Saltar al texto

Jeremías · Vulgata Clementina

Jeremías 2 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Sobre las grabaciones

VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens:
1 Y FUÉ á mí palabra de Jehová, diciendo:
2 [Vade, et clama in auribus Jerusalem, dicens: Hæc dicit Dominus: Recordatus sum tui, miserans adolescentiam tuam, et caritatem desponsationis tuæ, quando secuta es me in deserto, in terra quæ non seminatur.
2 Anda, y clama á los oídos de Jerusalem, diciendo: Así dice Jehová: Heme acordado de ti, de la misericordia de tu mocedad, del amor de tu desposorio, cuando andabas en pos de mí en el desierto, en tierra no sembrada.
3 Sanctus Israël Domino, primitiæ frugum ejus: omnes qui devorant eum delinquunt: mala venient super eos, dicit Dominus.
3 Santidad [era] Israel á Jehová, primicias de sus nuevos frutos. Todos los que le devoran pecarán; mal vendrá sobre ellos, dice Jehová.
4 Audite verbum Domini, domus Jacob, et omnes cognationes domus Israël.
4 Oid la palabra de Jehová, casa de Jacob, y todas las familias de la casa de Israel.
5 Hæc dicit Dominus: Quid invenerunt patres vestri in me iniquitatis, quia elongaverunt a me, et ambulaverunt post vanitatem, et vani facti sunt?
5 Así dijo Jehová: ¿Qué maldad hallaron en mí vuestros padres, que se alejaron de mí, y se fueron tras la vanidad, y tornáronse vanos?
6 Et non dixerunt: Ubi est Dominus qui ascendere nos fecit de terra Ægypti; qui traduxit nos per desertum, per terram inhabitabilem et inviam, per terram sitis, et imaginem mortis, per terram in qua non ambulavit vir, neque habitavit homo?
6 Y no dijeron: ¿Dónde está Jehová, que nos hizo subir de tierra de Egipto, que nos hizo andar por el desierto, por una tierra desierta y despoblada, por tierra seca y de sombra de muerte, por una tierra por la cual no pasó varón, ni allí habitó hombre?
7 Et induxi vos in terram Carmeli, ut comederetis fructum ejus et optima illius: et ingressi contaminastis terram meam, et hæreditatem meam posuistis in abominationem.
7 Y os metí en tierra de Carmelo, para que comieseis su fruto y su bien: mas entrasteis, y contaminasteis mi tierra, é hicisteis mi heredad abominable.
8 Sacerdotes non dixerunt: Ubi est Dominus? et tenentes legem nescierunt me, et pastores prævaricati sunt in me, et prophetæ prophetaverunt in Baal, et idola secuti sunt.
8 Los sacerdotes no dijeron: ¿Dónde está Jehová? y los que tenían la ley no me conocieron; y los pastores se rebelaron contra mí, y los profetas profetizaron en Baal, y anduvieron tras lo que no aprovecha.
9 Propterea adhuc judicio contendam vobiscum, ait Dominus, et cum filiis vestris disceptabo.
9 Por tanto entraré aún en juicio con vosotros, dijo Jehová, y con los hijos de vuestros hijos pleitearé.
10 Transite ad insulas Cethim, et videte: et in Cedar mittite, et considerate vehementer: et videte si factum est hujuscemodi:
10 Porque pasad á las islas de Chîttim y mirad; y enviad á Cedar, y considerad cuidadosamente, y ved si se ha hecho cosa semejante á ésta:
11 si mutavit gens deos suos, et certe ipsi non sunt dii: populus vero meus mutavit gloriam suam in idolum.
11 Si [alguna] gente ha mudado [sus] dioses, bien que ellos no son dioses. Pero mi pueblo ha trocado su gloria por lo que no aprovecha.
12 Obstupescite, cæli, super hoc, et portæ ejus, desolamini vehementer, dicit Dominus.
12 Espantaos, cielos, sobre esto, y horrorizaos; desolaos en gran manera, dijo Jehová.
13 Duo enim mala fecit populus meus: me dereliquerunt fontem aquæ vivæ, et foderunt sibi cisternas, cisternas dissipatas, quia continere non valent aquas.
13 Porque dos males ha hecho mi pueblo: dejáronme á mí, fuente de agua viva, por cavar para sí cisternas, cisternas rotas que no detienen aguas.
14 Numquid servus est Israël, aut vernaculus? quare ergo factus est in prædam?
14 ¿Es Israel siervo? ¿es esclavo? ¿por qué ha sido [dado] en presa?
15 Super eum rugierunt leones, et dederunt vocem suam: posuerunt terram ejus in solitudinem. Civitates ejus exustæ sunt, et non est qui habitet in eis.
15 Los cachorros de los leones bramaron sobre él, dieron su voz; y pusieron su tierra en soledad; quemadas están sus ciudades, sin morador.
16 Filii quoque Mempheos et Taphnes constupraverunt te usque ad verticem.
16 Aun los hijos de Noph y de Taphnes te quebrantaron la mollera.
17 Numquid non istud factum est tibi, quia dereliquisti Dominum Deum tuum eo tempore quo ducebat te per viam?
17 ¿No te acarreó esto tu dejar á Jehová tu Dios, cuando te hacía andar por camino?
18 Et nunc quid tibi vis in via Ægypti, ut bibas aquam turbidam? et quid tibi cum via Assyriorum, ut bibas aquam fluminis?
18 Ahora pues, ¿qué tienes tú en el camino de Egipto, para que bebas agua del Nilo? ¿y qué tienes tú en el camino de Asiria, para que bebas agua del río?
19 Arguet te malitia tua, et aversio tua increpabit te. Scito et vide quia malum et amarum est reliquisse te Dominum Deum tuum, et non esse timorem mei apud te, dicit Dominus Deus exercituum.
19 Tu maldad te castigará, y tu apartamiento te condenará: sabe pues y ve cuán malo y amargo es tu dejar á Jehová tu Dios, y faltar mi temor en ti, dice el Señor Jehová de los ejércitos.
20 A sæculo confregisti jugum meum: rupisti vincula mea, et dixisti: Non serviam. In omni enim colle sublimi, et sub omni ligno frondoso, tu prosternebaris meretrix.
20 Porque desde muy atrás he quebrado tu yugo, y roto tus ataduras; y dijiste: No serviré. Con todo eso, sobre todo collado alto y debajo de todo árbol umbroso, corrías tú, oh ramera.
21 Ego autem plantavi te vineam electam, omne semen verum: quomodo ergo conversa es mihi in pravum, vinea aliena?
21 Y yo te planté de buen vidueño, simiente verdadera toda ella: ¿cómo pues te me has tornado sarmientos de vid extraña?
22 Si laveris te nitro, et multiplicaveris tibi herbam borith, maculata es in iniquitate tua coram me, dicit Dominus Deus.
22 Aunque te laves con lejía, y amontones jabón sobre ti, tu pecado está sellado delante de mí, dijo el Señor Jehová.
23 Quomodo dicis: Non sum polluta; post Baalim non ambulavi? Vide vias tuas in convalle; scito quid feceris: cursor levis explicans vias suas.
23 ¿Cómo dices: No soy inmunda, nunca anduve tras los Baales? Mira tu proceder en el valle, conoce lo que has hecho, dromedaria ligera que frecuentas sus carreras;
24 Onager assuetus in solitudine, in desiderio animæ suæ attraxit ventum amoris sui: nullus avertet eam: omnes qui quærunt eam non deficient: in menstruis ejus invenient eam.
24 Asna montés acostumbrada al desierto, que respira como quiere; ¿de su ocasión quién la detendrá? Todos los que la buscaren no se cansarán; hallaránla en su mes.
25 Prohibe pedem tuum a nuditate, et guttur tuum a siti. Et dixisti: Desperavi: nequaquam faciam: adamavi quippe alienos, et post eos ambulabo.]
25 Defiende tus pies de andar descalzos, y tu garganta de la sed. Mas dijiste: Hase perdido la esperanza; en ninguna manera: porque extraños he amado, y tras ellos tengo de ir.
26 [Quomodo confunditur fur quando deprehenditur, sic confusi sunt domus Israël, ipsi et reges eorum, principes, et sacerdotes, et prophetæ eorum,
26 Como se avergüenza el ladrón cuando es tomado, así se avergonzarán la casa de Israel, ellos, sus reyes, sus príncipes, sus sacerdotes, y sus profetas;
27 dicentes ligno: Pater meus es tu: et lapidi: Tu me genuisti. Verterunt ad me tergum et non faciem, et in tempore afflictionis suæ dicent: Surge, et libera nos.
27 Que dicen al leño: Mi padre eres tú; y á la piedra: Tú me has engendrado: pues me volvieron la cerviz, y no el rostro; y en el tiempo de su trabajo dicen: Levántate, y líbranos.
28 Ubi sunt dii tui quos fecisti tibi? surgant, et liberent te in tempore afflictionis tuæ: secundum numerum quippe civitatum tuarum erant dii tui, Juda.
28 ¿Y dónde están tus dioses que hiciste para ti? Levántense, á ver si te podrán librar en el tiempo de tu aflicción: porque según el número de tus ciudades, oh Judá, fueron tus dioses.
29 Quid vultis mecum judicio contendere? omnes dereliquistis me, dicit Dominus.
29 ¿Por qué porfías conmigo? Todos vosotros prevaricasteis contra mí, dice Jehová.
30 Frustra percussi filios vestros: disciplinam non receperunt. Devoravit gladius vester prophetas vestros: quasi leo vastator
30 Por demás he azotado vuestros hijos; no han recibido corrección. Cuchillo devoró vuestros profetas como león destrozador.
31 generatio vestra. Videte verbum Domini: numquid solitudo factus sum Israëli, aut terra serotina? quare ergo dixit populus meus: Recessimus; non veniemus ultra ad te?
31 ¡Oh generación! ved vosotros la palabra de Jehová. ¿He sido yo á Israel soledad, ó tierra de tinieblas? ¿Por qué ha dicho mi pueblo: Señores somos; nunca más vendremos á ti?
32 Numquid obliviscetur virgo ornamenti sui, aut sponsa fasciæ pectoralis suæ? populus vero meus oblitus est mei diebus innumeris.
32 ¿Olvídase la virgen de su atavío, ó la desposada de sus sartales? mas mi pueblo se ha olvidado de mí por días que no tienen número.
33 Quid niteris bonam ostendere viam tuam ad quærendam dilectionem, quæ insuper et malitias tuas docuisti vias tuas,
33 ¿Por qué abonas tu camino para hallar amor, pues aun á las malvadas enseñaste tus caminos?
34 et in alis tuis inventus est sanguis animarum pauperum et innocentum? non in fossis inveni eos, sed in omnibus quæ supra memoravi.
34 Aun en tus faldas se halló la sangre de las almas de los pobres, de los inocentes: no la hallé en excavación, sino en todas estas cosas.
35 Et dixisti: Absque peccato et innocens ego sum, et propterea avertatur furor tuus a me. Ecce ego judicio contendam tecum, eo quod dixeris: Non peccavi.
35 Y dices: Porque soy inocente, de cierto su ira se apartó de mí. He aquí yo entraré en juicio contigo, porque dijiste: No he pecado.
36 Quam vilis facta es nimis, iterans vias tuas ! et ab Ægypto confunderis, sicut confusa es ab Assur.
36 ¿Para qué discurres tanto, mudando tus caminos? También serás avergonzada de Egipto, como fuiste avergonzada de Asiria.
37 Nam et ab ista egredieris, et manus tuæ erunt super caput tuum: quoniam obtrivit Dominus confidentiam tuam, et nihil habebis prosperum in ea.]
37 También saldrás de él con tus manos sobre tu cabeza: porque Jehová deshechó tus confianzas, y en ellas no tendrás buen suceso.
Referencias cruzadas (37)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Jeremías 23:28; Hebreos 1:1; Jeremías 7:1; Jeremías 1:11; Ezequiel 7:1
  2. 2 Ezequiel 16:60; Ezequiel 16:8; Jeremías 11:6; Deuteronomio 2:7; Isaías 63:7–14
  3. 3 Apocalipsis 14:4; Santiago 1:18; Isaías 41:11; Deuteronomio 7:6; Romanos 11:16
  4. 4 Jeremías 31:1; Miqueas 6:1; Jeremías 44:24–26; Isaías 51:1–4; Jeremías 34:4
  5. 5 2 Reyes 17:15; Romanos 1:21; Jonás 2:8; Jeremías 10:14–15; Salmo 115:8
  6. 6 Deuteronomio 32:10; Deuteronomio 8:14–16; Oseas 13:4; Isaías 63:11–13; Jeremías 2:8
  7. 7 Deuteronomio 8:7–9; Jeremías 16:18; Números 13:27; Ezequiel 36:17; Jeremías 3:9
  8. 8 Habacuc 2:18; Jeremías 10:21; Jeremías 5:31; 2 Corintios 4:2; Romanos 2:17–24
  9. 9 Ezequiel 20:35–36; Éxodo 20:5; Jeremías 2:35; Miqueas 6:2; Levítico 20:5
  10. 10 Salmo 120:5; Números 24:24; Génesis 10:4–5; 1 Corintios 5:1; 1 Crónicas 23:1
  11. 11 Romanos 1:23; Isaías 37:19; Salmo 106:20; Jeremías 16:20; Miqueas 4:5
  12. 12 Isaías 1:2; Deuteronomio 32:1; Miqueas 6:2; Jeremías 6:19; Jeremías 22:29
  13. 13 Juan 4:14; Juan 7:37; Apocalipsis 21:6; Jeremías 17:13; Salmo 36:9
  14. 14 Éxodo 4:22; Génesis 15:3; Isaías 50:1; Eclesiastés 2:7
  15. 15 Jeremías 4:7; Jeremías 50:17; Jeremías 9:11; Isaías 5:29; Isaías 1:7
  16. 16 Jeremías 46:14; Jeremías 43:7–9; Isaías 19:13; Jeremías 44:1; Deuteronomio 33:20
  17. 17 Jeremías 4:18; Jeremías 2:19; Jeremías 2:13; Deuteronomio 28:15–68; Levítico 26:15–46
  18. 18 Josué 13:3; Jeremías 2:36; Isaías 31:1; Oseas 7:11; 2 Crónicas 28:20–21
  19. 19 Isaías 3:9; Jeremías 4:18; Jeremías 2:17; Salmo 36:1; Oseas 5:5
  20. 20 Deuteronomio 12:2; Levítico 26:13; Jeremías 17:2; Oseas 3:3; Jeremías 30:8
  21. 21 Isaías 5:4; Éxodo 15:17; Juan 15:1; Salmo 80:8; Salmo 44:2
  22. 22 Jeremías 17:1; Job 14:17; Oseas 13:12; Salmo 130:3; Job 9:30–31
  23. 23 Jeremías 7:31; Proverbios 30:12; Jeremías 3:2; Proverbios 30:20; Romanos 3:19
  24. 24 Jeremías 14:6; Oseas 5:15; Job 39:5–8; Jeremías 2:27; Job 11:12
  25. 25 Deuteronomio 32:16; Jeremías 18:12; Jeremías 3:13; Romanos 8:24; Lamentaciones 4:4
  26. 26 Esdras 9:7; Nehemías 9:32–34; Jeremías 32:32; Proverbios 6:30–31; Daniel 9:6–8
  27. 27 Isaías 26:16; Oseas 7:14; Isaías 46:6–8; Habacuc 2:18–19; Ezequiel 8:16
  28. 28 Deuteronomio 32:37; Jeremías 11:13; Isaías 45:20; Jueces 10:14; 2 Reyes 17:30–31
  29. 29 Daniel 9:11; Jeremías 6:13; Jeremías 5:1; Jeremías 2:35; Jeremías 3:2
  30. 30 Nehemías 9:26; 1 Tesalonicenses 2:15; Hechos 7:52; Jeremías 5:3; Jeremías 26:20–24
  31. 31 2 Samuel 12:7–9; Deuteronomio 32:15; Isaías 45:19; Miqueas 6:9; Oseas 13:6
  32. 32 Salmo 106:21; Jeremías 13:25; Jeremías 2:11; Jeremías 3:21; Isaías 17:10
  33. 33 Isaías 57:7–10; Ezequiel 16:47; Oseas 2:5–7; Jeremías 2:23; Jeremías 3:1–2
  34. 34 2 Reyes 21:16; 2 Reyes 24:4; Jeremías 19:4; Éxodo 22:2; Isaías 57:5
  35. 35 Proverbios 28:13; 1 Juan 1:8–10; Romanos 7:9; Isaías 58:3; Jeremías 2:9
  36. 36 Jeremías 31:22; Oseas 5:13; 2 Crónicas 28:16; Oseas 12:1; 2 Crónicas 28:20–21
  37. 37 2 Samuel 13:19; Jeremías 37:7–10; Ezequiel 17:15–20; Jeremías 17:5; Jeremías 2:36

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 2:13 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book III, Chapter XXII)

    Those, therefore, who do not partake of Him, are neither nourished into life from the mother's breasts, nor do they enjoy that most limpid fountain which issues from the body of Christ; but they dig for themselves broken cisterns out of earthly trenches, and drink putrid water out of the mire, fleeing from the faith of the Church lest they …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 2:27 Augustine of Hippo, Confessions (Book II)

    She then started up with a pious fear and trembling; and, although I had not yet been baptized, she feared those crooked ways in which they walk who turn their back to Thee, and not their face.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 1 (1886)

  3. Cita 2:10 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XVII)

    This God also did unto the Jews, when He said, "Go ye forth unto the Isles of Chittim, and send unto Kedar, and know if nations will change their gods; which yet are no gods." And to the brutes likewise He sends us oftentimes, saying on this wise, "Go to the ant, thou sluggard, and emulate her ways:" and "go …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  4. Cita 2:21 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture II)

    For that we sin of our own free will the Prophet says plainly in a certain place: Yet I planted thee a fruitful vine, wholly true: how art thou turned to bitterness, (and become) the strange vine?

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)

  5. Cita 2:12 Basil of Caesarea, On the Holy Spirit (Chapters XI–XIII)

    … of my mouth;" and Isaiah, "Hear, O heavens, and give ear, O earth;" and Jeremiah describes astonishment in heaven at the tidings of the unholy deeds of the people: "The heaven was astonished at this, and was horribly afraid, because my people committed two evils." And so the apostle, knowing the angels to be set over men as tutors and …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 8 (1895)