
  36. 36 Marcos 4:1; Marcos 3:9; Marcos 5:2; Marcos 5:21
  37. 37 Mateo 8:23–24; Job 1:19; Lucas 8:22–23; Jonás 1:4; Salmo 107:23–31
  38. 38 1 Pedro 5:7; Hebreos 4:15; Mateo 8:25; Isaías 54:6–8; Lucas 8:24
  39. 39 Salmo 107:29; Salmo 89:9; Salmo 29:10; Salmo 65:7; Jeremías 5:22
  40. 40 Lucas 8:25; Mateo 8:26; Mateo 14:31; Isaías 43:2; Mateo 16:8

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 4:28 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book IV, Chapter XVIII)

    … if they do not call Himself the Son of the Creator of the world, that is, His Word, through whom the wood fructifies, and the fountains gush forth, and the earth gives "first the blade, then the ear, then the full corn in the ear."

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 4:13 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XLIV)

    Therefore also another evangelist saith that He reproved them, because they do not understand; saying, "How knew ye not the parable?" But not for this cause only doth He speak in parables, but that He may also make His discourse more vivid, and fix the memory of it in them more perfectly, and bring the things before their sight.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)