Saltar al texto

Isaías · Vulgata Clementina

Isaías 5 Vulgata Clementina

Read in English
Sobre VUL
  • Católica
  • AT: Vulgata latina
  • NT: Vulgata latina
  • Católico (73 libros)
  • Lengua original
  • 1598
  • Dominio público

Audio: Reina-Valera Antigua (RVA), leído por Joyfull · Isaías 5–6 · Sobre las grabaciones

VUL Vulgata Clementina
RV1909 Reina-Valera 1909
1 [Cantabo dilecto meo canticum patruelis mei vineæ suæ. Vinea facta est dilecto meo in cornu filio olei.
1 AHORA cantaré por mi amado el cantar de mi amado á su viña. Tenía mi amado una viña en un recuesto, lugar fértil.
2 Et sepivit eam, et lapides elegit ex illa, et plantavit eam electam; et ædificavit turrim in medio ejus, et torcular exstruxit in ea; et exspectavit ut faceret uvas, et fecit labruscas.
2 Habíala cercado, y despedregádola, y plantádola de vides escogidas: había edificado en medio de ella una torre, y también asentado un lagar en ella: y esperaba que llevase uvas, y llevó uvas silvestres.
3 Nunc ergo, habitatores Jerusalem et viri Juda, judicate inter me et vineam meam.
3 Ahora pues, vecinos de Jerusalem y varones de Judá, juzgad ahora entre mí y mi viña.
4 Quid est quod debui ultra facere vineæ meæ, et non feci ei? an quod exspectavi ut faceret uvas, et fecit labruscas?
4 ¿Qué más se había de hacer á mi viña, que yo no haya hecho en ella? ¿Cómo, esperando yo que llevase uvas, ha llevado uvas silvestres?
5 Et nunc ostendam vobis quid ego faciam vineæ meæ: auferam sepem ejus, et erit in direptionem; diruam maceriam ejus, et erit in conculcationem.
5 Os mostraré pues ahora lo que haré yo á mi viña: Quitaréle su vallado, y será para ser consumida; aportillaré su cerca, y será para ser hollada;
6 Et ponam eam desertam; non putabitur et non fodietur: et ascendent vepres et spinæ, et nubibus mandabo ne pluant super eam imbrem.
6 Haré que quede desierta; no será podada ni cavada, y crecerá el cardo y las espinas: y aun á las nubes mandaré que no derramen lluvia sobre ella.
7 Vinea enim Domini exercituum domus Israël est; et vir Juda germen ejus delectabile: et exspectavi ut faceret judicium, et ecce iniquitas; et justitiam, et ecce clamor.]
7 Ciertamente la viña de Jehová de los ejércitos es la casa de Israel, y los hombres de Judá planta suya deleitosa. Esperaba juicio, y he aquí vileza; justicia, y he aquí clamor.
8 [Væ qui conjungitis domum ad domum, et agrum agro copulatis usque ad terminum loci ! Numquid habitabitis vos soli in medio terræ?
8 ¡Ay de los que juntan casa con casa, y allegan heredad á heredad hasta acabar el término! ¿Habitaréis vosotros solos en medio de la tierra?
9 In auribus meis sunt hæc, dicit Dominus exercituum; nisi domus multæ desertæ fuerint, grandes et pulchræ, absque habitatore.
9 [Ha llegado] á mis oídos de parte de Jehová de los ejércitos, que las muchas casas han de quedar asoladas, sin morador las grandes y hermosas.
10 Decem enim jugera vinearum facient lagunculam unam, et triginta modii sementis facient modios tres.
10 Y diez huebras de viña producirán un zaque, y treinta modios de simiente darán tres modios.
11 Væ qui consurgitis mane ad ebrietatem sectandam, et potandum usque ad vesperam, ut vino æstuetis !
11 ¡Ay de los que se levantan de mañana para seguir la embriaguez; que se están hasta la noche, hasta que el vino los enciende!
12 Cithara, et lyra, et tympanum, et tibia, et vinum in conviviis vestris; et opus Domini non respicitis, nec opera manuum ejus consideratis.
12 Y en sus banquetes hay arpas, vihuelas, tamboriles, flautas, y vino; y no miran la obra de Jehová, ni consideran la obra de sus manos.
13 Propterea captivus ductus est populus meus, quia non habuit scientiam, et nobiles ejus interierunt fame, et multitudo ejus siti exaruit.
13 Por tanto mi pueblo fué llevado cautivo, porque no tuvo ciencia: y su gloria pereció de hambre, y su multitud se secó de sed.
14 Propterea dilatavit infernus animam suam, et aperuit os suum absque ullo termino; et descendent fortes ejus, et populus ejus, et sublimes gloriosique ejus, ad eum.
14 Por eso ensanchó su interior el sepulcro, y sin medida extendió su boca; y [allá] descenderá la gloria de ellos, y su multitud, y su fausto, y el que en él se holgaba.
15 Et incurvabitur homo, et humiliabitur vir, et oculi sublimium deprimentur.
15 Y el hombre será humillado, y el varón será abatido, y bajados serán los ojos de los altivos.
16 Et exaltabitur Dominus exercituum in judicio; et Deus sanctus sanctificabitur in justitia.
16 Mas Jehová de los ejércitos será ensalzado en juicio, y el Dios Santo será santificado con justicia.
17 Et pascentur agni juxta ordinem suum, et deserta in ubertatem versa advenæ comedent.]
17 Y los corderos serán apacentados según su costumbre; y extraños comerán las gruesas desamparadas.
18 [Væ qui trahitis iniquitatem in funiculis vanitatis, et quasi vinculum plaustri peccatum !
18 ¡Ay de los que traen la iniquidad con cuerdas de vanidad, y el pecado como con coyundas de carreta,
19 qui dicitis: Festinet, et cito veniat opus ejus, ut videamus; et appropiet, et veniat consilium sancti Israël, et sciemus illud !
19 Los cuales dicen: Venga ya, apresúrese su obra, y veamos: acérquese, y venga el consejo del Santo de Israel, para que lo sepamos!
20 Væ qui dicitis malum bonum, et bonum malum; ponentes tenebras lucem, et lucem tenebras; ponentes amarum in dulce, et dulce in amarum !
20 ¡Ay de los que á lo malo dicen bueno, y á lo bueno malo; que hacen de la luz tinieblas, y de las tinieblas luz; que ponen lo amargo por dulce, y lo dulce por amargo!
21 Væ qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes.
21 ¡Ay de los sabios en sus ojos, y de los que son prudentes delante de sí mismos!
22 Væ qui potentes estis ad bibendum vinum, et viri fortes ad miscendam ebrietatem !
22 ¡Ay de los que son valientes para beber vino, y hombres fuertes para mezclar bebida;
23 qui justificatis impium pro muneribus, et justitiam justi aufertis ab eo !
23 Los que dan por justo al impío por cohechos, y al justo quitan su justicia!
24 Propter hoc, sicut devorat stipulam lingua ignis, et calor flammæ exurit, sic radix eorum quasi favilla erit, et germen eorum ut pulvis ascendet; abjecerunt enim legem Domini exercituum, et eloquium sancti Israël blasphemaverunt.
24 Por tanto, como la lengua del fuego consume las aristas, y la llama devora la paja, así será su raíz como pudrimiento, y su flor se desvanecerá como polvo: porque desecharon la ley de Jehová de los ejércitos, y abominaron la palabra del Santo de Israel.
25 Ideo iratus est furor Domini in populum suum, et extendit manum suam super eum, et percussit eum: et conturbati sunt montes, et facta sunt morticina eorum quasi stercus in medio platearum. In his omnibus non est adversus furor ejus, sed adhuc manus ejus extenta.
25 Por esta causa se encendió el furor de Jehová contra su pueblo, y extendió contra él su mano, é hirióle; y se estremecieron los montes, y sus cadáveres fueron arrojados en medio de las calles. Con todo esto no ha cesado su furor, antes está su mano todavía extendida.
26 Et elevabit signum in nationibus procul, et sibilabit ad eum de finibus terræ: et ecce festinus velociter veniet.
26 Y alzará pendón á gentes de lejos, y silbará al [que está] en el cabo de la tierra; y he aquí que vendrá pronto y velozmente.
27 Non est deficiens neque laborans in eo; non dormitabit, neque dormiet; neque solvetur cingulum renum ejus, nec rumpetur corrigia calceamenti ejus.
27 No habrá entre ellos cansado, ni que vacile; ninguno se dormirá ni le tomará sueño; á ninguno se le desatará el cinto de los lomos, ni se le romperá la correa de sus zapatos.
28 Sagittæ ejus acutæ, et omnes arcus ejus extenti. Ungulæ equorum ejus ut silex, et rotæ ejus quasi impetus tempestatis.
28 Sus saetas amoladas, y todos sus arcos entesados; las uñas de sus caballos parecerán como de pedernal, y las ruedas [de sus carros] como torbellino.
29 Rugitus ejus ut leonis; rugiet ut catuli leonum: et frendet, et tenebit prædam, et amplexabitur, et non erit qui eruat.
29 Su bramido como de león; rugirá á manera de leoncillos, rechinará los dientes, y arrebatará la presa; la apañara, y nadie [se la] quitará.
30 Et sonabit super eum in die illa sicut sonitus maris: aspiciemus in terram, et ecce tenebræ tribulationis, et lux obtenebrata est in caligine ejus.]
30 Y bramará sobre él en aquel día como bramido de la mar: entonces mirará hacia la tierra, y he aquí tinieblas de tribulación, y en sus cielos se oscurecerá la luz.
Referencias cruzadas (30)

Pasajes relacionados con cada versículo, del Treasury of Scripture Knowledge, tal como los reúnen y ordenan los lectores de OpenBible.info.

  1. 1 Marcos 12:1; Lucas 20:9; Juan 15:1; Jeremías 2:21; Mateo 21:33
  2. 2 Jeremías 2:21; Deuteronomio 32:32–33; Isaías 1:2–4; 1 Corintios 9:7; Marcos 11:13
  3. 3 Miqueas 6:2–3; Jeremías 2:4–5; Salmo 50:4–6; Romanos 2:5; Salmo 51:4
  4. 4 Mateo 23:37; Miqueas 6:3–4; Jeremías 2:5; Hechos 7:51–60; Jeremías 6:29–30
  5. 5 Lucas 21:24; Lamentaciones 1:15; Isaías 28:18; Apocalipsis 11:2; Isaías 28:3
  6. 6 Isaías 7:23–25; Jeremías 25:11; Isaías 24:1–3; Isaías 24:12; Deuteronomio 28:23–24
  7. 7 Salmo 80:8–11; Mateo 3:8–10; Jeremías 12:10; Santiago 5:4; Zacarías 7:9–14
  8. 8 Miqueas 2:2; Habacuc 2:9–12; Jeremías 22:13–17; Lucas 12:16–24; 1 Reyes 21:16–20
  9. 9 Mateo 23:38; Amós 5:11; Isaías 22:14; Amós 3:7; Isaías 6:11–12
  10. 10 Levítico 26:26; Hageo 2:16; Hageo 1:6; Hageo 1:9–11; Levítico 27:16
  11. 11 Proverbios 23:29–30; Romanos 13:13; Proverbios 20:1; Isaías 5:22; Eclesiastés 10:16–17
  12. 12 Salmo 28:5; Job 21:11–14; Job 34:27; Amós 6:4–6; Judas 12
  13. 13 Oseas 4:6; Isaías 1:3; Isaías 27:11; Isaías 1:7; Romanos 1:28
  14. 14 Lucas 21:34; Habacuc 2:5; Proverbios 30:16; Salmo 55:15; Mateo 7:13
  15. 15 Isaías 2:11; Isaías 2:9; Jeremías 5:4–5; 1 Pedro 5:5; Isaías 37:29
  16. 16 Salmo 46:10; 1 Crónicas 29:11; Isaías 12:4; Ezequiel 36:23; Isaías 29:23
  17. 17 Sofonías 2:6; Sofonías 2:14; Isaías 7:25; Isaías 10:16; Salmo 17:14
  18. 18 Jeremías 23:14; Salmo 36:2; Jeremías 5:31; Jeremías 23:10; Ezequiel 13:22
  19. 19 Ezequiel 12:22; Jeremías 17:15; Isaías 66:5; Jeremías 23:36; 2 Pedro 3:3–4
  20. 20 Proverbios 17:15; 2 Timoteo 3:1–5; Lucas 16:15; Malaquías 2:17; Job 17:12
  21. 21 1 Corintios 3:18–20; Proverbios 3:7; Romanos 12:16; Proverbios 26:12; Proverbios 26:16
  22. 22 Isaías 5:11; Habacuc 2:15; Isaías 28:7; Isaías 56:12; Proverbios 23:19–20
  23. 23 Isaías 10:2; Salmo 94:21; Santiago 5:6; Proverbios 17:15; Proverbios 31:4–5
  24. 24 Isaías 30:12; Job 18:16; Joel 2:5; Lucas 3:17; Isaías 47:14
  25. 25 Isaías 10:4; Isaías 9:21; Isaías 9:17; 2 Reyes 9:37; Daniel 9:16
  26. 26 Zacarías 10:8; Isaías 7:18; Deuteronomio 28:49; Isaías 18:3; Isaías 11:12
  27. 27 Job 12:18; Joel 2:7–8; Job 12:21; Isaías 45:1; Isaías 45:5
  28. 28 Salmo 45:5; Ezequiel 21:9–11; Nahúm 2:3–4; Jeremías 5:16; Salmo 7:12–13
  29. 29 Isaías 42:22; Miqueas 5:8; Zacarías 11:3; Isaías 49:24–25; Jeremías 49:19
  30. 30 Isaías 8:22; Joel 2:10; Jeremías 4:23–28; Apocalipsis 16:10–11; Lucas 21:25–26

Referencias cruzadas: OpenBible.info (CC BY), tomadas sobre todo del Treasury of Scripture Knowledge (dominio público). · Fuentes y licencias

Lo que dijeron los Padres

Pasajes de los Padres de la Iglesia que comentan o citan este capítulo, tal como aparecen en la edición de Schaff (traducciones inglesas del siglo XIX, de dominio público). Los textos están en inglés.

Cómo se eligieron

«Comentario» es el comienzo de una homilía o exposición sobre este capítulo (homilías de san Juan Crisóstomo; tratados, sermones y comentarios a los Salmos de san Agustín). «Cita» es una frase en la que las notas de la propia edición identifican la cita de un versículo de este capítulo; solo se conserva si el texto coincide con el versículo. Solo se usan obras de autoría segura. Los Salmos siguen la numeración hebrea (Agustín usa la de los Setenta: su Salmo 50 es aquí el 51).

  1. Cita 5:20 Justin Martyr, First Apology (Chapters XLIX–LII)

    … against those who confessed Christ, and that those who slandered Him, and said that it was well to preserve the ancient customs, should be miserable, hear what was briefly said by Isaiah; it is this: "Woe unto them that call sweet bitter, and bitter sweet." Chapter L — His humiliation predicted But that, having become man for our sakes, He …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  2. Cita 5:12 Irenaeus of Lyons, Against Heresies (Book II, Chapter XXI)

    … the evil, and sends rain upon the just and unjust." And the righteous suffer persecution, are afflicted, and are slain, while sinners are possessed of abundance, and "drink with the sound of the harp and psaltery, but do not regard the works of the Lord." But, according to the language [used by the prophet], they ought to be combined, and …

    Leer en contexto · Ante-Nicene Fathers, vol. 1 (1885)

  3. Cita 5:7 Augustine of Hippo, The City of God (Book XVI)

    … he, "whether in pretence or in truth, Christ is preached; and I therein do rejoice, yea, and will rejoice." For it is Christ Himself who planted the vine of which the prophet says, "The vine of the Lord of hosts is the house of Israel;" and He drinks of its wine, whether we thus understand that cup of which He …

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 2 (1887)

  4. Cita 5:5 John Chrysostom, Homilies on the Gospel of Matthew (Homily XI)

    For it is no longer "a flying sickle," nor "the taking down of a hedge," nor "the treading under foot of the vineyard;" but an axe exceeding sharp, and what is worse, it is even at the doors.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 1, vol. 10 (1888)

  5. Cita 5:1 Cyril of Jerusalem, Catechetical Lectures (Lecture XIII)

    … Esaias aforetime bewail you, saying, My well-beloved had a vineyard in a hill in a fruitful place; and (not to recite the whole) I waited, he says, that it should bring forth grapes; I thirsted that it should give wine; but it brought forth thorns; for thou seest the crown, wherewith I am adorned.

    Leer en contexto · Nicene and Post-Nicene Fathers, series 2, vol. 7 (1894)